Salix fragilis, la blimal fráxil, o a cencielles blimal, anque comparte esti nome con otres especies de Salix, ye un sauce nativu d'Europa y del oeste d'Asia, que usualmente espolleta nes riberes fluviales.[1][2]
Ye un árbol de media a gran talla, deciduo, que crez rápido a 10–20 m (raramente más de 29 m) d'altor, con tueru de 1 m de diámetru y copa ancha, cónica, irregular ya inclusive delladiada. Corteza gris castaña, gruesamente fisurada nos exemplares vieyos. Les fueyes son verde brillante, de 9 a 15 cm de llargu y 1,5 a 3 cm d'anchu, con marxes finamente serruchaos, qu'empiecen en primavera bien pilosas y dempués queden glabres. Producen flores en amentos, a principios de la primavera, que son polinizaes por inseutos. Son dioicos, con flores machu y fema n'árboles separaos; los machu de 4–6 cm de llargu, y la femenina igual, coles flores individuales con unu o dos nectarios.[1][2][3]
La variedá Salix fragilis var. decipiens (Hoffm.) K.Koch ye más pequeña que'l tipu; casi un parrotal, raramente entepasa los 5–7 m d'altor, con fueyes dafechu glabres de 9 cm de llargu y de 2 a 3 cm d'anchu. Según dellos botánicos, tratar d'otra especie (tratada como Salix decipiens small>Hoffm.), que consideren S. fragilis un híbridu ente Salix decipiens y Salix alba. Otros botánicos ven a Salix decipiens como un híbridu de Salix fragilis y Salix triandra. Anque nun hai pruebes abondes p'afirmar una o otra d'eses suxerencies.[1]
Hibrídase bonalmente col sauce blancu Salix alba, nomándo-ylos Salix × rubens Schrank.[1]
Tien bona capacidá d'enraigonar ramines cayíes, que transiten pelos ríos, lo que-y dexa colonizar nueves árees y afaise particularmente bien a colonizar dempués d'inundación.
El cultivar Salix fragilis 'Russelliana' (ensin. S. fragilis var. russelliana (Sm.) Koch) ye'l clon más común d'esta sp. nes islles Britániques, de bien bon espardimientu por fraes. Ye un brengosu árbol qu'algama comúnmente los 20 a 25 m d'altor, con fueyes de 15 cm de llargu. Ye un clon femenín.[1]
Tien propiedaes melecinales pa reumatismos, estaos infeiciosos, trestornos nerviosos, gripe, catarros y enfriamientos.
Salix fragilis describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1017. 1753.[4]
Salix: nome xenéricu llatín pal sauce, les sos cañes y madera.[5]
fragilis: epítetu llatín que significa "fráxil".[6]
Salix fragilis, la blimal fráxil, o a cencielles blimal, anque comparte esti nome con otres especies de Salix, ye un sauce nativu d'Europa y del oeste d'Asia, que usualmente espolleta nes riberes fluviales.
Avropada, Qərbi Asiyada təbii halda yayılmışdır.
Hündürlüyü 15-20 m-ə, gövdəsinin diametri 1 m-ə çatan ağac və ya kol bitkisidir. Çətri şarşəkilli, salxımvaridir. Qabığı külvarı, dərin çatlıdır. Budaqları düz, bir qədər əyilmiş, çılpaq, parlaq, qırmızımtıl və ya yaşımtıl göy rəngdədir. Yarpaqları çılpaq, nazik, uzunluğu 5-7 ,5 sm, eni 1,2 sm, yumurtavari, lansetvari, parlaq, kənarları dişlidir. Tumurcuqları tünd-qonur rəngli, bir qədər uzun, əyilmişdir. Sırğaları yarpaqlarla eyni vaxtda əmələ gəlib, uzunluğu 4-5 sm, meyvələrdə dişi sırğalar isə 6-7 sm uzunluğa çatır. İri sırğaları qırmızımtıl rəngli olub dekorativ görünüşlüdür. Kasacıqları sarımtıl- yaşıl və ya açıq sarı rənglidir. Erkəkcikləri 2, sərbəst, alt tərəfdən tükcüklüdür. Yumurta-lığı çılpaq, yumurtavari- konusvari formalıdır, ayaqda yerləşir. Sütuncuğu qısadır. Dişicik ağızcığı ikiyə bölünmüş, qısa, şaxələnmiş pərlidir. Payızda yarpaqları yaşıl və ya sarımtıl olur. Kökləri yaxşı inkişaf edir.
