dcsimg

Setophaga fusca

provided by DC Birds Brief Summaries

A medium-sized (5 inches) wood warbler, the male Blackburnian Warbler is most easily identified by its black back, streaked flanks, and bright orange face patches. Female Blackburnian Warblers are grayish-brown on the back and yellow on the face, resembling faded males. Both sexes of the related American Redstart (Setophaga ruticilla) are similarly dark with yellow and orange patches, but whereas the Blackburnian Warbler has bright areas on its face, the bright areas present on the plumage of that species are concentrated on the wings and tail. The Blackburnian Warbler breeds across southern Canada and the northeastern United States. This species is also present at higher elevations in the Appalachian Mountains as far south as northern Georgia. In winter, Yellow-throated Warblers may be found from Costa Rica south to Peru. Blackburnian Warblers breed in a variety of dense woodland habitats, particularly those largely composed of evergreen trees. In winter, this species may be found in humid tropical forests. Blackburnian Warblers primarily eat small invertebrates, including insects and spiders, but may also eat a small amount of plant material, mainly fruits and berries, during the winter. In appropriate habitat, Blackburnian Warblers may be observed flitting through high branches in tall trees while foraging for insects. Birdwatchers may also listen for this species’ song, a whistled “zip zip zip titi tseeeeee.” Blackburnian Warblers are primarily active during the day, but, like many migratory songbirds, this species undertakes part of its migration at night.

Threat Status: Least Concern

license
cc-by-nc-sa-3.0
copyright
Smithsonian Institution
author
Reid Rumelt

Setophaga fusca ( Asturian )

provided by wikipedia AST
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.

'''Setophaga fusca,[2] tamién denomada reinita de fueu, reinita pechinaranja, reinita de Blackburn y cigüita del fríu,[3] ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae. Reproduzse nel este d'América del Norte, dende'l sur de Canadá a Carolina del Norte. Les reinitas de gargüelu naranxa son migratories y pasen l'iviernu nel sur d'América Central y en Suramérica.

Descripción

Son de 11,5 cm de llargu y pesen 8,5 g . Nel branu, el machu fai rumbu del so llombu gris escuru y dobles franxes blanques nes nales, con pechu amarellentáu y coronilla chocolate escuru. Les partes inferiores d'esta ave son blanques, y matizaes con mariellu y guedeyes negres. La cabeza ye bastante colorida mariella y negru, con un gargüelu de color anaranxáu.

Otros plumaxes son versiones descoloríes del machu del branu, y tienen una falta en particular nel diseñu de la cabeza, mariella y gris pálidu, en cuenta de negru.

Comportamientu

Los hábitats de cría d'estes aves son montes de coníferes maduros o los montes mistos, especialmente aquellos que contienen picees y tsugas del Canadá. Eses aves ponen de 4 a 5 güevos nun nial en forma de taza nel que s'asitia xeneralmente de 2 a 38 m d'altor, nuna caña horizontal.

Estos páxaros son insectívoros, pero inclúin freses na so dieta na temporada d'iviernu. Usualmente tán en busca d'inseutos nes copes de los árboles.

Los cantares son unes simples series de notes altes swi, que de cutiu xuben de tonu. El so reclamu ye un sip altu.

Referencies

Bibliografía

  • Curson, Quinn and Beadle,New World Warblers ISBN 0-7136-3932-6
  • Stiles and Skutch, A guide to the birds of Costa Rica’’ ISBN 0-8014-9600-4
  • Morse, D. H. (2004). Blackburnian Warbler (Dendroica fusca). The Birds of North America Online. (A. Poole, Ed.) Ithaca: Cornell Laboratory of Ornithology; Retrieved from The Birds of North American Online database

Enllaces esternos

Protonotaria-citrea-002 edit.jpg Esta páxina forma parte del wikiproyeutu Aves, un esfuerciu collaborativu col fin d'ameyorar y organizar tolos conteníos rellacionaos con esti tema. Visita la páxina d'alderique del proyeutu pa collaborar y facer entrugues o suxerencies.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia AST

Setophaga fusca: Brief Summary ( Asturian )

provided by wikipedia AST
Setophaga fusca Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.

'''Setophaga fusca, tamién denomada reinita de fueu, reinita pechinaranja, reinita de Blackburn y cigüita del fríu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Parulidae. Reproduzse nel este d'América del Norte, dende'l sur de Canadá a Carolina del Norte. Les reinitas de gargüelu naranxa son migratories y pasen l'iviernu nel sur d'América Central y en Suramérica.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia AST

Bosquerola fosca ( Catalan; Valencian )

provided by wikipedia CA

La bosquerola fosca o bosquerola golataronja[1] (Setophaga fusca) és un ocell de la família dels parúlids (Parulidae) que habita els boscos del sud-est de Canadà i nord-est dels Estats Units. Passa l'hivern, principalment, al nord d'Amèrica del Sud.

Referències

 src= A Wikimedia Commons hi ha contingut multimèdia relatiu a: Bosquerola fosca Modifica l'enllaç a Wikidata
  1. «Bosquerola fosca». Cercaterm. TERMCAT, Centre de Terminologia. Rev. 04/02/2013 (català)
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autors i editors de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CA

Bosquerola fosca: Brief Summary ( Catalan; Valencian )

provided by wikipedia CA

La bosquerola fosca o bosquerola golataronja (Setophaga fusca) és un ocell de la família dels parúlids (Parulidae) que habita els boscos del sud-est de Canadà i nord-est dels Estats Units. Passa l'hivern, principalment, al nord d'Amèrica del Sud.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autors i editors de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CA

Telor Blackburn ( Welsh )

provided by wikipedia CY

Aderyn a rhywogaeth o adar yw Telor Blackburn (sy'n enw gwrywaidd; enw lluosog: telorion Blackburn) a adnabyddir hefyd gyda'i enw gwyddonol Dendroica fusca; yr enw Saesneg arno yw Blackburnian warbler. Mae'n perthyn i deulu'r Telorion y Byd Newydd (Lladin: Paruliadae) sydd yn urdd y Passeriformes.[1] Dyma aderyn sydd i'w gael yng ngwledydd Prydain ac mae i'w ganfod yng Nghymru.

