dcsimg

Origanum ( Afrikaans )

provided by wikipedia AF

Origanum is 'n genus van kruidagtige meerjariges en bossies in die familie Lamiaceae, inheems aan Europa, Noord-Afrika, en groot dele van gematigde Asië, waar hulle gevind word in oop of bergagtige habitat. 'n Paar spesies is ook ingevoer na verspreide plekke in Noord-Amerika en ander gebiede.[2][3][4][5]

Die plante het sterk aromatiese blare en groot buisvormige blomme met langdurige gekleurde skutblare. Die genus sluit die belangrike groep kruie in: marjoram en oregano.[6][7]

Origanumspesies word gebruik as voedselplante deur die larwes van sommige Lepidoptera (vlinderspesies), insluitend Coleophora albitarsella.

Verwysings

  1. "Genus: Origanum L." Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2004-09-10. Besoek op 2012-01-05.
  2. 2,0 2,1 Kew World Checklist of Selected Plant Families
  3. Altervista Flora Italiana, genere Origanum includes photos plus distribution maps for Europe + North America
  4. Flora of China Vol. 17 Page 233 牛至 niu zhi Origanum vulgare Linnaeus, Sp. Pl. 2: 590. 1753.
  5. Biota of North America Program 2013 county distribution maps
  6. RHS A-Z encyclopedia of garden plants. United Kingdom: Dorling Kindersley. 2008. p. 1136. ISBN 1405332964.
  7. Bouchra, Chebli et al. (2003). “Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr”. Journal of Ethnopharmacology 89 (1): 165–169. doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7.

Eksterne skakels

Kruie Speserye
AnysBorrieBrandrissie (Cayennepeper) • Dille & dillesaadFenegriekGaram masalaGemmerJenewerbessieKaneelKanferKardamomKarwysaadKerrieKnoffelKomynKoljandersaadMosterdNaeltjiesNeutmuskaatPapawersaadPaprikaPeperwortelPomegranaatSaffraanSassafrasSelderysaadSesamSitrusskilSoethoutSteranysSwartpeperTamarindeVanieljeVinkelWasabiWildeknoffel † • WitpeperWonderpeper
  • † = volledigheidshalwe ingesluit by die lys.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia skrywers en redakteurs
original
visit source
partner site
wikipedia AF

Origanum: Brief Summary ( Afrikaans )

provided by wikipedia AF

Origanum is 'n genus van kruidagtige meerjariges en bossies in die familie Lamiaceae, inheems aan Europa, Noord-Afrika, en groot dele van gematigde Asië, waar hulle gevind word in oop of bergagtige habitat. 'n Paar spesies is ook ingevoer na verspreide plekke in Noord-Amerika en ander gebiede.

Die plante het sterk aromatiese blare en groot buisvormige blomme met langdurige gekleurde skutblare. Die genus sluit die belangrike groep kruie in: marjoram en oregano.

Origanumspesies word gebruik as voedselplante deur die larwes van sommige Lepidoptera (vlinderspesies), insluitend Coleophora albitarsella.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia skrywers en redakteurs
original
visit source
partner site
wikipedia AF

Qaraqınıq ( Azerbaijani )

provided by wikipedia AZ

Qaraqınıq (lat. Origanum)[1]dalamazkimilər fəsiləsinə aid bitki cinsi.[2]

Növləri

Bu cinsə 20-yə yaxın növ daxil olmasına baxmayaraq, yarımnöv və növ müxtəlifliyi ilə birlikdə cinsə 50 takson aiddir.

Mənbə

  1. Nurəddin Əliyev. Azərbaycanın dərman bitkiləri və fitoterapiya. Bakı, Elm, 1998.
  2. Elşad Qurbanov. Ali bitkilərin sistematikası, Bakı, 2009.


"Inula İkiləpəlilər ilə əlaqədar bu məqalə qaralama halındadır. Məqaləni redaktə edərək Vikipediyanı zənginləşdirin.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipediya müəllifləri və redaktorları
original
visit source
partner site
wikipedia AZ

Qaraqınıq: Brief Summary ( Azerbaijani )

provided by wikipedia AZ

Qaraqınıq (lat. Origanum) — dalamazkimilər fəsiləsinə aid bitki cinsi.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipediya müəllifləri və redaktorları
original
visit source
partner site
wikipedia AZ

Origanum ( Catalan; Valencian )

provided by wikipedia CA

Origanum és un gènere d'aproximadament 20 espècies d'espècies aromàtiques de la familia de les Lamiaceae, naturals de la regió oriental Mediterrania i l'est de l'Àsia. El gènere inclou algunes espècies culinàries importants com ara el marduix o l'orenga.

Les espècies del gènere Origanum represent l'aliment per a les larves d'alguns lepidòpters incloent la coleophora albitarsella.

Exemples d'espècie

Referències

  1. Bouchra, Chebli et al. «Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr.». Journal of Ethnopharmacology, 89, 1, 2003, pàg. 165–169. DOI: 10.1016/S0378-8741(03)00275-7 [Consulta: 29 març 2010].

Enllaços externs

 src= A Wikimedia Commons hi ha contingut multimèdia relatiu a: Origanum Modifica l'enllaç a Wikidata
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autors i editors de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CA

Origanum: Brief Summary ( Catalan; Valencian )

provided by wikipedia CA
 src= Origanum syriacum.

Origanum és un gènere d'aproximadament 20 espècies d'espècies aromàtiques de la familia de les Lamiaceae, naturals de la regió oriental Mediterrania i l'est de l'Àsia. El gènere inclou algunes espècies culinàries importants com ara el marduix o l'orenga.

Les espècies del gènere Origanum represent l'aliment per a les larves d'alguns lepidòpters incloent la coleophora albitarsella.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autors i editors de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CA

Dobromysl (rod) ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Dobromysl (Origanum) je rod rostlin z čeledi hluchavkovitých. Zahrnuje přibližně 40 druhů a variet. Pochází ze Středomoří a asijského mírného pásma..[1]

Popis

Dobromysly jsou vytrvalé byliny a polokeře s aromatickou vůní. Květy jsou v lichopřeslenech.