Çaykənarı sahillərdə, bataqlıqlarda, çimli, gilli torpaqlarda yaxşı bitir. Şaxtaya davamlı, güclü küləklərə isədavamsızdır.
Respublikamızda geniş becərilir.
Qiymətli balvericidir. Dekorativ məqsədlərlə oduncağından bəzək əşyaları, taxta qab düzəldilməsində, qabığı və budaqlarından isə hörmə əşyaların düzəldilməsində istifadə edili Eyni zamanda tikinti materialı olaraq müxtəif sahələrə tətbiq edilir. Yarpaqlı budaqları mal-qara tərəfindən yeyilir. Təbabətdə yarpaqlarından dərman düzəldilir.
Coeden gollddail fechan o deulu'r helygen yw Helygen frau sy'n enw benywaidd. Mae'n perthyn i'r teulu Salicaceae. Yr enw gwyddonol (Lladin) yw Salix fragilis a'r enw Saesneg yw Crack-willow.[1] Ceir enwau Cymraeg eraill ar y planhigyn hwn gan gynnwys Helygen Frau.
Mae gwreiddiau'r goeden fechan hon yn hoff o bridd gwlyb, a thyf fel arfer ar lan afon, nant neu lyn. Mae'r dail wedi eu lleoli bob yn ail a'r blodau'n unrhyw - gyda chynffonau wyn bach benyw ar un coeden a'r gwryw ar goeden arall hy mae'n blanhigyn deuoecaidd. Mae'r petalau'n fach iawn ac ni cheir petalau. Mae gan y goeden briodweddau meddygol, gan gynnwys atal y ddannodd a gwrth-feiotig.
Coeden gollddail fechan o deulu'r helygen yw Helygen frau sy'n enw benywaidd. Mae'n perthyn i'r teulu Salicaceae. Yr enw gwyddonol (Lladin) yw Salix fragilis a'r enw Saesneg yw Crack-willow. Ceir enwau Cymraeg eraill ar y planhigyn hwn gan gynnwys Helygen Frau.
Mae gwreiddiau'r goeden fechan hon yn hoff o bridd gwlyb, a thyf fel arfer ar lan afon, nant neu lyn. Mae'r dail wedi eu lleoli bob yn ail a'r blodau'n unrhyw - gyda chynffonau wyn bach benyw ar un coeden a'r gwryw ar goeden arall hy mae'n blanhigyn deuoecaidd. Mae'r petalau'n fach iawn ac ni cheir petalau. Mae gan y goeden briodweddau meddygol, gan gynnwys atal y ddannodd a gwrth-feiotig.
Die Bruch-Weide (Salix fragilis), auch Knack-Weide genannt, ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Weiden. Ihre deutschen und botanischen Namen verdankt diese Art ihren dünnen Zweigen, die mit einem glatten Bruch und vernehmlichem Knacken an der Basis leicht brechen. Durch Hochwasser werden diese häufig abgerissen und wurzeln dann wieder, wenn sie andernorts ans Ufer geschwemmt werden.
Die Bruch-Weide ist ein Baum, der Wuchshöhen von bis zu 15 m erreicht und schon in der Jugend eine breite, gewölbte Krone besitzt. Die dunkelgraue Rinde ist anfangs schuppig, später tief gefurcht. Bis zum Erscheinen der Blätter und Blütenstände färben sich die Zweige im Frühjahr mehr und mehr rostbraun. Die länglich-zugespitzten Blätter erreichen eine Länge von 12 Zentimetern. Ihr Rand ist fein gesägt, die Oberseite glänzend hellgrün, die Unterseite blassgrau und bläulich bereift. Der Blattstiel ist 1–2 Zentimeter lang, am Übergang zum Blattgrund befinden sich zwei kleine Drüsenhöcker. Die Blüten der Bruch-Weide bilden sich von März bis April als Kätzchen aus; die männlichen werden 2–5 Zentimeter lang und sind von gelber Farbe, die grünlichen weiblichen erreichen eine Länge von 10 Zentimetern. Die Früchte des Baumes sind samenhaltige Kapseln mit wolliger Behaarung, die von Mai bis Juni ausreifen.