Talfyrir yr enw Lladin yn aml yn D. fusca, sef enw'r rhywogaeth.[2] Mae'r rhywogaeth hon i'w chanfod yn Ne America a Gogledd America.

Teulu

Mae'r telor Blackburn yn perthyn i deulu'r Telorion y Byd Newydd (Lladin: Paruliadae). Dyma rai o aelodau eraill y teulu:

Rhestr Wicidata:

rhywogaeth enw tacson delwedd Telor bochddu Basileuterus melanogenys Telor corun winau Basileuterus rufifrons
Rufous-capped Warbler - Panama H8O8781 (23053413302).jpg
Telor ellyllbren Setophaga angelae
Elfin-woods warbler perched on a tree branch.jpg
Telor swil Setophaga occidentalis
Hermit Warbler (Dendroica occidentalis).jpg
Telor torwyn Basileuterus hypoleucus
Basileuterus culicivorus -Extrema, Minas Gerais, Brazil-8.jpg
Telor Townsend Setophaga townsendi
Dendroica townsendi 284.jpg
Tingoch America Setophaga ruticilla
Setophaga ruticilla -Chiquimula, Guatemala -male-8-4c.jpg
Tinwen adeinwen Myioborus pictus
Painted Redstart.jpg
Tinwen gorunwinau Myioborus brunniceps
Myioborus brunniceps 1847.jpg
Tinwen sbectolog Myioborus melanocephalus
Myioborus melanocephalus -Ecuador-8.jpg
Diwedd y rhestr a gynhyrchwyd yn otomatig o Wicidata.

Gweler hefyd

Cyfeiriadau

  1. Gwefan Cymdeithas Edward Llwyd; adalwyd 30 Medi 2016.
  2. Gwefan Avibase; adalwyd 3 Hydref 2016.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Awduron a golygyddion Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CY

Telor Blackburn: Brief Summary ( Welsh )

provided by wikipedia CY

Aderyn a rhywogaeth o adar yw Telor Blackburn (sy'n enw gwrywaidd; enw lluosog: telorion Blackburn) a adnabyddir hefyd gyda'i enw gwyddonol Dendroica fusca; yr enw Saesneg arno yw Blackburnian warbler. Mae'n perthyn i deulu'r Telorion y Byd Newydd (Lladin: Paruliadae) sydd yn urdd y Passeriformes. Dyma aderyn sydd i'w gael yng ngwledydd Prydain ac mae i'w ganfod yng Nghymru.

Talfyrir yr enw Lladin yn aml yn D. fusca, sef enw'r rhywogaeth. Mae'r rhywogaeth hon i'w chanfod yn Ne America a Gogledd America.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Awduron a golygyddion Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CY

Fichtenwaldsänger ( German )

provided by wikipedia DE
Wissenschaftlicher Name Setophaga fusca (Statius Müller, 1776)

Der Fichtenwaldsänger (Setophaga fusca, Syn.: Dendroica fusca) ist ein kleiner Vogel aus der Gattung der Baumwaldsänger (Setophaga) in der Familie der Waldsänger (Parulidae). Die englische Bezeichnung „Blackburnian Warbler“ geht auf die englische Botanikerin Anna Blackburne zurück.

Merkmale

Am Kopf, an der Kehle und am Brustbereich ist das Federkleid leuchtend orange. Das Rückengefieder und die Flügeldecken sind grauschwarz bis graubraun mit weißen Flecken auf den Flügeln. Das Unterseitengefieder hat eine gelbliche Farbe mit schwarzen Streifen an den Flanken. Im Gegensatz zu dem Männchen ist das Weibchen matter gefärbt und hat ein stumpferes orange am Kopfbereich und an der Brust. Die Jungvögel tragen ein ähnliches Federkleid wie die erwachsenen Weibchen.

Ernährung

Die Nahrung des Fichtenwaldsängers besteht überwiegend aus Insekten. Im Winter erweitert er seinen Speiseplan um Beeren und Früchte. Für die nordamerikanischen Wälder im Norden ist er wichtig, da er vor allem Schädlinge und die Raupen von schädlichen Insekten vertilgt.

Vorkommen

Die Brutgebiete befinden sich im Osten von Nordamerika, von Südkanada über die Great Lakes und Neuengland bis nach North Carolina. Zum Überwintern zieht der Fichtenwaldsänger in die Anden nach Südamerika, Kolumbien, Ecuador und Peru. Weitere Gebiete befinden sich in Venezuela und Panama, in denen sich jedoch eine kleinere Anzahl von Fichtenwaldsängern einfinden als in den anderen Gebieten. Als seltener Gast kommt er auch in Westeuropa vor.

Literatur

  • Jon Curson, David Quinn, David Beadle: New World Warblers. Helm, London 1994, ISBN 0-7136-3932-6.

Weblinks

 src= Commons: Fichtenwaldsänger (Setophaga fusca) – Album mit Bildern, Videos und Audiodateien
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Fichtenwaldsänger: Brief Summary ( German )

provided by wikipedia DE

Der Fichtenwaldsänger (Setophaga fusca, Syn.: Dendroica fusca) ist ein kleiner Vogel aus der Gattung der Baumwaldsänger (Setophaga) in der Familie der Waldsänger (Parulidae). Die englische Bezeichnung „Blackburnian Warbler“ geht auf die englische Botanikerin Anna Blackburne zurück.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Blackburnian warbler

provided by wikipedia EN

The Blackburnian warbler (Setophaga fusca) is a small New World warbler. They breed in eastern North America, from southern Canada, westwards to the southern Canadian Prairies, the Great Lakes region and New England, to North Carolina.

Blackburnian warblers are migratory, wintering in southern Central America and in South America, and are very rare vagrants to western Europe.

Etymology

The genus name Setophaga is from Ancient Greek ses, "moth", and phagos, "eating", and the specific fusca is Latin for brown.[2]

These birds were named after Anna Blackburne, an English botanist.