Využití

V gastronomii a pro okrasné účely.

Zástupci

Patří do něj například druhy:

Reference

  1. Botanika. 1.. vyd. [s.l.]: Slovart, 2007. ISBN 978-80-7209-936-8. S. 620.

Externí odkazy

Pahýl
Tento článek je příliš stručný nebo postrádá důležité informace.
Pomozte Wikipedii tím, že jej vhodně rozšíříte. Nevkládejte však bez oprávnění cizí texty.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Dobromysl (rod): Brief Summary ( Czech )

provided by wikipedia CZ

Dobromysl (Origanum) je rod rostlin z čeledi hluchavkovitých. Zahrnuje přibližně 40 druhů a variet. Pochází ze Středomoří a asijského mírného pásma..

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autoři a editory
original
visit source
partner site
wikipedia CZ

Merian (slægt) ( Danish )

provided by wikipedia DA

Merian (Origanum) er en planteslægt, der er udbredt i Europa og Asien, og nogle af arterne er naturaliseret i Nordamerika. Her omtales kun de arter, som er vildtvoksende i Danmark, eller som dyrkes og har økonomisk betydning her.

Arter


license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia DA

Dost (Gattung) ( German )

provided by wikipedia DE
Wissenschaftlicher Name Origanum L.

Der Dost (Origanum) oder Orant ist eine Pflanzengattung aus der Familie der Lippenblütler (Lamiaceae oder Labiatae) in der Ordnung der Lippenblütlerartigen (Lamiales). Zu dieser Gattung gehören zwei wichtige Gewürzpflanzen, Echter Dost und Majoran.

Beschreibung

Origanum-Arten sind ausdauernde krautige Pflanzen bis Halbsträucher, die aromatisch duften. Die einfachen Laubblätter sind ganzrandig bis gezähnt.

In zusammengesetzten Blütenständen sind ährige Teilblütenstände zusammengefasst, die viele Blüten und kleine Hochblätter enthalten. Die meist zwittrigen, zygomorphen Blüten sind fünfzählig. Die fünf Kelchblätter sind glockenförmig verwachsen. Die fünf weißen bis violetten Kronblätter sind glockenförmig verwachsen. Die Krone ist zweilippig. Die Oberlippe ist gerade. Die Unterlippe ist dreilappig, wobei der mittlere Lappen größer ist als die seitlichen. Es ist nur ein Kreis mit vier fertilen Staubblättern vorhanden. In rein männlichen Blüten ragen die Staubblätter nicht aus der Krone heraus. Die Staubfäden sind glatt. Zwei Fruchtblätter sind zu einem oberständigen Fruchtknoten verwachsen der durch eine falsche Scheidewand in vier Kammern geteilt ist. Die Zerfallfrucht zerfällt in vier Nüsschen.

Systematik

Die Gattung Origanum besteht aus etwa 40 Arten, die zum Teil in Varietäten oder Unterarten aufgeteilt sind. Die Revision der Gattung von Ietswaart (1980) unterteilt die Gattung in drei Gruppen mit insgesamt 10 Sektionen und nennt zudem 17 Hybride. In der hier verwendeten Systematik wird die 38 Arten umfassende Artenliste von Ietswaart um fünf neu beschriebene Arten und eine Hybride ergänzt.[1][2]

Systematik der Gattung Origanum
Gruppe A
Merkmale: zwei- oder einlippige, relative große Kelche mit einer Länge von 4 bis 12 mm und 4 bis 25 mm lange Tragblätter, die häutig, kaum behaart und meist purpurn aber gelegentlich auch gelblich grün sind.
  • Sektion Amaracus Benth.
  • Sektion Anatolicon Benth.
  • Sektion Brevifilamentum Ietsw.
  • Sektion Longitubus Ietsw.
Gruppe B
Merkmale: zwei- oder einlippige, relativ kleine Kelche mit einer Länge von 1,3 bis 3,5 mm und 1 bis 5 mm lange Tragblätter, die den Laubblättern ähneln und mehr oder weniger stark behaart sind.
  • Sektion Chilocalyx Ietsw.
  • Sektion Majorana Benth.
  • Origanum syriacum subsp. syriacum
  • Origanum syriacum subsp. bevanii (Holmes) Greuter & Burdet
  • Origanum syriacum subsp. sinaicum (Boiss.) Greuter & Burdet
Gruppe C
Merkmale: Kelche mit fünf gleichgestaltigen oder nahezu gleichgestaltigen Kelchzähnen.
  • Sektion Campanulaticalyx Ietsw.
  • Sektion Elongataspica Ietsw.
  • Sektion Origanum
  • Origanum vulgare subsp. vulgare
  • Algerischer Oregano (Origanum vulgare subsp. glandulosum (Desf.) Ietsw.)
  • Russischer Oregano (Origanum vulgare subsp. gracile (K.Koch) Ietsw.)
  • Griechischer Oregano (Origanum vulgare subsp. hirtum (Link) Ietsw.)
  • Origanum vulgare subsp. virens (Hoffmanns. & Link) Ietsw.
  • Origanum vulgare subsp. viride (Willd. ex Benth.) Hayek
  • Origanum vulgare subsp. viridulum (Martrin-Donos) Nyman
  • Sektion Prolaticorolla Ietsw.
Hybride

Quellen

  • Herb Society of America (Hrsg.): Oregano and Marjoram. An Herb Society of America Guide to the Genus Origanum. Kirtland, Ohio, The Herb Society of America 2005 (PDF)
  • Xi-wen Li, Ian C. Hedge: Lamiaceae. In: Wu Zheng-yi, Peter H. Raven (Hrsg.): Flora of China. Band 17: Verbenaceae through Solanaceae. Science Press/Missouri Botanical Garden Press, Beijing/St. Louis 1994, ISBN 0-915279-24-X (englisch). (online) (engl.)

