Cissa a zo ur genad e rummatadur an evned, ennañ spesadoù kar d'ar big, krouet e 1826 gant an naturour alaman Friedrich Boie (1789-1870).
Pevar spesad golvaneged a ya d'ober ar genad :
O c'havout a reer e takadoù 'zo eus Azia ar Gevred, dek (10) isspesad dezhe en holl.
Cissa a zo ur genad e rummatadur an evned, ennañ spesadoù kar d'ar big, krouet e 1826 gant an naturour alaman Friedrich Boie (1789-1870).
Cissa és un gènere d'ocells de la família dels còrvids (Corvidae ).
Segons la Classificació del Congrés Ornitològic Internacional (versió 2.5, 2010) aquest gènere està format per tres espècies:
Cissa (Kraska)[1] je rod ptáků z čeledi krkavcovití (Corvidae).
Seznam dosud žijících druhů:
Cissa (Kraska) je rod ptáků z čeledi krkavcovití (Corvidae).
Cissa is a genus of relatively short-tailed magpies, sometimes known as hunting cissas, that reside in the forests of tropical and subtropical southeast Asia and adjacent regions. The four species are quite similar with bright red bills, primarily green plumage, black mask, and rufous wings.
Due to a low-carotenoid diet[1] they often appear blue or turquoise in captivity; the structural color of their feathers.
They are carnivorous, and mainly feed on arthropods and small vertebrates.
The genus was introduced by the German zoologist Friedrich Boie in 1826 with the common green magpie (Cissa chinensis) as the type species.[2][3] The name Cissa is from the Ancient Greek kissa meaning a "jay" or "magpie".[4]
The genus Cissa contains four species:[5]
Cissa is a genus of relatively short-tailed magpies, sometimes known as hunting cissas, that reside in the forests of tropical and subtropical southeast Asia and adjacent regions. The four species are quite similar with bright red bills, primarily green plumage, black mask, and rufous wings.
Due to a low-carotenoid diet they often appear blue or turquoise in captivity; the structural color of their feathers.
They are carnivorous, and mainly feed on arthropods and small vertebrates.
The genus was introduced by the German zoologist Friedrich Boie in 1826 with the common green magpie (Cissa chinensis) as the type species. The name Cissa is from the Ancient Greek kissa meaning a "jay" or "magpie".
The genus Cissa contains four species:
Cissa estas genro de mallongvostaj pigoj kiuj loĝas en arbaroj de tropika kaj subtropika Azio. Temas pri tre koloraj birdoj, kie hegemonias la verda, kaj pro tio foje ni nomas verdaj pigoj, sed tiu nomigo pleje kongruas kun unu el la specioj. Krome la tri specioj de la genro montras en la vizaĝo larĝan nigran traokulan strion el la beko al la nuko. La jenaj specioj estas agnoskataj:
Cissa es un género de aves paseriformes de la familia de los córvidos (Corvidae), que incluye tres especies. Se distribuyen por Asia, en especial por los bosques tropicales y subtropicales del sudeste asiático.
Cissa es un género de aves paseriformes de la familia de los córvidos (Corvidae), que incluye tres especies. Se distribuyen por Asia, en especial por los bosques tropicales y subtropicales del sudeste asiático.
Viherharakat (Cissa) on varisten heimoon kuuluva varpuslintusuku. Sukuun kuuluu 4 lajia[2], jotka kaikki esiintyvät Aasiassa:
Viherharakat (Cissa) on varisten heimoon kuuluva varpuslintusuku. Sukuun kuuluu 4 lajia, jotka kaikki esiintyvät Aasiassa:
Borneonviherharakka (Cissa jefferyi) Jaavanviherharakka (Cissa thalassina) Malakiittiharakka (Cissa hypoleuca) Viherharakka (Cissa chinensis)Cissa est un genre de passereaux qui regroupe quatre espèces appartenant à la famille des Corvidae.
D'après la classification de référence (version 2.11, 2012) du Congrès ornithologique international (ordre phylogénique) :
Cissa est un genre de passereaux qui regroupe quatre espèces appartenant à la famille des Corvidae.
Cissa Boie, 1826 è un genere di uccelli passeriformi appartenente alla famiglia Corvidae[1].
Il nome scientifico del genere, Cissa, deriva dal nome di una delle Pieridi, mitiche fanciulle che osarono sfidare le Muse in una gara di canto, venendo sconfitte e punite con la trasformazione in gazze.