Description

7Z1E8688.jpg

Blackburnian warblers are small passerines and average-sized wood-warblers. They measure around 11 to 13 cm (4.3 to 5.1 in) long, with a 20 to 22 cm (7.9 to 8.7 in) wingspan, and weigh 8 to 13 g (0.28 to 0.46 oz). The average mass of an adult bird is 9.7 g (0.34 oz), although is slightly higher in fall due to fat reserves, averaging 10.2–10.4 g (0.36–0.37 oz).[3] Among standard measurements, the wing chord is 6.3 to 7.3 cm (2.5 to 2.9 in), the tail is 4.2 to 5 cm (1.7 to 2.0 in), the bill is 0.9 to 1 cm (0.35 to 0.39 in) and the tarsus is 1.6 to 1.8 cm (0.63 to 0.71 in).[4] In summer, male Blackburnian warblers display dark gray backs and double white wing bars, with yellowish rumps and dark brown crowns. The underparts of these birds are white, and are tinged with yellow and streaked black. The head is strongly patterned in yellow and black, with a flaming-orange throat. It is the only North American warbler with this striking plumage. Other plumages, including the fall male and adult female, are washed-out versions of the summer male, and in particular lack the bright colors and strong head pattern. The Blackburnian warbler is practically unmistakable if seen well, even the female due her dull-yellow supercilium, contrasting with greyish cheeks and yellow throat contrasting with the dark streaky sides and back. The only other wood-warbler with an orange throat is the flame-throated warbler of Central America and is very distinctive, lacking the contrasting blackish streaking about the head and whitish underside of a male Blackburnian.[5] Basic plumages show weaker yellows and gray in place of black in the breeding male. Blackburnian warblers' songs are a simple series of high swi notes, which often ascend in pitch. Transliterations have included zip zip zip zip zip zip zip zip, titititi tseeeeee or teetsa teetsa teetsa teetsa.[6] Their call is a high sip. Genetic research has shown that their closed living relative is the bay-breasted warbler, the latter species perhaps specialized to forage in the same coniferous trees at lower levels.[7] Hybridization in the wild has been recorded once each with a bay-breasted warbler (in West Virginia, with a black-and-white warbler (in Pennsylvania) and possibly a wintering hybrid with a Kirtland's warbler (in Hispaniola).[8][9][10]

Ecology

Blackburnian warblers are solitary during winter and highly territorial on their breeding grounds and do not mix with other passerine species outside of the migratory period. However, during migration, they often join local mixed foraging flocks of species such as chickadees, kinglets and nuthatches. Similarly, in the tropics they were found to be fairly social while engaging in migration but solitary from other passerines while wintering.[11] These birds are basically insectivorous, but will include berries in their diets in wintertime. They usually forage by searching for insects or spiders in treetops. Their breeding season diet is dominated by the larvae of Lepidoptera, i.e. moths and butterflies.[12] They may help control the spruce budworm (often considered a harmful pest) when breakouts occur, at the local if not at epidemic level.[13] In one study from Ontario, 98% of the diet was made of insects, the remaining 2% being spiders.[14] Among the migratory Setophaga warblers, it is considered one of the specialist at foraging in the micro-habitat of the tree's top canopy.[15]

The breeding habitats of these birds are mature coniferous woodlands, the central part of their breeding range being in the southeastern portion of Canada's boreal forest. However, their distribution as a breeding species continues broadly down much of New England and the Appalachian Mountains, from New York to northernmost Georgia, in elevated mixed woodlands, especially ones containing spruce and hemlocks.[16] Hemlocks in particular are most likely to host Blackburnian warblers in mixed forests.[17] It typically winters in tropical montane forests, from roughly 600 to 2,500 m (2,000 to 8,200 ft), mainly from Colombia to Peru, more sporadically in Panama and the Amazon region.[18][19][20]

Blackburnian warblers begin their first clutches in mid-May to early June in the contiguous United States and about 1 to 2 weeks later in Quebec.[11] This species build a nest consisting of an open cup of twigs, bark, plant fibers, and rootlets held to branch with spider web and lined with lichens, moss, hair, and dead pine needles that's placed near the end of a branch. Although typically only laying one brood per year, if a nest is destroyed they are capable of producing a second or even third brood.[21] Three to five whitish eggs are laid in its nest which is usually placed 2–38 m (6.6–124.7 ft) above the ground, on a horizontal branch.[22] Nests usually constructed outwardly with twigs, bark, plant fibers, and rootlets; lined with lichens, mosses, fine grasses, hair, dead pine needles, and even occasionally such exotic substances as string, willow cotton, horsehair, and cattail down.[16] Only the female broods and spends about 80% day actively brooding, with the male usually helping bring food to the nest.[23] Among warblers, they are relatively rarely parasitized at the nest by brown-headed cowbirds, most likely due to the cowbirds lack of success in dense pine-dominated forests.[24][25] Blue jays and American red squirrels have been verified to prey on nestlings and new fledglings, while a merlin was recorded killing a brooding adult female. Sharp-shinned hawks and Cooper's hawks are likely, but not confirmed, predators of adult Blackburnian warblers.[16] By far the greatest threat faced by this species is destruction of forest habitat, which some predict could cause the Blackburnian warbler to lose up more than 30% of its wintering or breeding habitat.[26][27] However, currently this species continues to occur over a large range and can appear in stable numbers where habitat is appropriate.[16]