Die Chromosomenzahl beträgt 2n = 76 oder 114.[1]
Ursprünglich stammt die Bruchweide aus Osteuropa und Russland; mittlerweile hat sie sich jedoch auch auf dem Rest des Kontinents ausgebreitet. In den Alpen steigt sie nur selten über 1000 m Höhe,[2] in Südeuropa teilweise bis 1900 m.[3] Die Bruch-Weide wächst vornehmlich an Bachläufen. Hier stehen oft Ansammlungen von Knack-Weiden des gleichen Geschlechts, entstanden nach Bewurzelung der abgebrochenen Zweige eines umgestürzten Baumes oder von abgebrochenen Zweigen. Gerne wird sie auch als Parkbaum in Gewässernähe oder als Uferbefestiger gepflanzt. Die Bruchweide bevorzugt sickernasse, zeitweise überschwemmte, nährstoffreiche, basenreiche aber meist kalkarme KIes-, Sand oder Lehmböden. Sie ist eine Charakterart des Salicetum fragilis aus dem Verband Salicion albae, kommt aber auch im Stellario-Alnetum des Verbands Alno-Ulmion vor.[1]
Zwischen Salix fragilis und der Silber-Weide (Salix alba) – welche 1999 der Baum des Jahres war – kommt es leicht zu Bastard-Bildungen, woraus dann die Fahl-Weide (Salix × rubens Schrank) resultiert. Alle drei Arten können leicht miteinander verwechselt werden.
Folgende Hybriden sind bekannt:
Die Bruch-Weide ist ein Bodenfestiger mit intensivem Wurzelwerk.[1]
Das weiche, leichte Holz der Bruch-Weide wird u. a. zur Herstellung von Prothesen und Holzschuhen verwendet.
Die Bruch-Weide (Salix fragilis), auch Knack-Weide genannt, ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Weiden. Ihre deutschen und botanischen Namen verdankt diese Art ihren dünnen Zweigen, die mit einem glatten Bruch und vernehmlichem Knacken an der Basis leicht brechen. Durch Hochwasser werden diese häufig abgerissen und wurzeln dann wieder, wenn sie andernorts ans Ufer geschwemmt werden.
Birbincpu (latin.: Salix fragilis) om lehtezpun erik. Mülütadas Raidaižed-sugukundha. Erased tedomehed lugetas erikod gibridižeks: Salix ×fragilis = Salix alba × Salix euxina.
Eziauguine areal om Evrop i Päivlaskmaine Azii. Ištutadas dekorativižeks kazmuseks kaiked mail'madme, om introduciruidud erikoks Afrikas, Avstralijas i Pohjoižamerikas.
Navedib nepsoid savekahid süvid mahusid. Kazvab jogiden, järviden i uitoiden randoidme, luhtoiš, nepsoiš tahoiš, no ei sodunuziš.
Kümnevozne pu sase 15..20 metrad kortte i 6..8 metrad diametral. Eläb 75 vodhesai. Kron om levedladvaine kangazpertinvuitte. Kor' om burhahk mujul, süvidenke haugelmasidenke tüvel. Änikusen nimituz om birbas'jad i lambhaine.
Birbvicad nimitasoiš mugažo birbinceižed i birbingäižed, ned oma oiktad pal'had loštajad, ruzan vai olivpun mujun, kändasoiš dropkikš (räbedoikš) alusel elon nellän voden jäl'ghe. Lehtesed oma kaidad, lanktas maha sügüzel vihandad vai pakuižed.