Si tratta di uccelletti di dimensioni medio-piccole (31-39 cm), dall'aspetto arrotondato e massiccio, muniti di testa allungata e arrotondata con grandi occhi e forte becco conico e allungato, ali digitate, lunga coda (quanto il corpo o poco meno) e forti zampe: nel complesso, le gazze verdi ricordano non poco le altre gazze nella fisionomia, sebbene soprattutto la conformazione della testa ricordi quella delle ghiandaie marine.
Il piumaggio è dominato dai toni del verde erba, con tendenza a schiarirsi divenendo giallino su aree più o meno estese di petto e ventre: le ali sono marroni ed il sottocoda è bianco. Il becco è di color rosso corallo in tutte le specie, le quali presentano inoltre una caratteristica mascherina facciale nera la cui estensione è differente a seconda della specie presa in considerazione.
Il verde della livrea delle gazze verdi è dato dalla luteina, reperita mediante l'alimentazione: i giovani che ancora devono effettuare la prima muta (nonché gli adulti non nutriti in maniera consona) sono invece di colore azzurro.
Le gazze verdi sono uccelli molto simili nel comportamento alle gazze e alle ghiandaie nostrane: rigidamente monogame, esse tendono a vivere in coppie e a spostarsi durante il giorno, mantenendosi fra il suolo, il sottobosco e i rami degli alberi, alla ricerca di cibo (rappresentato in massima parte da invertebrati), rivelandosi molto garrule e chiassose, seppur timide, e rifugiandosi nel folto della vegetazione sul far della sera.
Il genere è diffuso in Sud-est asiatico, con le varie specie che abitano la foresta pluviale pedemontana e montana di un areale che si estende dalle pendici meridionali dell'Himalaya ad Hainan, a sud fino alle grandi Isole della Sonda (esclusa Sulawesi), nelle quali non mancano gli endemismi.
Al genere vengono ascritte 4 specie[1]:
In passato, la gazza codacorta e la gazza verde del Borneo sono state considerate conspecifiche[1], mentre attualmente si tende a considerarle due specie a sé stanti[2].
Nell'ambito della famiglia dei corvidi, il genere Cissa forma un clade a sé stante con Urocissa, assimilabile al rango di sottofamiglia[3].
Zaļās žagatas jeb īsastes žagatas (Cissa) ir viena no vārnu dzimtas (Corvidae) ģintīm, kas apvieno četras mūsdienās dzīvojošas sugas.[1] Zaļās žagatas dzīvo Āzijas tropu un subtropu mežos.[2]
Visas sugas ārēji ir līdzīgas: tām ir košs, sarkans knābis, zaļgans apspalvojums, uz acīm melna maska un brūni spārni. Zaļās žagatas augumā ir līdzīgas Eirāzijas sīlim, varbūt nedaudz mazākas.[3] Tām visām ir relatīvi īsa aste. Nebrīvē zaļās žagatas bieži izskatās tirkīzzaļas nevis zaļas, to saista ar saules gaismas trūkumu un atšķirīgo barību. Zaļās žagatas ir gaļēdājas un galvenokārt barojas ar posmkājiem un maziem zīdītājiem. Tādēļ tās mēdz saukt arī par medību žagatām.
Zaļās žagatas jeb īsastes žagatas (Cissa) ir viena no vārnu dzimtas (Corvidae) ģintīm, kas apvieno četras mūsdienās dzīvojošas sugas. Zaļās žagatas dzīvo Āzijas tropu un subtropu mežos.
Cissa is een geslacht van zangvogels uit de familie kraaien (Corvidae).
Vogels in gevangenschap en vogels die te lang aan veel zonlicht worden blootgesteld krijgen een lichtblauw, in plaats van groen, verenkleed. Mogelijk speelt hierbij het dieet dat weinig carotenoïde bevat ook een rol. Ook dode vogels verkleuren zodat op sommige oude prenten die gebaseerd zijn op verzamelde exemplaren, niet de juist kleur staat weergeven.[1]
Het zijn overwegend carnivoren, die zich met kleine gewervelde dieren en ongewervelden voeden.
Ze leven in de tropische en subtropische bossen van Zuidoost-Azië en aangrenzende regio’s.
De vier soorten uit dit geslacht vertonen veel overeenkomst in de kleuren van hun verenkleed. De indeling van dit geslacht is dan ook een ingewikkelde geschiedenis. Rond 1930 werden zes verschillende soorten onderscheiden maar 50 jaar later was het gebruikelijk om nog maar twee soorten de onderscheiden: (1) groene kitta (Cissa chinensis) en (2) kortstaartkitta (Cissa thalassina) met onder andere C. t. hypoleuca en C. t. jefferyi als ondersoorten.[2][1] Sinds 2011 worden vier soorten onderscheiden.[3]
Cissa is een geslacht van zangvogels uit de familie kraaien (Corvidae).
