Der Ambrerötel (Monticola sharpei erythronotus) ist eine Unterart des Madagaskarrötels (Monticola sharpei), einer Vogelart aus der Familie der Fliegenschnäpper. Er ist am Montagne d’Ambre im Norden Madagaskars endemisch.
Der Ambrerötel erreicht eine Länge von 16 cm. Das Männchen ähnelt dem Männchen des Madagaskarrötels. Es hat aber einen etwas längeren Schnabel und der Kopf ist bläulicher. Im Unterschied zum Madagaskarrötel erstreckt sich die Blaufärbung der Haube nur bis zum Nacken und bis zur Kehle. Der Mantel und die Flügeldecken sind stumpf kastanienfarben. Der Bürzel ist orange, die äußeren Schwanzfedern sind leuchtend orange. Das Weibchen ähnelt dem Weibchen des Madagaskarrötels. Die Oberseite ist jedoch lebhafter gefärbt und die rötlichebraune Tönung an Bürzel und Schwanz ist leuchtender. Die Unterseite ist heller und weniger gestrichelt. Die juvenilen Vögel sind kaum bekannt. Ein in menschlicher Obhut gehaltenes juveniles Männchen hatte gelbbraune Flecken an den Flügeldecken und helle Säume an den Armschwingen.
Der Gesang ist kaum bekannt. Er wird als hellklingend und harmonisch oder reich und kurz beschrieben. Häufig ist er in der Dämmerung zu hören. Die Phrasen ähneln denen der Nominatform, sie sind aber weniger abwechslungsreich und umfassen eine Anzahl von stereotypen Melodien. Der Ambrerötel ist fähig, andere Vogelstimmen nachzuahmen. Der Alarmruf ist ein eigentümlicher rauer Schrei.
Der Ambrerötel bewohnt immergrüne montane Feuchtwälder sowie Nebelwälder mit einem geschlossenen Blätterdach in Höhenlagen von 800 bis 1300 m. Der Lebensraum ist die ziemlich üppig bewachsene untere Waldschicht, bestehend aus Lianen, Farnen, Büschen, Schraubenbäumen, Grasbewuchs und Geröll. Der Ambrerötel bevorzugt die Umgebung von Bächen und hält sich eher im Unterholz auf, als der Madagaskarrötel.
Seine Nahrung erbeutet er durch Anflug von einem Ansitz zum Boden oder gelegentlich in der Luft im flinken Pickflug. Der Ambrerötel ist ein Standvogel, der in der Regel ein Revier von bis zu einem Hektar bewohnt. Selten kommen auch Reviergrößen von bis zu 2,5 Hektar vor. Die Brutzeit findet zwischen Oktober und November statt. Das Nest ähnelt dem der Nominatform. Es wird in einer Baumhöhle, in einer Felsspalte in einem Überhang, im Stamm eines Baumfarns oder häufig versteckt hinter Schraumbaumblättern drei bis sechs Meter oberhalb des Waldbodens errichtet. Das Gelege besteht aus zwei bis drei ungefleckten hell türkisfarbenen Eiern. Die Bebrütungszeit dauert mindestens 15 Tage. Die Nestlingszeit ist unbekannt.
Der Ambrerötel ist auf die Bergwälder am Massiv des Montagne d’Ambre im äußersten Norden Madagaskars beschränkt. Sein Verbreitungsgebiet umfasst eine Fläche von ungefähr 380 km². Die IUCN stuft dieses Taxon als „stark gefährdet“ (endangered) ein und schätzt den Bestand auf weniger als 5000 Individuen mit einer abnehmenden Tendenz. Die stärkste Gefährdung geht vom kommerziellen Holzeinschlag und durch die Umwandlung des Waldes in landwirtschaftliche genutzte Flächen aus.
Der Ambrerötel wurde 1929 von Louis Lavauden als Unterart des Madagaskarrötels beschrieben. 2002 erhielt er von Steven M. Goodman und Lee Weigt unter dem Namen Pseudocossyphus erythronotus Artstatus[1]. Basierend auf Molekularstudien aus den Jahren 2007[2] und 2010[3] wurde er 2012 vom International Ornithological Congress als Unterart zurückgestuft.[4]
Der Ambrerötel (Monticola sharpei erythronotus) ist eine Unterart des Madagaskarrötels (Monticola sharpei), einer Vogelart aus der Familie der Fliegenschnäpper. Er ist am Montagne d’Ambre im Norden Madagaskars endemisch.
The Amber Mountain rock thrush (Monticola erythronotus) is a songbird in the family Muscicapidae. It was formerly considered as a subspecies of the forest rock thrush (Monticola sharpei).