Einzelnachweise

  1. R. Govaerts: World Checklist of Lamiaceae. The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew, 2010. Internet-Veröffentlichung, Zugriff am 31. Oktober 2010
  2. Melpomeni Skoula, Jeffrey B. Harborne: The taxonomy and chemistry of Origanum. In: Spiridon E. Kintzios (Hrsg.): Oregano: the genera Origanum and Lippia, Taylor & Francis, 2002. ISBN 978-0-415-36943-5, S. 67–101.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Dost (Gattung): Brief Summary ( German )

provided by wikipedia DE

Der Dost (Origanum) oder Orant ist eine Pflanzengattung aus der Familie der Lippenblütler (Lamiaceae oder Labiatae) in der Ordnung der Lippenblütlerartigen (Lamiales). Zu dieser Gattung gehören zwei wichtige Gewürzpflanzen, Echter Dost und Majoran.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Arecheta ( Neapolitan )

provided by wikipedia emerging languages

Ll'arecheta (pure 'a recheta) (Origanum, L. 1753) è nu gennere 'e ppiante aromatiche, erevacee o sub-arvustive, attuccante â famiglia d''e Lamiaceae e comprennente circa 45-50 specie rigginarie ncopp' a tutto d''o vacino d''o Mediterraneo.

'E ddoje sspecie cchiù canusciute ed autilizzate songo ll'arecheta (Origanum vulgare) e 'a peperna (Origanum majorana).

D''e ppiante 'e Origanum se nutricano 'e cacchiune 'e quacche lepidottere, comme ad essempio Coleophora albitarsella.

Vide pure

  • Réteca: 'A specie Origanum vulgare scritta a la manera lazziale-cuminese.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Arisciunu ( Sicilian )

provided by wikipedia emerging languages
"
Arìanu siccu

L'Origanum vulgaris, chiamatu arìsciunu, arìanu o rìanu 'n Sicilia, (Origanum, L. 1753) è n'èriva cispugghiusa arumàtica dâ famigghia dî Labiate. St'èriva è diffusa ntê zoni miditirrànii. Ci havi nu fustu erettu, e ciuri dî quali si strai n'ogghiu essinziali mpiegatu pi nzapuriri li vivanni o n farmacoluggìa pi li sò prupitati antispasmòdichi, diurètichi, sudurìfiri e espitturanti. St'èruva arumàtica s'usa, essiccata, ntâ cucina dî riggiuni miditirrànii (p'asempiu la Sicilia).

La famigghia dî Labiatae o Lamiaceae cumprenni na trintina di speci erivàcii o arvustivi, xeròfili e arumàtichi, tra cui la maiurana.

Ntâ cucina siciliana

L'arisciunu è usatu pi cunzari sarsi, o piatti di varia natura. Assai usatu è viremma pi priparari lu pani cunzatu cu ogghiu e sali, assai apprizzatu quannu lu pani è nisciutu ancora càuru dô furnu.

La pruduzzioni

L'arìsciunu pi usu culinariu veni priparatu essiccannu li macciteddi oppuru li sò fogghi, ca appoi si fanu scutulari pi arricavàrini puzzuddi nichi di fogghi pronti pi l'usu. N cumerciu s'attrovanu varitati urigginari di l'Etna o dâ cava r'Ispica.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Arisciunu: Brief Summary ( Sicilian )

provided by wikipedia emerging languages
" Arìanu siccu

L'Origanum vulgaris, chiamatu arìsciunu, arìanu o rìanu 'n Sicilia, (Origanum, L. 1753) è n'èriva cispugghiusa arumàtica dâ famigghia dî Labiate. St'èriva è diffusa ntê zoni miditirrànii. Ci havi nu fustu erettu, e ciuri dî quali si strai n'ogghiu essinziali mpiegatu pi nzapuriri li vivanni o n farmacoluggìa pi li sò prupitati antispasmòdichi, diurètichi, sudurìfiri e espitturanti. St'èruva arumàtica s'usa, essiccata, ntâ cucina dî riggiuni miditirrànii (p'asempiu la Sicilia).

La famigghia dî Labiatae o Lamiaceae cumprenni na trintina di speci erivàcii o arvustivi, xeròfili e arumàtichi, tra cui la maiurana.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origano ( Ido )

provided by wikipedia emerging languages

Origano esas origanum planto aromatoza, de la familio "labiei", majorano sovaja.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum ( Scots )

provided by wikipedia emerging languages

Origanum is a genus o aboot 20 species o yerbaceous perennials an subshrubs in the faimily Lamiaceae, native tae the Mediterranean an sooth eastren Asie, whaur thay are foond in open or muntainous habitats.

References

  1. "Genus: Origanum L." Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2004-09-10. Retrieved 2012-01-05.
  2. Kew World Checklist of Selected Plant Families
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum ( Tagalog )

provided by wikipedia emerging languages

Ang Origanum ay isang sari na binibuo ng 20 aromatikong yerba at napapabilang sa sa pamilya Lamiaceae. Katutubo ang saring ito sa mga rehiyong ng Mediteranyo at ng Silangang Asya. Napapabilang sa saring ito ang mga mahahalagang yerba na ginagamit sa pagluluto gaya ng Marjoram at Oregano.

May mga uring napapabilang sa Origanum na kinakain ng mga larva ng mga uri ng Lepidoptera. Ang Coleophora albitarsella ay isa sa mga uring kumakain ng Origanum.

Piling mga Uri

Notes & references

  1. Bouchra, Chebli; et al. (2003). "Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr". Journal of Ethnopharmacology. 89 (1): 165–169. doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7. PMID 14522450. Explicit use of et al. in: |first= (tulong); |access-date= requires |url= (tulong)
  2. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?448310

External links

May kaugnay na midya ang Wikimedia Commons ukol sa artikulong:
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Mga may-akda at editor ng Wikipedia

Origanum ( North Frisian )

provided by wikipedia emerging languages
"Amrum.png"Tekst üüb Öömrang

Origanum as en plaantenskööl uun det famile faan a Lapbloosplaanten (Lamiaceae). Enkelt slacher haa en grat bedüüdang uun köögem, fööraal Majoraan an Oregaano.

