Providencia stuartii[1] é unha especie de bacterias gramnegativas da familia das enterobacteriáceas, que se encontra comunmente no solo, auga e auga residual, e que pode producir infeccións en humanos. É a especie máis común do xénero Providencia.[2] P.stuartii incúbase a 37 °C en ágar nutriente ou caldo nutriente.[3] De P. stuartii procede a endonuclease de restrición PstI[4]. O seu nome específico débese ao bacteriólogo norteamericano C. A. Stuart, que fixo algúns dos primeiros estudos sobre o xénero Providencia.[1]
P. stuartii pode producir infeccións en humanos, xa que é un patóxeno oportunista que ataca a pacientes con queimaduras graves ou que teñen catéteres urinarios inseridos durante longo tempo.[3] As persoas vellas están en maior risco.[2] Tamén pode afectar a animais, nos cales pode causar diarrea neonatal, como ocorre nas vacas leiteiras. Nos humanos, P. stuartii pode illarse da urina (o máis común), feces e sangue, e tamén en cultivos de esputos, pel e feridas. A septicemia por P. stuartii é principalmente de orixe urinaria. É a causa máis común da síndrome da bolsa de urina púrpura (a urina adquire cor púrpura por causa da infección urinaria por esta bacteria).[5] As infeccións do torrente sanguíneo de P stuartii están asociadas con febre, taquicardia, e hipotensión.[2]
Providencia stuartii é unha especie de bacterias gramnegativas da familia das enterobacteriáceas, que se encontra comunmente no solo, auga e auga residual, e que pode producir infeccións en humanos. É a especie máis común do xénero Providencia. P.stuartii incúbase a 37 °C en ágar nutriente ou caldo nutriente. De P. stuartii procede a endonuclease de restrición PstI. O seu nome específico débese ao bacteriólogo norteamericano C. A. Stuart, que fixo algúns dos primeiros estudos sobre o xénero Providencia.