References

  1. ^ BirdLife International (2012). "Dendroica fusca". IUCN Red List of Threatened Species. 2012. Retrieved 26 November 2013.old-form url
  2. ^ Jobling, James A. (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London, United Kingdom: Christopher Helm. pp. 167, 355. ISBN 978-1-4081-2501-4.
  3. ^ Graber, J. W., R. R. Graber, and E. L. Kirk. 1983. Illinois birds: wood warblers. Biological Notes No. 118. III. Nat. Hist. Surv. Urbana, IL.
  4. ^ Curson, Jon; Quinn, David; Beadle, David (1994). New World Warblers. London: Christopher Helm. ISBN 0-7136-3932-6.
  5. ^ Dunn, J. and K. Garrett. 1997. A field guide to warblers of North America. Houghton Mifflin, Boston.
  6. ^ Ficken, M. S. and R. W. Ficken. 1962. The comparative ethology of the wood warblers: a review. Living Bird 1:103-122.
  7. ^ Lovette, I. J. and E. Bermingham. 1999. Explosive speciation in the New World Dendroica warblers. Proc. R. Soc. London B 266:1629-1636.
  8. ^ Hurley, G. F. and J. W. Jones II. 1983. A presumed mixed Bay-breasted x Blackburnian Warbler nesting in West Virginia. Redstart 50:108-111.
  9. ^ Parkes, K. C. 1983. Three additional hybrid combinations in North American birds. Abstract of paper presented at the 101st stated meeting of the American Ornithologists' Union.
  10. ^ Latta, S. C. and K. C. Parkes. 2001. A possible Dendroica kirtlandii hybrid from Hispaniola. Wilson Bull. 113:378-383.
  11. ^ a b Bent, A. C. 1953. Life histories of North American wood warblers. U.S. Natl. Mus. Bull. 203.
  12. ^ Morse, D. H. 1976. Variables determining the density and territory site of breeding spruce-woods warblers. Ecology 57:290-301.
  13. ^ Crawford, H. S., R. W. Titterington, and D. T. Jennings. 1983. Bird predation and spruce budworm populations. J. For. 81:433-435.
  14. ^ Kendeigh, S. C. 1947. Bird population studies in the coniferous forest biome during a spruce budworm outbreak. Dept. Lands Forests, Ontario, Canada, Biol. Bull. 1:1-100.
  15. ^ Morse, D. H. 1968. A quantitative study of foraging of male and female spruce woods warblers. Ecology 49:779-784.
  16. ^ a b c d Morse, Douglass H. 2004. Blackburnian Warbler (Setophaga fusca), The Birds of North America Online (A. Poole, Ed.). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology.
  17. ^ Kendeigh, S. C. 1945b. Nesting behavior of wood warblers. Wilson Bull. 57:145-164.
  18. ^ Hilty, S. L. and W. L. Brown. 1986. A guide to the birds of Colombia. Princeton Univ. Press, Princeton, NJ.
  19. ^ Ridgely, R. S. and J. A. Gwynne. 1989. A guide to the birds of Panama. 2nd ed. Princeton Univ. Press, Princeton, NJ.
  20. ^ Stotz, D. F., R. O. Bierregaard, M. Cohn-Haft, P. Petermann, J. Smith, A. Whittaker, and S. V. Wilson. 1992. The status of North American migrants in central Amazonian Brazil. Condor 94:608-621.
  21. ^ Morse, D. H. 1989. American warblers: an ecological and behavioral perspective. Harvard Univ. Press, Cambridge, MA.
  22. ^ "Blackburnian Warbler". All about Birds. Cornell Lab of Ornithology.
  23. ^ Lawrence, L. de K. 1953. Notes on the nesting behavior of the Blackburnian Warbler. Wilson Bull. 65:135-144.
  24. ^ Peck, G. K. and R. D. James. 1989. Breeding birds of Ontario: nidiology and distribution. Royal Ont. Museum, Toronto.
  25. ^ Merriam, C. H. 1885. Nest and eggs of the Blackburnian Warbler. Auk 2:103.
  26. ^ Webb, W. L., D. F. Behrend, and B. Saisorn. 1983. Effect of logging on songbird populations in a northern hardwood forest. Wildl. Monogr. 55:1-35.
  27. ^ Diamond, A. W. 1991. Assessment of the risks from tropical deforestation to Canadian songbirds. Trans. NA Wildl. Nat. Res. Conf. 56:177-194.

 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Blackburnian warbler: Brief Summary

provided by wikipedia EN

The Blackburnian warbler (Setophaga fusca) is a small New World warbler. They breed in eastern North America, from southern Canada, westwards to the southern Canadian Prairies, the Great Lakes region and New England, to North Carolina.

Blackburnian warblers are migratory, wintering in southern Central America and in South America, and are very rare vagrants to western Europe.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Oranĝgorĝa parulio ( Esperanto )

provided by wikipedia EO

La Oranĝgorĝa parulio, Dendroica fusca , estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica. Ili reproduktiĝas en orienta Nordameriko, el suda Kanado, okcidenten al sudaj Kanadaj Prerioj, la regiono de la Grandaj Lagoj kaj Nov-Anglio, al Norda Karolino.

Oranĝgorĝaj parulioj estas migrantaj, kiuj vintrumas en suda Centrameriko kaj en Sudameriko, kaj estas tre raraj vagantoj en okcidentan Eŭropon.

Oranĝgorĝa parulio estas 11.5 cm longa kaj pezas 8.5 g. Somere masklo de Oranĝgorĝa parulio montras malhelgrizan dorson kun blanka vertikala strio ĉiuflanke kio markigas centran vertikalan nigran larĝan strion kaj duoblan blankan flugilstrion kun flaveca pugo kaj malhela krono. La subaj partoj de tiuj birdoj estas blankaj nuance al flava kaj striecaj je nigro. La kapo montras tre markatan bildon flavanigran konsistantan en nigra krono kun tre mallarĝa flava kronostrio el la frunto al kapopinto, tre larĝa flava superokula strio, mallarĝa nigra traokula strio kaj ĉirkaŭokula nigra strizono kiu enfermas ankaŭ flavan subokulan makulon kaj kiu larĝigas en nigra orelareo, dum ankaŭ la kolzono estas flava, kun tre oranĝa gorĝo ege rimarkinda kaj kiu nomigas la specion. La beko estas grizeca, mallonga kaj akrapinta; la kruroj rosgrizecaj.

Aliaj plumaroj estas eluzitaj versioj de somera masklo, kaj ĉefe manko de la markata kapobildo, kun pli malforta flava kaj griza koloroj, anstataŭ nigra.

La reproduktaj biotopoj de tiuj birdoj estas maturaj arbaroj de konifero aŭ miksitaj, ĉefe tiuj kun piceoj kaj cugoj. La ino de Oranĝgorĝa parulio demetas 4-5 ovojn en tasforma nesto kiu kutime estas 2–38 m supergrunde, sur horizontala branĉo.

Tiuj nearktisaj birdoj estas insektovoraj, sed ili inkludas berojn en siaj dietoj vintre. Ili kutime serĉas insektojn en arbopintoj.