Slacher

O. acutidens – O. akhdarense – O. amanum – O. bargyli – O. bilgeri – O. boissieri – O. brevidens – O. calcaratum – O. compactum – O. cordifolium – O. cyrenaicum – O. dayi – O. dictamnus – O. ehrenbergii – O. elongatum – O. floribundum – O. haussknechtii – O. husnucan-baseri – O. hypericifolium – O. isthmicum – O. jordanicum – O. laevigatum – O. leptocladum – O. libanoticum – Origanum majorana – O. microphyllum – O. minutiflorum – O. munzurense – O. onites – O. pampaninii – O. petraeum – O. punonense – O. ramonense – O. rotundifolium – O. saccatum – O. scabrum – O. sipyleum – O. solymicum – O. symes – O. syriacum – O. vetteri – O. vogelii – Origanum vulgare – O. ayliniae

Nei slacher

O. × adae – O. × adanense – O. × adonidis – O. × barbarae – O. × dolichosiphon – O. × haradjanii – O. × intercedens – O. × intermedium – O. × lirium – O. × majoricum – O. × minoanum – O. × nebrodense – O. × pabotii

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum: Brief Summary ( Tagalog )

provided by wikipedia emerging languages
" Origanum syriacum

Ang Origanum ay isang sari na binibuo ng 20 aromatikong yerba at napapabilang sa sa pamilya Lamiaceae. Katutubo ang saring ito sa mga rehiyong ng Mediteranyo at ng Silangang Asya. Napapabilang sa saring ito ang mga mahahalagang yerba na ginagamit sa pagluluto gaya ng Marjoram at Oregano.

May mga uring napapabilang sa Origanum na kinakain ng mga larva ng mga uri ng Lepidoptera. Ang Coleophora albitarsella ay isa sa mga uring kumakain ng Origanum.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Mga may-akda at editor ng Wikipedia

Origanum: Brief Summary ( North Frisian )

provided by wikipedia emerging languages

Origanum as en plaantenskööl uun det famile faan a Lapbloosplaanten (Lamiaceae). Enkelt slacher haa en grat bedüüdang uun köögem, fööraal Majoraan an Oregaano.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum: Brief Summary ( Scots )

provided by wikipedia emerging languages

Origanum is a genus o aboot 20 species o yerbaceous perennials an subshrubs in the faimily Lamiaceae, native tae the Mediterranean an sooth eastren Asie, whaur thay are foond in open or muntainous habitats.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Tiẓaɛtrin ( Kabyle )

provided by wikipedia emerging languages

Tiẓaɛtrin neɣ Ẓeɛter n leqbayel d imɣi.

Tiẓaɛtrin (Isem usnan: Origanum) d tawsit n yemɣi seg twacult n lamiaceae "Suqel". Carl Von Linné d amdan amezwaru i yuran fell-as deg useggas n 1753.

Tilmas

Ismawen

  • Isem-is s latinit: Origanum vulgare
  • Isem-is s tefransist: Origan
  • Ismawen-is nniḍen s teqbaylit: Ẓaɛter n leqbayel[4]
  • Ismawen-is nniḍen s tmaziɣt:

Tiwelhiwin

  1. Empty citation (help)
  2. National native popular flowers of Lebanon
  3. GRIN Species Records of Origanum Germplasm Resources Information Network
  4. 'Imɣan n Tensawt - Plantes de Kabylie ' - Saïd Zidat - Editions Innexsys, Luxembourg, Avril 2016 ISBN 978-99959-0-205-6 www.imghantensawt.lu
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Tiẓaɛtrin: Brief Summary ( Kabyle )

provided by wikipedia emerging languages

Tiẓaɛtrin neɣ Ẓeɛter n leqbayel d imɣi.

Tiẓaɛtrin (Isem usnan: Origanum) d tawsit n yemɣi seg twacult n lamiaceae "Suqel". Carl Von Linné d amdan amezwaru i yuran fell-as deg useggas n 1753.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Togʻrayhon ( Uzbek )

provided by wikipedia emerging languages

Togʻrayhon (Origanum L.) — labguldoshlar oilasiga mansub koʻp yillik oʻsimliklar turkumi. Oʻzbekistonda koʻproq maydagul T. (O. tyttanthum Gontsch.) uchraydi. Boʻyi 30—60 cm. Poyasi bir nechta, tik oʻsadi. Tepa qismidan shoxlanadi. Barglari choʻziq tuxumsimon, asosi keng ponasimon. Gullari boshoqsimon, chala soyabonlarga toʻplangan va ular kallakchali toʻpgul hosil qiladi. Gultojisi binafsharang . Iyun—sent. Oylarida gullab urugʻlaydi. Asosan, togʻ yon bagʻirlarida oʻsadi.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipediya mualliflari va muharrirlari

Дыргыл ( Sakha )

provided by wikipedia emerging languages

Дыргыл (лат. Oríganum, нууч. Души́ца) — от үүнэйилэр уустара, лат. Lamiaceae кэргэҥҥэ киирэр, ууска 55[1] көрүҥ баара биллэр.

Ботаническай ойуулааһын

"
Дыргыл.
Якоб Штурм «Deutschlands Flora in Abbildungen» кинигэтиттэн ойуу, 1796

Элбэх сыллаах от үүнээйи, 30—75 см үрдүктээх сэппэрээк.

  1. The Plant List Origanum
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Көк чай чөп ( Kirghiz; Kyrgyz )

provided by wikipedia emerging languages
"
Origanum vulgare.