Aigaline medenkandai kazmuz. Kävutadas kor't dubindsubstancijaks. Kazvatadas stepin rajoniš kävutamha poltuseks i lendamha sauvusid heredan šingotesen i lujan pakaiženvastaižusen tagut.
Birbincpu (latin.: Salix fragilis) om lehtezpun erik. Mülütadas Raidaižed-sugukundha. Erased tedomehed lugetas erikod gibridižeks: Salix ×fragilis = Salix alba × Salix euxina.
Синдеви каль (латинокс Salix fragilis ; рузкс белая ива) - шуфта серес 15-20 метра, и эчкс 1 м. Сидеста васетькшневи ляй тървава, лоткова. Тарадонза тюжяза-сянгяря тюссот, пиндолдынят, тёждяста синневихть. Лопанза: 10-15 см кувалмос 2,5 см келес, вярде шобда-сянгярят, алуда валда-сянгярят. Панжи май ковста, видьмонза эвондайхть сяка жа пингть. Кенерихть июнь ковста.
Helyk bryw (unnplek Helygen bryw, Lat. Salix fragilis) yw ehen a wydhen yn genas Salix, ha yn teylu Salicaceae. Trygys yw yn Europa, hag Asi howlsedhes. Helyk bryw a dyv yn ta yn leow gwylgh.
Helyk bryw yw gorow po benow ha Kathigenow (kuntellek kathik, unnplek kathigen) yw aga bleujyow. Prenn an helyk bryw yw pur grin.
Salix fragilis is a scientific name that has historically been used for two different willows:
Salix fragilis, la mimbrera frágil, o simplemente mimbrera, aunque comparte este nombre con otras especies de Salix, es un sauce nativo de Europa y del oeste de Asia, que usualmente prospera en las riberas fluviales.[1][2]
Es un árbol de media a gran talla, deciduo, que crece rápidamente a 10–20 m (raramente más de 29 m) de altura, con tronco de 1 m de diámetro y copa ancha, cónica, irregular e incluso ladeada. Corteza gris castaña, gruesamente fisurada en los ejemplares viejos. Las hojas son verde brillante, de 9 a 15 cm de largo y 1,5 a 3 cm de ancho, con márgenes finamente aserrados, que comienzan en primavera muy pilosas y después quedan glabras. Producen flores en amentos, a principios de la primavera, que son polinizadas por insectos. Son dioicos, con flores macho y hembra en árboles separados; los macho de 4–6 cm de largo, y la femenina igual, con las flores individuales con uno o dos nectarios.[1][2][3]
La variedad Salix fragilis var. decipiens (Hoffm.) K.Koch es más pequeña que el tipo; casi un arbusto, raramente excede los 5–7 m de altura, con hojas completamente glabras de 9 cm de largo y de 2 a 3 cm de ancho. Según algunos botánicos, se trata de otra especie (tratada como Salix decipiens small>Hoffm.), que consideran S. fragilis un híbrido entre Salix decipiens y Salix alba. Otros botánicos ven a Salix decipiens como un híbrido de Salix fragilis y Salix triandra. Aunque no hay pruebas suficientes para afirmar una u otra de esas sugerencias.[1]
Se hibrida espontáneamente con el sauce blanco Salix alba, nombrándoselos Salix × rubens Schrank.[1]
Tiene buena capacidad de enraizar ramitas caídas, que transitan por los ríos, lo que le permite colonizar nuevas áreas y se adapta particularmente bien a colonizar después de inundaciones.
El cultivar Salix fragilis 'Russelliana' (sin. S. fragilis var. russelliana (Sm.) Koch) es el clon más común de esta sp. en las islas Británicas, de muy fácil propagación por esquejes. Es un vigoroso árbol que alcanza comúnmente los 20 a 25 m de altura, con hojas de 15 cm de largo. Es un clon femenino.[1]
Tiene propiedades medicinales para reumatismos, estados infecciosos, trastornos nerviosos, gripe, catarros y enfriamientos.