La kanto de la Oranĝgorĝa parulio estas simpla serio de altatonaj notoj sŭi, kiu ofte ascendas laŭ tono. La alvoko estas altatona sip.

Referencoj

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedio aŭtoroj kaj redaktantoj
original
visit source
partner site
wikipedia EO

Oranĝgorĝa parulio: Brief Summary ( Esperanto )

provided by wikipedia EO

La Oranĝgorĝa parulio, Dendroica fusca , estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj granda genro de Dendroica. Ili reproduktiĝas en orienta Nordameriko, el suda Kanado, okcidenten al sudaj Kanadaj Prerioj, la regiono de la Grandaj Lagoj kaj Nov-Anglio, al Norda Karolino.

Oranĝgorĝaj parulioj estas migrantaj, kiuj vintrumas en suda Centrameriko kaj en Sudameriko, kaj estas tre raraj vagantoj en okcidentan Eŭropon.

Oranĝgorĝa parulio estas 11.5 cm longa kaj pezas 8.5 g. Somere masklo de Oranĝgorĝa parulio montras malhelgrizan dorson kun blanka vertikala strio ĉiuflanke kio markigas centran vertikalan nigran larĝan strion kaj duoblan blankan flugilstrion kun flaveca pugo kaj malhela krono. La subaj partoj de tiuj birdoj estas blankaj nuance al flava kaj striecaj je nigro. La kapo montras tre markatan bildon flavanigran konsistantan en nigra krono kun tre mallarĝa flava kronostrio el la frunto al kapopinto, tre larĝa flava superokula strio, mallarĝa nigra traokula strio kaj ĉirkaŭokula nigra strizono kiu enfermas ankaŭ flavan subokulan makulon kaj kiu larĝigas en nigra orelareo, dum ankaŭ la kolzono estas flava, kun tre oranĝa gorĝo ege rimarkinda kaj kiu nomigas la specion. La beko estas grizeca, mallonga kaj akrapinta; la kruroj rosgrizecaj.

Aliaj plumaroj estas eluzitaj versioj de somera masklo, kaj ĉefe manko de la markata kapobildo, kun pli malforta flava kaj griza koloroj, anstataŭ nigra.

La reproduktaj biotopoj de tiuj birdoj estas maturaj arbaroj de konifero aŭ miksitaj, ĉefe tiuj kun piceoj kaj cugoj. La ino de Oranĝgorĝa parulio demetas 4-5 ovojn en tasforma nesto kiu kutime estas 2–38 m supergrunde, sur horizontala branĉo.

Tiuj nearktisaj birdoj estas insektovoraj, sed ili inkludas berojn en siaj dietoj vintre. Ili kutime serĉas insektojn en arbopintoj.

La kanto de la Oranĝgorĝa parulio estas simpla serio de altatonaj notoj sŭi, kiu ofte ascendas laŭ tono. La alvoko estas altatona sip.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedio aŭtoroj kaj redaktantoj
original
visit source
partner site
wikipedia EO

Setophaga fusca ( Spanish; Castilian )

provided by wikipedia ES

La reinita gorjinaranja (Setophaga fusca),[2]​ también denominada reinita de fuego, reinita pechinaranja, reinita de Blackburn y cigüita del frío,[3]​ es una especie de ave paseriforme de la familia Parulidae. Se reproduce en el este de América del Norte, desde el sur de Canadá a Carolina del Norte. Las reinitas de garganta naranja son migratorias y pasan el invierno en el sur de América Central y en Sudamérica.

Descripción

Son de 11,5 cm de largo y pesan 8,5 g . En el verano, el macho hace alarde de su lomo gris oscuro y dobles franjas blancas en las alas, con pecho amarillento y coronilla chocolate oscuro. Las partes inferiores de esta ave son blancas, y matizadas con amarillo y mechones negros. La cabeza es bastante colorida amarilla y negro, con una garganta de color anaranjado.

Otros plumajes son versiones descoloridas del macho del verano, y tienen una carencia en particular en el diseño de la cabeza, amarilla y gris pálido, en vez de negro.

Comportamiento

Los hábitats de cría de estas aves son bosques de coníferas maduros o los bosques mixtos, especialmente aquellos que contienen piceas y tsugas del Canadá. Esos aves ponen de 4 a 5 huevos en un nido en forma de taza en el que se coloca generalmente de 2 a 38 m de altura, en una rama horizontal.

Estos pájaros son insectívoros, pero incluyen fresas en su dieta en la temporada de invierno. Usualmente están en búsqueda de insectos en las copas de los árboles.

Los cantos son unas simples series de notas altas swi, que a menudo suben de tono. Su reclamo es un sip alto.

Referencias

  1. BirdLife International (2009). «Setophaga fusca». Lista Roja de especies amenazadas de la UICN 2011.1 (en inglés). ISSN 2307-8235. Consultado el 6 de octubre de 2011.
  2. Nombres en castellano de las aves del mundo recomendados por la SEO parte 17ª p. 455.
  3. Chipe de Garganta Anaranjada (Setophaga fusca) (Statius Müller, 1776) en Avibase

Bibliografía

  • Curson, Quinn and Beadle,New World Warblers ISBN 0-7136-3932-6
  • Stiles and Skutch, A guide to the birds of Costa Rica’’ ISBN 0-8014-9600-4
  • Morse, D. H. (2004). Blackburnian Warbler (Dendroica fusca). The Birds of North America Online. (A. Poole, Ed.) Ithaca: Cornell Laboratory of Ornithology; Retrieved from The Birds of North American Online database

 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores y editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia ES

Setophaga fusca: Brief Summary ( Spanish; Castilian )

provided by wikipedia ES

La reinita gorjinaranja (Setophaga fusca),​ también denominada reinita de fuego, reinita pechinaranja, reinita de Blackburn y cigüita del frío,​ es una especie de ave paseriforme de la familia Parulidae. Se reproduce en el este de América del Norte, desde el sur de Canadá a Carolina del Norte. Las reinitas de garganta naranja son migratorias y pasan el invierno en el sur de América Central y en Sudamérica.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores y editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia ES

Tulikurk-säälik ( Estonian )

provided by wikipedia ET

Tulikurk-säälik (Setophaga fusca) on linnuliik sääliklaste sugukonnast.