Көк чай чөп (лат. Origanum, L. 1753) – өсүмдүктүн эрин гүлдүүлөр тукумундагы уруу. Сабакка тушташ жайгашкан жөнөкөй жалбырактуу бийикт. 20-50 см болгон көп жылдык чөп. Гүлү майда, мала же көгүш кызыл. Топ гүлү шыпыргыдай же калканчадай. Евразияда 20 ашуун түрү өсөт. Кыргызстанда 2 түрү кездешет. Алар токойдун ачык жеринде, өзөн боюнда, нымдуу боздоңдо, жапыс тоолордон субальпы алкагына чейин таралган. Курамында эфир майы, боёк заттар, аскорбин кислоталары бар. Кургатылган гүлү менен жалбырагы медицинада , ликер-арак өндүрүү ишканасында, ошондой эле тамакка жакшы жыт берүү үчүн колдонулат (к. Балдуу өсүмдүк).

Колдонулган адабияттар

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia жазуучу жана редактор

Көк чай чөп: Brief Summary ( Kirghiz; Kyrgyz )

provided by wikipedia emerging languages
" Origanum vulgare.

Көк чай чөп (лат. Origanum, L. 1753) – өсүмдүктүн эрин гүлдүүлөр тукумундагы уруу. Сабакка тушташ жайгашкан жөнөкөй жалбырактуу бийикт. 20-50 см болгон көп жылдык чөп. Гүлү майда, мала же көгүш кызыл. Топ гүлү шыпыргыдай же калканчадай. Евразияда 20 ашуун түрү өсөт. Кыргызстанда 2 түрү кездешет. Алар токойдун ачык жеринде, өзөн боюнда, нымдуу боздоңдо, жапыс тоолордон субальпы алкагына чейин таралган. Курамында эфир майы, боёк заттар, аскорбин кислоталары бар. Кургатылган гүлү менен жалбырагы медицинада , ликер-арак өндүрүү ишканасында, ошондой эле тамакка жакшы жыт берүү үчүн колдонулат (к. Балдуу өсүмдүк).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia жазуучу жана редактор

Матрушке ( Chuvash )

provided by wikipedia emerging languages

Матрушке (лат. Origánum) — Яснотковые (Lamiaceae) çемьинчи 45—50 тĕсĕ йышлă курăк ӳсентăран ăрачĕ.

Классификаци

Тĕссем

Ăрат шутне 15—20 тĕс кĕрет, анчах кĕçĕн тĕссемпе пĕрле 50 яхăн тĕс пулать:

Асăрхавсем

Каçăсем

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Матрушке: Brief Summary ( Chuvash )

provided by wikipedia emerging languages

Матрушке (лат. Origánum) — Яснотковые (Lamiaceae) çемьинчи 45—50 тĕсĕ йышлă курăк ӳсентăран ăрачĕ.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Мәтрүшкә ( Tatar )

provided by wikipedia emerging languages
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Википедия авторлары һәм редакторлары

Мәтрүшкә: Brief Summary ( Tatar )

provided by wikipedia emerging languages
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Википедия авторлары һәм редакторлары

Cornabuggia ( Ligurian )

provided by wikipedia emerging_languages

Cornabuggia

A Cornabuggia (in zeneise), Cärnabüggia (in savuneise) (Origanum, L. 1753) u l'è in genere de ciante arumatiche, erbacee o sub-arbüstive, ch'u appartegne a-a famiggia d'e Lamiaceae e ch'u cumprende ciü o men 45-50 spécie originarie survatüttu du Mediterraneu.

E due spécie ciü cunusciüe e dôviê sun a cärnabüggia (Origanum vulgare) e a persa (Origanum majorana).

A carnabüggia a l'è unn-a d'e erbe arumatiche ciü dôviê in t'a cuxinn-a mediterranea pe' u sö intensu e stimulante prufümmu. Se dôvia in te inn-a rèsta de ricette insc'e-e cärni e insc'e-i pésci, in t'e insalatte e in t'a pissa. E cuxinn-e siciliann-a, napuletann-a e abrüsseize ne fan gran dôviu, bun ascì in t'a cuxinn-a Ligüre.

E lärve de çerti lepidótteri, cumme a Coleophora albitarsella, i mangian e ciantinn-e de Origanum.

Spécie

  • Origanum acutidens (Hand.-Mazz.) Ietswaart
  • Origanum akhdarense Ietswaart & Boulos
  • Origanum amanum Post
  • Origanum bargyli Mouterde
  • Origanum bilgeri P. H. Davis
  • Origanum boissieri Ietswaart
  • Origanum brevidens (Bornm.) Dinsm.
  • Origanum calcaratum Juss.
  • Origanum compactum Bentham
  • Origanum cordifolium (Bentham) T. Vogel
  • Origanum cyrenaicum Béguinot & Vacc.
  • Origanum dayi Post
  • Origanum dictamnus L.
  • Origanum dubium Boiss.
  • Origanum ehrenbergii Boiss.
  • Origanum elongatum (Bonnet) Emberger & Maire
  • Origanum floribundum Munby
  • Origanum grosii Pau & Font Quer
  • Origanum haussknechtii Boiss.
  • Origanum hypericifolium O. Schwarz & P. H. Davis
  • Origanum isthmicum Danin
  • Origanum kopetdaghense Boriss.
  • Origanum laevigatum Boiss.
  • Origanum leptocladum Boiss.
  • Origanum libanoticum Boiss.
  • Origanum lirium Heldr. ex Halácsy
  • Origanum majorana L., persega
  • Origanum majoricum Camb.
  • Origanum microphyllum (Bentham) T. Vogel
  • Origanum minutiflorum O. Schwarz & P. H. Davis
  • Origanum munzurense Kit Tan & Sorger
  • Origanum onites L.
  • Origanum pampaninii (Brullo & Furnari) Ietswaart
  • Origanum ramonense Danin
  • Origanum rotundifolium Boiss.
  • Origanum saccatum P. H. Davis
  • Origanum scabrum Boiss. & Heldr.
  • Origanum sipyleum L.
  • Origanum solymicum P. H. Davis
  • Origanum symes Carlström
  • Origanum syriacum L.
  • Origanum tyttanthum Gontsch.
  • Origanum vetteri Briq. & W. Barbey
  • Origanum virens Hoffmanns. & Link
  • Origanum vogelii Greuter & Burdet
  • Origanum vulgare L., carnabuggia
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum ( Bcl )

provided by wikipedia emerging_languages

Origanum an apod sa genus kan mga herbaceous asin palompong n mga tinanom sa pamilya kan Lamiaceae, katutubo sa Europa, North Africa, asin sa temperadong Asia, mahihihling sa mga bukas asin haralangkaw na lugar. Magkakapirang mga espesye man ang nagkalat sa iba-ibang lokasyon sa North Amerika asin sa kataraid na rehiyon.[2][3][4][5]