Salix fragilis fue descrita por Carlos Linneo y publicado en Species Plantarum 2: 1017. 1753.[4]
Salix: nombre genérico latino para el sauce, sus ramas y madera.[5]
fragilis: epíteto latino que significa "frágil".[6]
Salix fragilis, la mimbrera frágil, o simplemente mimbrera, aunque comparte este nombre con otras especies de Salix, es un sauce nativo de Europa y del oeste de Asia, que usualmente prospera en las riberas fluviales.
Raberemmelgas ehk lember (Salix fragilis) on pajuliste sugukonda paju perekonda kuuluv mitmeaastane heitlehine lehtpuu.
Puukoor on hallikaspruun, vanadel puudel jämedate lõhedega. Lehed on ererohelised, 9–15 cm pikad ja 1,5–3 cm laiad, saagja servaga, hõberemmelga lehtede sarnased. Noored remmelgalehed on siidjate karvadega, kuid erinevalt hõberemmelgast muutuvad lehed kiiresti karvutuks.
Õied on koondunud urbadesse ja neid tolmutavad putukad. Rabedad remmelgad on kahekojalised taimed: isas- ja emasurvad on eri puudel. Mõlemast soost urvad on 4–6 cm pikad.
Rabeda remmelga alamliik Salix fragilis decipiens on märgatavalt madalam, 5–7 m kõrge, täiesti karvutute lehtedega, mis on 9 cm pikad ja 2–3 cm laiad. Mõned botaanikud eraldavad nii suurte erinevuste tõttu selle eraldi liigiks Salix decipiens. Rabe remmelgas ja Salix decipiens ristuvad nii omavahel kui ka hõberemmelgaga. On väidetud, et Salix decipiens ise polegi muud kui rabeda remmelga ja vesipaju hübriid.
Rabe remmelgas kasvab Euroopas ja Lääne-Aasias. Mägedes kasvab ta kuni 1800 m kõrguseni. Ta on Eestis pärismaine liik.
Rabe remmelgas kasvab jõe- ja ojakallastel ning uhtlammimetsades. Ta kasvab kiiresti 10–20, harva kuni 29 m kõrguseks. Tüve läbimõõt on kuni 1 m.
Rabe remmelgas on nimetuse saanud selle järgi, et tema raod murduvad kergesti ja puhtalt kuuldava praksatusega. Murdunud raod ja oksad juurduvad pinnases kergesti ning remmelgad võivadki paljuneda niimoodi, et oksad kukuvad pärast murdumist vette ja kanduvad mõnda aega allavoolu.
Briti saartel kasutatakse rabeda remmelga sorti Salix fragilis russelliana kultuurtaimena. Sellel taimesordil on üksnes emastaimed ning neid paljundatakse okste murdmise ja mahaistutamisega. See sort kasvab 20–25 m pikkuseks ja tema lehed on kuni 15 cm pikad.
Raberemmelgas ehk lember (Salix fragilis) on pajuliste sugukonda paju perekonda kuuluv mitmeaastane heitlehine lehtpuu.
Zume hauskorra (Salix fragilis) Salicaceae familiako zuhaitza da, Europan eta mendebaldeko Asian jatorria duena. Gune hezeetan- ibai, errekasto edo zingiren ertzean- bizi ohi da.[1][2][3]
Zume hauskorra (Salix fragilis) Salicaceae familiako zuhaitza da, Europan eta mendebaldeko Asian jatorria duena. Gune hezeetan- ibai, errekasto edo zingiren ertzean- bizi ohi da.
Salix fragilis
Le Saule fragile ou Saule rouge (Salix fragilis) est un arbre de la famille des Salicaceae.
Il tire son nom de la fragilité de ses rameaux qui sont très cassants.
Cet arbre de taille moyenne à grande peut atteindre de 10 à 20 mètres de hauteur (rarement 29 m), avec un tronc pouvant mesurer un mètre de diamètre, souvent multi-troncs, avec une couronne irrégulière souvent inclinée. L'écorce est sombre, grise-brunâtre, crevassée sur les vieux sujets. Il croît rapidement. Ses feuilles, d'une largeur de 25 à 40 mm et une longueur de 9 à 15 cm, sont sans poils et d'un vert pâle en dessous. La marge des feuilles présente une bordure légèrement crantée. Elles sont légèrement velues au début du printemps mais deviennent vite glabres[1]. Les stipules sont larges, ovales.