Levila

Tulikurk-säälik on pesitsusajal levinud Kanada lõunaosas ja USA kirdeosas. Talvitab Kesk-Ameerika lõunaosas ja Lõuna-Ameerikas. Väga harva satub Lääne-Euroopasse.

Välimus

Üldpikkus 11,5 cm. Isaslinnul on hundsulestikus tumehall selg ja valged tiivavöödid. Alapool on valge, kollaka varjundiga ja musta triibustusega. Pea muster on kontrastselt oranžkollane ja must. Kurgualune on tulioranž.

Ülejäänud sulestikud on heledamad, peas puudub kontrastne muster, musta asemel on kollast ja halli.

Elupaik ja pesitsemine

Tulikurk-säälik pesitseb küpsetes okasmetsades või segametsades, eriti kui neis leidub kuuski ja tsuugasid.

Muneb 4-5 muna kausjasse pessa, mis paikneb rõhtsal oksal tavaliselt 2–38 m kõrgusel.

Toitumine

Putukad, talvel ka marjad. Putukaid otsib sageli kõrgel puuvõras.

Viited

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipeedia autorid ja toimetajad
original
visit source
partner site
wikipedia ET

Tulikurk-säälik: Brief Summary ( Estonian )

provided by wikipedia ET

Tulikurk-säälik (Setophaga fusca) on linnuliik sääliklaste sugukonnast.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipeedia autorid ja toimetajad
original
visit source
partner site
wikipedia ET

Setophaga fusca ( Basque )

provided by wikipedia EU

Setophaga fusca Setophaga generoko animalia da. Hegaztien barruko Parulidae familian sailkatua dago.

Erreferentziak

  1. (Ingelesez) IOC Master List

Kanpo estekak

Ikus, gainera

(RLQ=window.RLQ||[]).push(function(){mw.log.warn("Gadget "ErrefAurrebista" was not loaded. Please migrate it to use ResourceLoader. See u003Chttps://eu.wikipedia.org/wiki/Berezi:Gadgetaku003E.");});
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipediako egileak eta editoreak
original
visit source
partner site
wikipedia EU

Setophaga fusca: Brief Summary ( Basque )

provided by wikipedia EU

Setophaga fusca Setophaga generoko animalia da. Hegaztien barruko Parulidae familian sailkatua dago.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipediako egileak eta editoreak
original
visit source
partner site
wikipedia EU

Tulikurkkukerttuli ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Tulikurkkukerttuli (Setophaga fusca)[2] on kerttuleiden heimoon kuuluva varpuslintu.

Levinneisyys

Tulikurkkukerttuleita pesii Kanadassa ja Yhdysvalloissa. Laji talvehtii Keski-Amerikan eteläosissa ja Etelä-Amerikan pohjois- ja luoteisosissa. Laji on luokiteltu elinvoimaiseksi ja sen kannankehitys on kasvava.[1]

Lähteet

  1. a b c BirdLife International: Setophaga fusca IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. 2013. International Union for Conservation of Nature, IUCN, Iucnredlist.org. Viitattu 17.12.2013. (englanniksi)
  2. Maailman lintujen suomenkieliset nimet BirdLife Suomi. Viitattu 14.2.2018.
Tämä lintuihin liittyvä artikkeli on tynkä. Voit auttaa Wikipediaa laajentamalla artikkelia.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Tulikurkkukerttuli: Brief Summary ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Tulikurkkukerttuli (Setophaga fusca) on kerttuleiden heimoon kuuluva varpuslintu.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Paruline à gorge orangée ( French )

provided by wikipedia FR

Setophaga fusca

La Paruline à gorge orangée (Setophaga fusca, anciennement Dendroica fusca) est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Parulidae.

Répartition

 src=
Carte de répartition de l'espèce.
En jaune : zones de nidification
En bleu : zones d'hivernage

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Paruline à gorge orangée: Brief Summary ( French )

provided by wikipedia FR

Setophaga fusca

La Paruline à gorge orangée (Setophaga fusca, anciennement Dendroica fusca) est une espèce de passereaux appartenant à la famille des Parulidae.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Sparrenzanger ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Vogels

De sparrenzanger (Setophaga fusca, synoniem: Dendroica fusca) is een zangvogel uit de familie der Parulidae (Amerikaanse zangers).

Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordelijk, noordoostelijk en het oostelijke deel van Centraal-Noord-Amerika.

Externe link

Bronnen, noten en/of referenties
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Sparrenzanger: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

De sparrenzanger (Setophaga fusca, synoniem: Dendroica fusca) is een zangvogel uit de familie der Parulidae (Amerikaanse zangers).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Lasówka rudogardła ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lasówka rudogardła (Setophaga fusca) – gatunek małego ptaka z rodziny lasówek (Parulidae). Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej i południowej części Ameryki Południowej.

Cechy gatunku
Samica ubarwiona mniej intensywnie niż samiec, który ma rude czoło, gardło i pasek nad okiem przechodzący w żółty. U samiczek czoło w małe, wąskie, czarne kropki. Reszta głowy z wyjątkiem obszaru pod okiem czarna. Gardło bardziej czerwone, pierś pomarańczowa. Brzuch żółty, od obszaru między nogami zaczyna przechodzić w biały, aż po koniec ogona. Po bokach końca ogona czarny pas, po jednym z każdej strony. Boki ciała żółte w czarne kropki. Skrzydła czarne z białymi brzegami lotek i białą plamą z czarnym środkiem na dole. Ogon z wierzchu czarny z rozmytymi, białymi lamówkami. Z góry u nasady skrzydeł widać białe pasy, po jednym z każdej strony. Nogi i dziób czarne, lecz nogi bardziej brązowawe. Młode ptaki są bardziej wyblakłe od samicy.
Wymiary
  • długość ciała: 13 cm
  • waga: 10 g
Biotop
Bory szpilkowe i mieszane, zimą w koronach drzew, obrzeża lasów i zadrzewienia wtórne.
Głos
Wysoki i wznoszący się trel, składający się z dwóch lub trzech części. Jest zakończony tonami brzmiącymi jak "siip siip siip titi ziii".
Pożywienie
Zjada owady, głównie gąsienice, łowi je na liściach i gałęziach drzew. Czasami poluje w powietrzu.
Zachowanie
Zimą spotykana pojedynczo. Poza okresem lęgowym spotykana w mieszanych stadach, razem żerujących.
Lęgi
Wyprowadza jeden lęg. Jest terytorialna. Budulec gniazda to małe gałązki, puch roślinny i porosty, jest wyściełane strzępami kory i drobnymi korzonkami. Buduje je samica, na końcu poziomej gałęzi. Składa 4-5 jaj, sama je wysiaduje. Pisklęta karmią oboje rodzice.
Podgatunki
Gatunek monotypowy - nie wyróżnia się podgatunków.