Cissa er én av to slekter i underfamilien Cissinae, som inngår i kråkefamilien (Corvidae). Slekten omfatter fire arter, som trolig best kan karakteriseres som en gruppe «eksotiske skjærer».
Artene er ganske like og alle har hovedsakelig grønn fjærdrakt, sort «bandittmaske», rødt nebb og røde vinger og undre ekstremiteter, og relativt kort stjert. Fugler som lever i fangenskap får gjerne turkis fjærdrakt, trolig som følge av solstråling og en diett med lavt innhold av karotenoider. Artene eter mest leddyr og virvelløse dyr.
Cissa-skjærene lever i Sørøst-Asia og trives i eviggrønn- og temperert lauvskog i høyder omkring 900–2 500 moh.
Inndelingen under følger HBW Alive og er i henhold til dos Anjos & Bonan (2017)[1]. Oppdelingen av underfamilier følger Jønsson et al. (2016).[2] Alle norske navn følger Norsk navnekomité for fugl (NNKF) og er i henhold til Syvertsen et al. (2008),[3] med unntak for navn gitt i parentes. Disse har fortsatt ikke fått avklart sitt norske navn og må derfor kun betraktes som beskrivende uttrykk.
Cissa er én av to slekter i underfamilien Cissinae, som inngår i kråkefamilien (Corvidae). Slekten omfatter fire arter, som trolig best kan karakteriseres som en gruppe «eksotiske skjærer».
Cissa – rodzaj ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[3].
Długość ciała 31-39 cm, masa ciała 120-133 g[4].
Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa κισσα kissa – „sroka”[5]. Grecy stosowali tę nazwę zarówno dla określenia sójki jak i sroki. W mitologii greckiej Kissa (Cissa) była jedną z Pieryd, która po nieudanym pojedynku przeciwko najlepszej z Muz w konkursie śpiewu, została zamieniona w srokę[5].
Coracias sinensis Gmelin, 1788 = Coracias chinensis Boddaert, 1783
Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:
Cissa – rodzaj ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae).
Cissa é um gênero de ave da família Corvidae que ocorre na Ásia. O gênero é geralmente considerado aparentado ao Urocissa.[1]
Cissa é um gênero de ave da família Corvidae que ocorre na Ásia. O gênero é geralmente considerado aparentado ao Urocissa.
Cissa, po slovensky kita, je rod vtákov z čeľade krkavcovité (Corvidae).
Cissa, po slovensky kita, je rod vtákov z čeľade krkavcovité (Corvidae).
Grönskator (Cissa) är ett litet släkte med fåglar i familjen kråkor inom ordningen tättingar som förekommer i Sydostasien från östra Himalaya till Borneo och Java.[1]
Släktet grönskator omfattar endast fyra arter:[1]
Grönskator (Cissa) är ett litet släkte med fåglar i familjen kråkor inom ordningen tättingar som förekommer i Sydostasien från östra Himalaya till Borneo och Java.
Släktet grönskator omfattar endast fyra arter:
Vanlig grönskata (C. chinensis) Indokinesisk grönskata (C. hypoleuca) Javagrönskata (C. thalassina) Borneogrönskata (C. jeffreyi)Cissa — рід горобцеподібних птахів родини Воронові (Corvidae). Представники роду поширені у тропічних лісах Південно-Східної Азії.
Cissa — рід горобцеподібних птахів родини Воронові (Corvidae). Представники роду поширені у тропічних лісах Південно-Східної Азії.
Cissa là một chi chim trong họ Corvidae.[1] Tên gọi các loài này trong tiếng Việt là giẻ cùi, chia sẻ chung với các loài trong chi Urocissa.
Cissa là một chi chim trong họ Corvidae. Tên gọi các loài này trong tiếng Việt là giẻ cùi, chia sẻ chung với các loài trong chi Urocissa.
Циссы (лат. Cissa) — род птиц семейства врановых.
Циссы (лат. Cissa) — род птиц семейства врановых.
Род включает 3 вида:
Cissa chinensis — зелёная цисса, обитает в Южной и Юго-Восточной Азии Cissa hypoleuca, обитает в Китае, Лаосе, Таиланде, Вьетнаме Cissa thalassina — короткохвостая цисса, обитает в Китае, Индонезии, Малайзии绿鹊属(学名:Cissa),是鸦科的一属。属下共有3种鸟类。
属下物种有:
蓝绿鹊 Cissa chinensis 黄胸绿鹊 Cissa hypoleuca 短尾绿鹊 Cissa thalassina