The Amber Mountain rock thrush is endemic to Madagascar where it occurs only on the Amber Mountain massif in the north of the island.[1]
This is a small forest-dwelling thrush, growing to a length of about 16 cm (6.3 in).[2] Males have blue hoods, chestnut upperparts, bright orange tail with brown central feathers and orange underparts. Females are mostly brown with an orange wash on the underparts and lack the blue hood. Males are distinguished from other rock-thrushes by the dark rufous back, while the females have bright orange tails and lack white streaking on the breast.[3]
It inhabits mid-altitude and montane humid, evergreen forest from 800 to 1,300 m (2,600 to 4,300 ft), and forages inconspicuously in the understorey and on the ground, sometimes sallying to take aerial prey. The species nests in tree hollows or in crevices under overhangs.[1][2]
The Amber Mountain rock thrush is listed by the International Union for Conservation of Nature and Natural Resources as Endangered because it has a very small range and its forest habitat is declining in both area and quality. The population is small and believed to be declining, albeit slowly. The total population of this species is estimated to number less than 5,000 individuals, which occur in a single block of forest in the Amber Mountain National Park. It may be declining, although so far there has been relatively low levels of habitat loss in the area of its occurrence.[1]
The Amber Mountain rock thrush has been regarded as a separate species but this view is in doubt. It had been split from the forest rock thrush because of a variety of morphological differences and in spite of an absence of genetic distinctiveness. As the forest rock thrush and Benson's rock thrush have been lumped into Monticola sharpei this taxon has followed suit.[1]
The Amber Mountain rock thrush (Monticola erythronotus) is a songbird in the family Muscicapidae. It was formerly considered as a subspecies of the forest rock thrush (Monticola sharpei).
La Monta rokturdo (Monticola erythronotus) estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. Ĝi estis dumlonge inkludata en la Arbara rokturdo (M. sharpei) kiel subspecio, sed ĝi estas kutime konsiderata separata specio nuntempe.
Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.
Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn; kiel distingilo oni povas diri, ke diference de la Bensona rokturdo la limo inter blua gorĝo kaj ruĝeca brusto estas klare limigita pli supre tiel ke ankaŭ la brusto estas tute ruĝeca.
La Monta rokturdo (Monticola erythronotus) estas kantobirdo de la familio de Muŝkaptuledoj, iam lokitaj en la Turdedoj kune kun la aliaj Rokturdoj. Ĝi estis dumlonge inkludata en la Arbara rokturdo (M. sharpei) kiel subspecio, sed ĝi estas kutime konsiderata separata specio nuntempe.
Ĝi estas endemia de Madagaskaro. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj. La specio estas minacata pro habitatoperdo.
Kiel aliaj rokturdoj temas pri specio, kies masklo havas bluajn kapon kaj kolon, pli malhelajn flugilojn kaj ruĝecajn subajn partojn; kiel distingilo oni povas diri, ke diference de la Bensona rokturdo la limo inter blua gorĝo kaj ruĝeca brusto estas klare limigita pli supre tiel ke ankaŭ la brusto estas tute ruĝeca.
El roquero de Lavauden (Monticola sharpei erythronotus) es una subespecie del roquero de Sharpe (Monticola sharpei),[2] un ave paseriforme de la familia Muscicapidae. Es propia de la isla de Madagascar, en el Océano Índico.
El roquero de Lavauden se consideraba una especie separada pero en la actualidad se clasifica como subespecie del roquero de Sharpe (Monticola sharpei).[2] Se separaba a causa de varias diferencias morfológicas, pero no hay diferenciamiento genético suficiente. Primero se agruparon Monticola sharpei y Monticola bensoni (roquero de Benson) en Monticola sharpei, y este taxón siguió el mismo proceso.[1]
Es un ave de porte pequeño que deambula por el bosque. Los machos tienen obispillos azules, partes superiores castañas, cola naranja intenso con plumas centrales marrones y partes inferiores anaranjadas. Las hembras son mayormente de color marrón con una coloración anaranjada en las partes inferiores y no poseen obispillo azul. Los machos se distinguen de otros roqueros por su espalda oscura rufa, mientras que las hembras poseen colas naranja brillante y no poseen pintas blancas en el pecho.[3]
Es un habitante endémico de Madagascar donde habita únicamente en las montañas Amber en el norte de la isla.[1] Su hábitat natural son los bosques siempreverdes montanos húmedos de altitudes medianas entre los 800 y 1300 m de altura.
El roquero de Lavauden (Monticola sharpei erythronotus) es una subespecie del roquero de Sharpe (Monticola sharpei), un ave paseriforme de la familia Muscicapidae. Es propia de la isla de Madagascar, en el Océano Índico.
Madagaskarinis akmeninis strazdas (lot. Monticola erythronotus, angl. Amber mountain rock-thrush, vok. Ambrerötel) – musinukinių (Muscicapidae) šeimos paukščių rūšis, priklausanti akmeninių strazdų (Monticola) genčiai. Šios rūšies paukščiai aptinkami tik Madagaskare.
Madagaskarinis akmeninis strazdas (lot. Monticola erythronotus, angl. Amber mountain rock-thrush, vok. Ambrerötel) – musinukinių (Muscicapidae) šeimos paukščių rūšis, priklausanti akmeninių strazdų (Monticola) genčiai. Šios rūšies paukščiai aptinkami tik Madagaskare.