Przypisy

  1. Setophaga fusca, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-04-08]
  2. Blackburnian Warbler (Dendroica fusca) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-08].
  3. Setophaga fusca [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2013-04-08] (ang.).

Bibliografia

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Lasówka rudogardła: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL

Lasówka rudogardła (Setophaga fusca) – gatunek małego ptaka z rodziny lasówek (Parulidae). Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej i południowej części Ameryki Południowej.

Cechy gatunku Samica ubarwiona mniej intensywnie niż samiec, który ma rude czoło, gardło i pasek nad okiem przechodzący w żółty. U samiczek czoło w małe, wąskie, czarne kropki. Reszta głowy z wyjątkiem obszaru pod okiem czarna. Gardło bardziej czerwone, pierś pomarańczowa. Brzuch żółty, od obszaru między nogami zaczyna przechodzić w biały, aż po koniec ogona. Po bokach końca ogona czarny pas, po jednym z każdej strony. Boki ciała żółte w czarne kropki. Skrzydła czarne z białymi brzegami lotek i białą plamą z czarnym środkiem na dole. Ogon z wierzchu czarny z rozmytymi, białymi lamówkami. Z góry u nasady skrzydeł widać białe pasy, po jednym z każdej strony. Nogi i dziób czarne, lecz nogi bardziej brązowawe. Młode ptaki są bardziej wyblakłe od samicy. Wymiary długość ciała: 13 cm waga: 10 g Biotop Bory szpilkowe i mieszane, zimą w koronach drzew, obrzeża lasów i zadrzewienia wtórne. Głos Wysoki i wznoszący się trel, składający się z dwóch lub trzech części. Jest zakończony tonami brzmiącymi jak "siip siip siip titi ziii". Pożywienie Zjada owady, głównie gąsienice, łowi je na liściach i gałęziach drzew. Czasami poluje w powietrzu. Zachowanie Zimą spotykana pojedynczo. Poza okresem lęgowym spotykana w mieszanych stadach, razem żerujących. Lęgi Wyprowadza jeden lęg. Jest terytorialna. Budulec gniazda to małe gałązki, puch roślinny i porosty, jest wyściełane strzępami kory i drobnymi korzonkami. Buduje je samica, na końcu poziomej gałęzi. Składa 4-5 jaj, sama je wysiaduje. Pisklęta karmią oboje rodzice. Podgatunki Gatunek monotypowy - nie wyróżnia się podgatunków.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Orangestrupig skogssångare ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Orangestrupig skogssångare[2] (Setophaga fusca) är en nordamerikansk fågel i familjen skogssångare inom ordningen tättingar.[3]

Utseende

Orangestrupig skogssångare är en rätt långsträckt och strömlinjeformad skogssångare, 11–12 centimeter lång. Hane i häckningsdräkt är omisskännlig med brandgul strupe, svart kindfläck och hätta, svart rygg med två gulvita längsgående band samt lysande vit vingpanel på mörka vingar. Hona och hane utanför häckningstid är blekare orangegul, ryggen mer olivfärgad och vingpanelen reducerad till ett vingband.[4][5]

Utbredning och systematik

Orangestrupig skogssångare häckar i östra Nordamerika, från Alberta och centrala Saskatchewan i Kanada österut till södra Newfoundland och Nova Scotia och vidare söderut till nordöstra USA till centrala Wisconsin och New Egland, i Appalacherna till nordligaste Georgia.[6] Den övervintrar från Costa Rica till Bolivia.[3]

 src=
Utbredning häckningstid Utbredning vintertid

Arten är en mycket sällsynt gäst i Europa, med tre fynd från Storbritannien, ett på en båt utanför Island samt ett i Azorerna.[7]

Den behandlas som monotypisk, det vill säga att den inte delas in i några underarter.

Släktestillhörighet

Tidigare placerades den tillsammans med ett stort antal andra arter i släktet Dendroica. DNA-studier[8] visar dock att rödstjärtad skogssångare (Setophaga ruticilla) är en del av denna grupp. Eftersom Setophaga har prioritet före Dendroica inkluderas numera alla Dendroica-arter i Setophaga.

Levnadssätt

Orangestrupig skogssångare återfinns i gammal barr- eller blandskog med höga träd i vars toppar den tillbringar mycket av sin tid på jakt efter insekter och spindlar.[4][5] Den fäster sitt skålformade bo av kvistar, bark, rötter och växtfibrer nära grentopparna med spindelväv.[5] Där lägger honan tre till fem vita eller grönvita brunfläckiga ägg.[5]

Status och hot

Arten har ett stort utbredningsområde och en stor population, och tros öka i antal.[1] Utifrån dessa kriterier kategoriserar IUCN arten som livskraftig (LC).[1] Världspopulationen uppskattas till tio miljoner individer.[9]