Les chatons mâles et femelles ont la même taille : de 4 à 6 cm. Les fleurs femelles peuvent compter, soit un, soit deux nectaires[2],[3],[4]. Les capsules sont munies d'un court pédicelle. La floraison est printanière.
À la fin du printemps, les graines, enrobées d'un duvet cotonneux, sont disséminées par le vent et les eaux courantes et germent immédiatement au contact d'un sol humide[1].
Il s’accommode mal des terrains calcaires. On le rencontre au voisinage des lieux habités, habituellement près des rivières et des cours d'eau, des mares et des fossés, dans les prairies humides[2],[3],[1].
Originaire d'Europe, il croît dans une partie de l'Asie, sauf en montagne.
Les jeunes pousses sont aussi souples que celles du Saule blanc et s'emploient également pour la vannerie. On le cultive lui aussi en têtard.
S. fragilis s'est échappé des zones de sa culture pour devenir une espèce invasive dans différentes régions du monde[5] : la Nouvelle-Zélande, la moitié nord des États-Unis[1],[Note 1] et l'Afrique du Sud[6]. En Nouvelle-Zélande, la plante fait partie du « National Pest Plant Accord » qui en interdit la propagation et la vente. L'arbre peut remplacer un habitat natif et former une véritable monoculture naturelle. Comme la forme mâle est seulement présente, la reproduction se fait par hybridation[7]. la dispersion des espèces est facilitée par fragments qui sont transportés par les cours d'eau. Les projets de contrôle et de restauration de l'habitat local nécessitent parfois l'utilisation d'herbicides[1].
Les feuilles de Salix fragilis et de S. triandra portent des galles de Pontania quasi identiques mais dues à des insectes différents[8].
Salix fragilis
Le Saule fragile ou Saule rouge (Salix fragilis) est un arbre de la famille des Salicaceae.
Krhka vrba (lat. Salix fragilis) je bjelogorična vrsta drveća iz porodice vrba (lat. Salicaceae). Ime je dobila po krhkim izbojcima.
Raste kao grm ili do 20 m visoko drvo u nizinama Europe i jugozapadne Azije. U Hrvatskoj je autohtona vrsta. Obično raste uz rijeke. Pionirska je vrsta drveća.
Izbojci su zelenkasto-žuti, sjajni, vrlo krhki. Lišće je 7-15 cm dugo, 2-3 cm široko, najšire u donjoj trećini, napiljena i žljezdasta ruba, zubići unutra uvinuti. Peteljka je bez ili s jednom do dvije žlijezde. Prašnika ima 2. Cvjetni priperci imaju po 2 žlijezde. Žuti su, ujednačene boje. Palistići su sitni. Cvate za ili odmah iza listanja. Resu su na postranim mladicama. Oprašivanje vrše kukci.
Krhka vrba (lat. Salix fragilis) je bjelogorična vrsta drveća iz porodice vrba (lat. Salicaceae). Ime je dobila po krhkim izbojcima.
Pikotata wjerba[3] (Salix fragilis) je rostlina ze swójby wjerbowych rostlinow (Salicaceae). Dalše serbske mjena su pikoćiwa wjerba[3], knyskotata wjerba[3] a pikiwjerba[3].
Pikotata wjerba je spěšnje rosćacy, w lěću zeleny štom abo wulki kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 4 hač do 15 m.
Šěroka króna je wotewrjena a sylnje rozhałuzowana. Hałuzy su nahe, so žołće abo brunje błyšća a so móžeja na bazy lochko wotłamać.
Zubate, nahe łopjena su lancetojte, dołho kónčkojte a adocpěwaja dołhosć wot 4 hač do 15 (18) cm a šěrokosć wot hač do 4 (6) cm. Jich horni bok je mutnje zeleny, mjeztym zo delni bok je jasnozeleny.
Jeje nazymske barbjenje je žołte.