An mga tanom na ini, igwa nin makukusog na parong an dahon asin patilaba an mga burak na makukulay. An genus na ini igwa nin mga importanteng grupo kan herb:marjoram (Origanum majorana) asin oregano (Origanum vulgare).[6][7]

An mga espesye kan Origanum gamit man sa mga tanom na kakanon kan mga larva o kan ibang mga espesye kan Lepidoptera kasali an Coleophora albitarsella.

Species[2]
  1. Origanum acutidens (Hand.-Mazz.) Ietsw. - Turkey, Iraq
  2. Origanum × adanense Baser & H.Duman - Turkey (O. bargyli × O. laevigatum)
  3. Origanum × adonidis Mouterde - Lebanon (O. libanoticum × O. syriacum subsp. bevanii)
  4. Origanum akhdarense Ietsw. & Boulos - Cyrenaica region of eastern Libya
  5. Origanum amanum Post - Hatay region of Turkey
  6. Origanum × barbarae Bornm. - Lebanon (O. ehrenbergii × O. syriacum subsp. bevanii)
  7. Origanum bargyli Mouterde - Turkey, Syria
  8. Origanum bilgeri P.H.Davis - Antalya region of Turkey
  9. Origanum boissieri Ietsw. - Turkey
  10. Origanum calcaratum Juss. - Greece
  11. Origanum compactum Benth. - Spain, Morocco
  12. Origanum cordifolium (Montbret & Aucher ex Benth.) Vogel - Cyprus
  13. Origanum cyrenaicum Bég. & Vacc. - Cyrenaica region of eastern Libya
  14. Origanum dayi Post - Israel
  15. Origanum dictamnus L. – hop marjoram, Cretan dittany, dittany of Crete - endemic to Crete
  16. Origanum × dolichosiphon P.H.Davis - Seyhan region of Turkey (O. amanum × O. laevigatum)
  17. Origanum ehrenbergii Boiss. - Lebanon
  18. Origanum elongatum (Bonnet) Emb. & Maire - Morocco
  19. Origanum floribundum Munby - Algeria
  20. Origanum × haradjanii Rech.f - Turkey (O. laevigatum × O. syriacum subsp. bevanii)
  21. Origanum haussknechtii Boiss. - Turkey
  22. Origanum husnucan-baseri H.Duman, Aytac & A.Duran - Turkey
  23. Origanum hypericifolium O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey
  24. Origanum × intercedens Rech.f. - Greece, Turkey (O. onites × O. vulgare subsp. hirtum)
  25. Origanum × intermedium P.H.Davis - Denizli region of Turkey (O. onites × O. sipyleum)
  26. Origanum isthmicum Danin - Sinai
  27. Origanum jordanicum Danin & Kunne - Jordan
  28. Origanum laevigatum Boiss. - Turkey, Syria, Cyprus
  29. Origanum leptocladum Boiss. - Turkey
  30. Origanum libanoticum Boiss. - Lebanon
  31. Origanum majorana L. – (sweet) marjoram - Turkey, Cyprus; naturalized in scattered locations in Europe, North Africa, North + South America
  32. Origanum × lirium Heldr. ex Halácsy - Greece (O. scabrum × O. vulgare subsp. hirtum)
  33. Origanum × majoricum Cambess. – hardy sweet marjoram - Spain including Balearic Islands (O. majorana × O. vulgare subsp. virens)
  34. Origanum microphyllum (Benth.) Vogel - Crete
  35. Origanum × minoanum P.H.Davis - Crete (O. microphyllum × O. vulgare subsp. hirtum)
  36. Origanum minutiflorum O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey
  37. Origanum munzurense Kit Tan & Sorger - Turkey
  38. Origanum × nebrodense Tineo ex Lojac - Sicily (O. majorana × O. vulgare subsp. viridulum)
  39. Origanum onites L. - Greece, Turkey, Sicily
  40. Origanum × pabotii Mouterde - Syria (O. bargyli × O. syriacum subsp. bevanii)
  41. Origanum pampaninii (Brullo & Furnari) Ietsw - Cyrenaica region of eastern Libya
  42. Origanum petraeum Danin - Jordan
  43. Origanum punonense Danin - Jordan
  44. Origanum ramonense Danin - Israel
  45. Origanum rotundifolium Boiss. - Turkey, Caucasus
  46. Origanum saccatum P.H.Davis - Turkey
  47. Origanum scabrum Boiss. & Heldr. in P.E.Boissier - Greece
  48. Origanum sipyleum L. -Turkey, Greek Islands
  49. Origanum solymicum P.H.Davis - Antalya region of Turkey
  50. Origanum symes Carlström - Islands of the Aegean Sea
  51. Origanum syriacum L. - Turkey, Cyprus, Syria, Lebanon, Jordan, Palestine, Israel, Sinai, Saudi Arabia
  52. Origanum vetteri Briq. & Barbey - Crete
  53. Origanum vogelii Greuter & Burdet - Turkey
  54. Origanum vulgare L. - oregano - Europe, North Africa, temperate Asia (Iran, Siberia, Central Asia, China, etc.); naturalized in parts of North America, New Zealand, Venezuela

Mga dating kaayon igdi

Toltolan

  1. "Genus: Origanum L.". Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2004-09-10. http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/genus.pl?8562. Retrieved on 2012-01-05.
  2. 2.0 2.1 2.2 Kew World Checklist of Selected Plant Families
  3. Altervista Flora Italiana, genere Origanum includes photos plus distribution maps for Europe + North America
  4. Flora of China Vol. 17 Page 233 牛至 niu zhi Origanum vulgare Linnaeus, Sp. Pl. 2: 590. 1753.
  5. Biota of North America Program 2013 county distribution maps
  6. RHS A-Z encyclopedia of garden plants. United Kingdom: Dorling Kindersley. 2008. p. 1136. ISBN 1405332964.
  7. Bouchra, Chebli; Achouri, Mohamed; Idrissi Hassani, L.M; Hmamouchi, Mohamed (2003). "Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr". Journal of Ethnopharmacology 89 (1): 165–169. doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7. PMID 14522450.