Monticola sharpei erythronotus is een ondersoort van de bosrotslijster (M. sharpei), een soort uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers). Deze vogel is endemisch in de Montagne d’Ambre in het noorden van Madagaskar.
Deze 16 cm lange vogel vertoont veel overeenkomsten met Monticola sharpei, echter de snavel is langer en de kop heeft meer blauw. Het verschil bestaat erin dat de blauwe kleur van het kapje zich uitstrekt tot de nek en de keel. Het verenkleed en de vleugels zijn kastanjekleurig. De bürzel is oranje, de buitenste staartveren zijn feloranje. Het wijfje vertoont eveneens veel overeenkomsten met het wijfje van Monticola sharpei, met dien verstande dat de rugzijde levendiger gekleurd is en de roodbruine kleur aan de bürzel en staart iets feller is. De buikzijde is lichter gestippeld.
De vogel voelt zich thuis in altijdgroene vochtige bergwouden en dichte nevelbossen tot op hoogten van 800 tot 1300 meter. De leefruimte is de weelderig begroeide onderste laag, die bestaat uit lianen, varens, struiken, gras en kiezelzand. Zijn voorkeur gaat uit naar een omgeving met beken en hij voelt zich thuis in het kreupelhout.
Deze standvogel vangt zijn voedsel vanaf een zitplaats naar de bodem toe of tijdens de vlucht. Zijn territorium omvat meestal een oppervlakte van één hectare, maar in zeldzame gevallen is het 2,5 hectare groot.
De broedtijd begint tussen oktober en november. Het nest wordt gebouwd in een boomholte, een rotsspleet, in de stam van een boomvaren of vaak verborgen achter grote bladeren op drie tot zes meter hoogte van de ondergrond. Het legsel bestaat uit twee tot drie ongevlekte, licht turkooiskleurige eieren, die ten minste 15 dagen worden bebroed.
De vogel is gebonden aan de bergwouden van de Montagne d’Ambre in het uiterste noorden van Madagaskar. Zijn verspreidingsgebied omvat een oppervlakte van ongeveer 380 km2. De IUCN classificeert dit taxon als bedreigd en schat het aantal op minder dan 5000 individuen met afnemende tendens. De sterke bedreiging ontstaat door commerciële ontbossing en verandering van het woud in akkerland.[1]
Bronnen, noten en/of referentiesMonticola sharpei erythronotus is een ondersoort van de bosrotslijster (M. sharpei), een soort uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers). Deze vogel is endemisch in de Montagne d’Ambre in het noorden van Madagaskar.
Monticola erythronotus, "amberstentrast"[a], är en fågelart i familjen flugsnappare inom ordningen tättingar.[1]
Taxonet förekommer enbart i bergsområdet Montagne d’Ambre (Mount Amber) på norra Madagaskar.[3] Den betraktas oftast som underart till skogsstentrast (Monticola sharpei),[4] men urskiljs som egen art av Birdlife International, IUCN och Handbook of Birds of the World.[1]
Den kategoriseras av IUCN som starkt hotad.[1]
Monticola erythronotus, "amberstentrast", är en fågelart i familjen flugsnappare inom ordningen tättingar.
Monticola sharpei erythronotus
(Lavauden, 1929)
Monticola sharpei erythronotus (лат.) — маленькая певчая птица из семейства мухоловковых (Muscicapidae), ранее включаемая в семейство дроздовых. В настоящее время обычно считается подвидом Monticola sharpei, хотя некоторые систематики относят её к отдельному виду (Monticola erythronotus).
У самцов голова синевато-голубого цвета, сверху брюшная сторона тела каштановая (ближе к низу становится светлее), хвост ярко-оранжевый. Самки в основном коричневые с золотисто-оранжевыми пятнышками на брюшной стороне тела. Синий "капюшон" у самок отсутствует[1]. Самцы Monticola sharpei erythronotus отличаются от других каменных дроздов темно-рыжей спиной, в то время как самки имеют ярко-оранжевые хвосты и не имеют белой полоски на груди.
Monticola sharpei erythronotus является эндемиком острова Мадагаскара, где он встречается только на севере острова.
Он обитает в основном в горных, влажных, вечнозеленых лесах, а пищу добывает в подлеске и на земле. Вид гнездится в дуплах деревьев или в трещинах.
Monticola sharpei erythronotus отмечен Международным союзом охраны природы и природных ресурсов как находящаяся под угрозой исчезновения, поскольку он имеет очень небольшой ареал. Численность мала и считается, что она уменьшается, хотя и медленно. По оценкам, общая численность этого вида не превышает 5000 особей, которые встречаются только в Национальном парке Янтарной горы[2].
Monticola sharpei erythronotus (лат.) — маленькая певчая птица из семейства мухоловковых (Muscicapidae), ранее включаемая в семейство дроздовых. В настоящее время обычно считается подвидом Monticola sharpei, хотя некоторые систематики относят её к отдельному виду (Monticola erythronotus).