Kćěje wot měrca hač do meje. Kćenja su dwudomne a so z łopjenami jewja. Muske micki su žołtojte, dołho stołpikate a docpěwaja dołhosć wot hač do 5 cm. Žónske micki su jara šwižne a docpěwaja dołhosć wot hač do 7 cm.
Rosće w płoninach hač do srjedźnych horow. Ma radšo periodisce powodźene, šćerkowe, pěskowe a hlinjane pódy na rěčnych łučinach. Wona so tež wonka přirodneho rozšěrjenskeho teritorija plahuje.
Rostlina je w Europje a sewjerozapadnje Azije rozšěrjena.
Pikotata wjerba. W: FloraWeb.de. (němsce)
Pikotata wjerba (Salix fragilis) je rostlina ze swójby wjerbowych rostlinow (Salicaceae). Dalše serbske mjena su pikoćiwa wjerba, knyskotata wjerba a pikiwjerba.
Hrökkvíðir (fræðiheiti Salix fragilis) er meðalstór eða stór víðitegund. Hrökkvíðir er hraðvaxta og verður 10-20 m hár með stofn sem er allt að 1 m að ummæli. Tréð er oft margstofna og óreglulega lagað með hallandi krónu. Trjábörkur er dökkgrábrúnn og grófur á eldri trjám. Laufin eru skærgræn og linsulaga um 9-15 sm löng og 1,5-3 sm breið.
Il salice fragile (Salix fragilis L., 1753) è un piccolo albero dioico e deciduo appartenente alla famiglia delle Salicaceae.
La pianta può raggiungere altezze comprese tra i 2 ed i 15 metri. Il fusto è ricoperto da una corteccia screpolata e di colore grigio-nero. I rami giovani sono piuttosto fragili e di colore variabile dal giallo chiaro al rosso chiaro.
Le foglie sono lunghe 12-16 centimetri, lanceolate e con margine seghettato. La faccia inferiore è di colore grigio-verde mentre quella superiore è lucida e di colore verde chiaro.
I fiori sono raggruppati in amenti unisessuali. Essendo una specie dioica i fiori maschili e femminili si sviluppano su individui separati.
Il frutto è una capsula dotata di peduncolo entro la quale si trova il seme. La fioritura avviene tipicamente tra febbraio ed aprile, prima della comparsa delle nuove foglie.
Vegeta in Europa, Asia occidentale fino alla Siberia ed è stato introdotto in America settentrionale[1]. Il suo habitat naturale è rappresentato dalle aree di bosco umido e dal greto di fiumi, torrenti e ruscelli. Vegeta a quote comprese tra 0 e 1.000 metri.
Il salice fragile (Salix fragilis L., 1753) è un piccolo albero dioico e deciduo appartenente alla famiglia delle Salicaceae.
Trapusis gluosnis (lot. Salix fragilis, angl. Crack Willow, vok. Bruch-Weide) – gluosninių (Salicaceae) šeimos, gluosnių genties (Salix) medis.
Pagrindinis jo paplitimo arealas Rytų ir Vidurio Europa, Mažoji Azija, Balkanai, nors dabar jis išplitęs ir vakarų Europoje, Iberijos pusiasalyje.
Introdukuotas dalyje Šiaurės Amerikos, Australijos, Afrikos. Kadangi Naujojoje Zelandijoje ir Pietų Afrikoje introdukavus gausiai išplito, jose paskelbtas invazine rūšimi.
Lietuvos vietinė medžių, labai dažna rūšis. Įprastai auga paupiuose, prie ežerų, tvenkinių, pakriaušėse, griovose, taip pat pakelėse, pamiškėse. Šviesamėgis medis mėgsta gana įvairius dirvožemio tipus. Pakenčia pavasarinį polaidį.
Iš Lietuvoje augančių gluosnių genties medžių, kartu su baltuoju gluosniu - aukščiausiai užauganti rūšis, nors už baltąjį gluosnį kiek žemesni. Auga labai greitai, bet dažniausiai išauga kaip neaukštas medis. Aukštis 15-20 m, rečiau pasitaiko iki 29 m aukščio. Kamieno skersmuo iki 1 m.