Panluwas na takod

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum: Brief Summary ( Bcl )

provided by wikipedia emerging_languages
" Origanum syriacum

Origanum an apod sa genus kan mga herbaceous asin palompong n mga tinanom sa pamilya kan Lamiaceae, katutubo sa Europa, North Africa, asin sa temperadong Asia, mahihihling sa mga bukas asin haralangkaw na lugar. Magkakapirang mga espesye man ang nagkalat sa iba-ibang lokasyon sa North Amerika asin sa kataraid na rehiyon.

An mga tanom na ini, igwa nin makukusog na parong an dahon asin patilaba an mga burak na makukulay. An genus na ini igwa nin mga importanteng grupo kan herb:marjoram (Origanum majorana) asin oregano (Origanum vulgare).

An mga espesye kan Origanum gamit man sa mga tanom na kakanon kan mga larva o kan ibang mga espesye kan Lepidoptera kasali an Coleophora albitarsella.

Species Origanum acutidens (Hand.-Mazz.) Ietsw. - Turkey, Iraq Origanum × adanense Baser & H.Duman - Turkey (O. bargyli × O. laevigatum) Origanum × adonidis Mouterde - Lebanon (O. libanoticum × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum akhdarense Ietsw. & Boulos - Cyrenaica region of eastern Libya Origanum amanum Post - Hatay region of Turkey Origanum × barbarae Bornm. - Lebanon (O. ehrenbergii × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum bargyli Mouterde - Turkey, Syria Origanum bilgeri P.H.Davis - Antalya region of Turkey Origanum boissieri Ietsw. - Turkey Origanum calcaratum Juss. - Greece Origanum compactum Benth. - Spain, Morocco Origanum cordifolium (Montbret & Aucher ex Benth.) Vogel - Cyprus Origanum cyrenaicum Bég. & Vacc. - Cyrenaica region of eastern Libya Origanum dayi Post - Israel Origanum dictamnus L. – hop marjoram, Cretan dittany, dittany of Crete - endemic to Crete Origanum × dolichosiphon P.H.Davis - Seyhan region of Turkey (O. amanum × O. laevigatum) Origanum ehrenbergii Boiss. - Lebanon Origanum elongatum (Bonnet) Emb. & Maire - Morocco Origanum floribundum Munby - Algeria Origanum × haradjanii Rech.f - Turkey (O. laevigatum × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum haussknechtii Boiss. - Turkey Origanum husnucan-baseri H.Duman, Aytac & A.Duran - Turkey Origanum hypericifolium O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey Origanum × intercedens Rech.f. - Greece, Turkey (O. onites × O. vulgare subsp. hirtum) Origanum × intermedium P.H.Davis - Denizli region of Turkey (O. onites × O. sipyleum) Origanum isthmicum Danin - Sinai Origanum jordanicum Danin & Kunne - Jordan Origanum laevigatum Boiss. - Turkey, Syria, Cyprus Origanum leptocladum Boiss. - Turkey Origanum libanoticum Boiss. - Lebanon Origanum majorana L. – (sweet) marjoram - Turkey, Cyprus; naturalized in scattered locations in Europe, North Africa, North + South America Origanum × lirium Heldr. ex Halácsy - Greece (O. scabrum × O. vulgare subsp. hirtum) Origanum × majoricum Cambess. – hardy sweet marjoram - Spain including Balearic Islands (O. majorana × O. vulgare subsp. virens) Origanum microphyllum (Benth.) Vogel - Crete Origanum × minoanum P.H.Davis - Crete (O. microphyllum × O. vulgare subsp. hirtum) Origanum minutiflorum O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey Origanum munzurense Kit Tan & Sorger - Turkey Origanum × nebrodense Tineo ex Lojac - Sicily (O. majorana × O. vulgare subsp. viridulum) Origanum onites L. - Greece, Turkey, Sicily Origanum × pabotii Mouterde - Syria (O. bargyli × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum pampaninii (Brullo & Furnari) Ietsw - Cyrenaica region of eastern Libya Origanum petraeum Danin - Jordan Origanum punonense Danin - Jordan Origanum ramonense Danin - Israel Origanum rotundifolium Boiss. - Turkey, Caucasus Origanum saccatum P.H.Davis - Turkey Origanum scabrum Boiss. & Heldr. in P.E.Boissier - Greece Origanum sipyleum L. -Turkey, Greek Islands Origanum solymicum P.H.Davis - Antalya region of Turkey Origanum symes Carlström - Islands of the Aegean Sea Origanum syriacum L. - Turkey, Cyprus, Syria, Lebanon, Jordan, Palestine, Israel, Sinai, Saudi Arabia Origanum vetteri Briq. & Barbey - Crete Origanum vogelii Greuter & Burdet - Turkey Origanum vulgare L. - oregano - Europe, North Africa, temperate Asia (Iran, Siberia, Central Asia, China, etc.); naturalized in parts of North America, New Zealand, Venezuela
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors

Origanum

provided by wikipedia EN

Origanum (/ˈrɪɡənəm/ oh-RIG-ə-nəm[3]) is a genus of herbaceous perennials and subshrubs in the family Lamiaceae, native to Europe, North Africa, and much of temperate Asia, where they are found in open or mountainous habitats. A few species also naturalized in scattered locations in North America and other regions.[2][4][5][6]

The plants have strongly aromatic leaves and abundant tubular flowers with long-lasting coloured bracts. The genus includes the important group of culinary herbs: marjoram (Origanum majorana) and oregano (Origanum vulgare).[7][8]

Origanum species are used as food plants by the larvae of some Lepidoptera species, including Coleophora albitarsella.