Referenser

  1. ^ [a b c] Birdlife International 2016 Setophaga fusca Från: IUCN 2016. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2016.3 www.iucnredlist.org. Läst 2016-12-11.
  2. ^ Sveriges ornitologiska förening (2017) Officiella listan över svenska namn på världens fågelarter, läst 2017-08-14
  3. ^ [a b] Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, D. Roberson, T. A. Fredericks, B. L. Sullivan, and C. L. Wood (2017) The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 2017 http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/download, läst 2017-08-11
  4. ^ [a b] Sibley, David Allen (2003). The Sibley Field Guide to Birds of Eastern North America. Alfred A. Knopf, New York. sid. 336. ISBN 0-679-45120-X
  5. ^ [a b c d] Blackburnian Warbler Faktablad om orangestrupig skogssångare på allaboutbird.org
  6. ^ Curson, J. (2018). Blackburnian Warbler (Setophaga fusca). I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (hämtad från https://www.hbw.com/node/61477 30 april 2018).
  7. ^ Fynd av orangestrupig skogssångare i Västpalearktis på Tarsiger.com
  8. ^ Lovette, I.J., J.L. Pérez-Emán, J. Sullivan, R.C. Banks, I.Fiorentino, S. Córdoba-Códoba, M. Echeverry-Galvis, F.K. Barker, K.J. Burns, J. Klicka, S.M. Lanyon, and E. Bermingham (2010), A comprehensive multilocus phylogeny for the wood-warblers and a revised classification of the Parulidae (Aves), Mol. Phylogenet. Evol. 57, 753-770.
  9. ^ Partners in Flight. 2017. Avian Conservation Assessment Database. 2017.

Externa länkar

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Orangestrupig skogssångare: Brief Summary ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Orangestrupig skogssångare (Setophaga fusca) är en nordamerikansk fågel i familjen skogssångare inom ordningen tättingar.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Setophaga fusca ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Setophaga fusca là một loài chim trong họ Parulidae.[1]

Chú thích

  1. ^ Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson (2012). “The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.7.”. Truy cập ngày 19 tháng 12 năm 2012.

Tham khảo


Hình tượng sơ khai Bài viết Bộ Sẻ này vẫn còn sơ khai. Bạn có thể giúp Wikipedia bằng cách mở rộng nội dung để bài được hoàn chỉnh hơn.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Setophaga fusca: Brief Summary ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Setophaga fusca là một loài chim trong họ Parulidae.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Еловый лесной певун ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
Царство: Животные
Подцарство: Эуметазои
Без ранга: Вторичноротые
Подтип: Позвоночные
Инфратип: Челюстноротые
Надкласс: Четвероногие
Класс: Птицы
Подкласс: Настоящие птицы
Инфракласс: Новонёбные
Семейство: Древесницевые
Вид: Еловый лесной певун
Международное научное название

Dendroica fusca (Statius Müller, 1776)

Синонимы
  • Dendroica blackburniae
Охранный статус Wikispecies-logo.svg
Систематика
на Викивидах
Commons-logo.svg
Изображения
на Викискладе
ITIS 950037

Ело́вый лесно́й певу́н[1] (лат. Dendroica fusca) — вид птиц семейства древесницевых.

Описание

На голове, горле и на груди оперение ярко оранжевое. Оперение спины и кроющие перья от серо-чёрного до серо-бурого с белыми пятнами на крыльях. Оперение нижней стороны имеет желтоватый цвет с чёрными полосами по бокам. В противоположность самцу самка окрашена менее ярко и имеет более матовую оранжевую окраску на голове и груди. Молодые птицы имеют похожее оперение как и у взрослых самок.

Распространение

Области гнездования находятся на востоке Северной Америки, от юга Канады через Великие озёра и Новую Англию до Северной Каролины. На зимовку еловый лесной певун мигрирует в Анды в Южную Америку, Колумбию, Эквадор и Перу. Следующие гнездовья находятся в Венесуэле и Панаме, тем не менее количество еловых лесных певунов здесь меньше, чем в других областях. Как редкий гость он встречается также в Западной Европе.

Питание

Питание состоит преимущественно из насекомых. Зимой он расширяет свой рацион ягодами и плодами. Он важен для североамериканских лесов на севере, так как уничтожает прежде всего вредителей и гусениц вредных насекомых.

Примечания

  1. Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский / Под общ. ред. акад. В. Е. Соколова. — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — С. 420. — 2030 экз.ISBN 5-200-00643-0.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Еловый лесной певун: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию

Ело́вый лесно́й певу́н (лат. Dendroica fusca) — вид птиц семейства древесницевых.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

キマユアメリカムシクイ ( Japanese )

provided by wikipedia 日本語
Question book-4.svg
この記事は検証可能参考文献や出典が全く示されていないか、不十分です。
出典を追加して記事の信頼性向上にご協力ください。2011年9月
キマユアメリカムシクイ Dendroica-fusca-001.jpg
キマユアメリカムシクイ
分類 : 動物界 Animalia : 脊索動物門 Chordata 亜門 : 脊椎動物亜門 Vertebrata : 鳥綱 Aves : スズメ目 Passeriformes : アメリカムシクイ科 Parulidae : Dendroica : キマユアメリカムシクイ D. fusca 学名 Dendroica fusca 和名 キマユアメリカムシクイ 英名 en:Blackburnian Warbler

キマユアメリカムシクイ学名Dendroica fusca)は、スズメ目アメリカムシクイ科に分類される鳥類の1

生息地[編集]

  • 繁殖地は、北米カナダ南部・五大湖周辺・ニューイングランド州・ノースカロライナ州南部。
  • 越冬地は、中央アメリカ南部・南アメリカ。

亜種[編集]

生態[編集]

Sibley分類体系上の位置[編集]

スズメ目 Passeriformes

スズメ亜目 Passeri
スズメ小目 Passerida
スズメ上科 Passeroidea
アトリ科 Fringillidae
ホオジロ亜科 Emberizinae
アメリカムシクイ族 Parulini

関連項目[編集]

 src= ウィキメディア・コモンズには、キマユアメリカムシクイに関連するメディアがあります。 執筆の途中です この項目は、鳥類に関連した書きかけの項目です。この項目を加筆・訂正などしてくださる協力者を求めていますポータル鳥類 - PJ鳥類)。
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
ウィキペディアの著者と編集者
original
visit source
partner site
wikipedia 日本語

キマユアメリカムシクイ: Brief Summary ( Japanese )

provided by wikipedia 日本語

キマユアメリカムシクイ(学名Dendroica fusca)は、スズメ目アメリカムシクイ科に分類される鳥類の1

license
cc-by-sa-3.0
copyright
ウィキペディアの著者と編集者
original
visit source
partner site
wikipedia 日本語