Gyvena apie 80 metų.
Šakelės labai trapios, 3-5 metų lengvai lūžta traškėdamos, o kartais ir storos šakos lūžta nuo stipresnio vėjo. Žievė išilgai suskeldėjusi. Ūgliai pliki ir pilki, gelsvi ar gelsvai rusvi bei kiek žvilgantys. Pumpurai pailgai kiaušiniški, pliki, juosvi su smailia, palenkta viršūne. Lapai pailgai lancetiški ar kiaušiniškai lancetiški, liaukingi, kotuoti, kraštai pjūkliški, ilga smailia viršūne, bet pleištišku ar buku pamatu, 5-18 cm ilgio ir 2,5-4 cm pločio. Viršutinė lapų pusė tamsiai žalia, blizganti, apatinė – matinė, melsvai žalia ar šviesiai pilka. Žirginiai išauga lapams skleidžiantis, balandžio-gegužės mėn. Moteriškieji žirginiai cilindriški, 6-7 cm ilgio, vyriškieji – 4-5 cm ilgio, apaugę pilkais plaukeliais. Kuokeliai du. keturskiautė purka. Žydėti pradeda apie balandžio pabaigą - gegužės mėn. pradž. jau sulapojus, ir netrukus atsivėrę išbarsto sėklas.
Lengvai kryžminasi su baltuoju gluosniu, o jų mišrūnai vadinami Salix × rubens. Išaugti gali net iš paprasčiausio į žemę įbesto žalio trapiojo gluosnio kuolo, kuris lengvai įsišaknyja.
Įprastai žydėti pradeda apie balandžio pabaigą - gegužės mėn. pradžią. Nors ankčiausiai gali pražysti nuo balandžio mėn. 5 d., vėliausiai - gegužės 25 d. Žydėjimo trukmė 10 dienų.
Lietuvoje aptinkami:
Mediena minkšta, balta, lengva, naudojama malkoms, statybai, drožimo ir pjaustymo darbams.
Mokslinio, lotynų kalba šios medžių rūšies pavadinimo autorius Karlas Linėjus, gyvenęs 1707-1778 metais. Daugeliu kalbų jis vadinamas trapiuoju, kadangi jo šakelės labai lengvai lūžta, o papūtus stipresniam vėjui, lūžta ir storesnės šakos. Tad po medžiu dažnai galima matyti prikritusių jo šakelių.
Iliustruotas Lietuvos augalų genčių vardynas · Lietuvos vietinės medžių ir krūmų rūšys · Lietuvos išskirtiniai medžiai · Lietuvos svetimžemė dendroflora · Pasaulio išskirtiniai medžiai
Miškas · Miško skliautas · Lietuvos miškai · Pasaulio miškai (šalys pagal miškų plotą) · Miškų nykimas (neteisėtas miško kirtimas)
Miškininkystė (ekologinė miškininkystė) · Miško atkūrimas · Įveisimas · Miškų ūkis · Miškų urėdija · Girininkija · Eiguva · Lietuvos miškų institutas
Trapusis gluosnis (lot. Salix fragilis, angl. Crack Willow, vok. Bruch-Weide) – gluosninių (Salicaceae) šeimos, gluosnių genties (Salix) medis.
Costo artìcol a l'é mach në sbòss. Da finì.
Da finì.
Da finì.
Costo artìcol a l'é mach në sbòss. Da finì.
DistribussionDa finì.
NotissieDa finì.
Salix fragilis é uma espécie de planta com flor pertencente à família Salicaceae.
A autoridade científica da espécie é L., tendo sido publicada em Species Plantarum 2: 1017. 1753.
Trata-se de uma espécie presente no território português, nomeadamente em Portugal Continental.
Em termos de naturalidade é nativa da região atrás indicada.
Não se encontra protegida por legislação portuguesa ou da Comunidade Europeia.
Salix fragilis é uma espécie de planta com flor pertencente à família Salicaceae.
A autoridade científica da espécie é L., tendo sido publicada em Species Plantarum 2: 1017. 1753.