Species[2]
  1. Origanum acutidens (Hand.-Mazz.) Ietsw. - Turkey, Iraq
  2. Origanum × adanense Baser & H.Duman - Turkey (O. bargyli × O. laevigatum)
  3. Origanum × adonidis Mouterde - Lebanon (O. libanoticum × O. syriacum subsp. bevanii)
  4. Origanum akhdarense Ietsw. & Boulos - Cyrenaica region of eastern Libya
  5. Origanum amanum Post - Hatay region of Turkey
  6. Origanum × barbarae Bornm. - Lebanon (O. ehrenbergii × O. syriacum subsp. bevanii)
  7. Origanum bargyli Mouterde - Turkey, Syria
  8. Origanum bilgeri P.H.Davis - Antalya region of Turkey
  9. Origanum boissieri Ietsw. - Turkey
  10. Origanum calcaratum Juss. - Greece
  11. Origanum compactum Benth. - Spain, Morocco
  12. Origanum cordifolium (Montbret & Aucher ex Benth.) Vogel - Cyprus
  13. Origanum cyrenaicum Bég. & Vacc. - Cyrenaica region of eastern Libya
  14. Origanum dayi Post - Israel
  15. Origanum dictamnus L. – hop marjoram, Cretan dittany, dittany of Crete - endemic to Crete
  16. Origanum × dolichosiphon P.H.Davis - Seyhan region of Turkey (O. amanum × O. laevigatum)
  17. Origanum ehrenbergii Boiss. - Lebanon
  18. Origanum elongatum (Bonnet) Emb. & Maire - Morocco
  19. Origanum floribundum Munby - Algeria
  20. Origanum × haradjanii Rech.f - Turkey (O. laevigatum × O. syriacum subsp. bevanii)
  21. Origanum haussknechtii Boiss. - Turkey
  22. Origanum husnucan-baseri H.Duman, Aytac & A.Duran - Turkey
  23. Origanum hypericifolium O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey
  24. Origanum × intercedens Rech.f. - Greece, Turkey (O. onites × O. vulgare subsp. hirtum)
  25. Origanum × intermedium P.H.Davis - Denizli region of Turkey (O. onites × O. sipyleum)
  26. Origanum isthmicum Danin - Sinai
  27. Origanum jordanicum Danin & Kunne - Jordan
  28. Origanum laevigatum Boiss. - Turkey, Syria, Cyprus
  29. Origanum leptocladum Boiss. - Turkey
  30. Origanum libanoticum Boiss. - Lebanon
  31. Origanum majorana L. – (sweet) marjoram - Turkey, Cyprus; naturalized in scattered locations in Europe, North Africa, North + South America
  32. Origanum × lirium Heldr. ex Halácsy - Greece (O. scabrum × O. vulgare subsp. hirtum)
  33. Origanum × majoricum Cambess. – hardy sweet marjoram - Spain including Balearic Islands (O. majorana × O. vulgare subsp. virens)
  34. Origanum microphyllum (Benth.) Vogel - Crete
  35. Origanum × minoanum P.H.Davis - Crete (O. microphyllum × O. vulgare subsp. hirtum)
  36. Origanum minutiflorum O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey
  37. Origanum munzurense Kit Tan & Sorger - Turkey
  38. Origanum × nebrodense Tineo ex Lojac - Sicily (O. majorana × O. vulgare subsp. viridulum)
  39. Origanum onites L. - Greece, Turkey, Sicily
  40. Origanum × pabotii Mouterde - Syria (O. bargyli × O. syriacum subsp. bevanii)
  41. Origanum pampaninii (Brullo & Furnari) Ietsw - Cyrenaica region of eastern Libya
  42. Origanum petraeum Danin - Jordan
  43. Origanum punonense Danin - Jordan
  44. Origanum ramonense Danin - Israel
  45. Origanum rotundifolium Boiss. - Turkey, Caucasus
  46. Origanum saccatum P.H.Davis - Turkey
  47. Origanum scabrum Boiss. & Heldr. in P.E.Boissier - Greece
  48. Origanum sipyleum L. -Turkey, Greek Islands
  49. Origanum solymicum P.H.Davis - Antalya region of Turkey
  50. Origanum symes Carlström - Islands of the Aegean Sea
  51. Origanum syriacum L. - Turkey, Cyprus, Syria, Lebanon, Jordan, Palestine, Israel, Sinai, Saudi Arabia
  52. Origanum vetteri Briq. & Barbey - Crete
  53. Origanum vogelii Greuter & Burdet - Turkey
  54. Origanum vulgare L. - oregano - Europe, North Africa, temperate Asia (Iran, Siberia, Central Asia, China, etc.); naturalized in parts of North America, New Zealand, Venezuela

Formerly placed here

References

  1. ^ "Genus: Origanum L." Germplasm Resources Information Network. United States Department of Agriculture. 2004-09-10. Retrieved 2012-01-05.
  2. ^ a b c Kew World Checklist of Selected Plant Families
  3. ^ Oxford English Dictionary, first edition, entry "origanum"
  4. ^ Altervista Flora Italiana, genere Origanum includes photos plus distribution maps for Europe + North America
  5. ^ Flora of China Vol. 17 Page 233 牛至 niu zhi Origanum vulgare Linnaeus, Sp. Pl. 2: 590. 1753.
  6. ^ Biota of North America Program 2013 county distribution maps
  7. ^ RHS A-Z encyclopedia of garden plants. United Kingdom: Dorling Kindersley. 2008. p. 1136. ISBN 1405332964.
  8. ^ Bouchra, Chebli; Achouri, Mohamed; Idrissi Hassani, L.M; Hmamouchi, Mohamed; et al. (2003). "Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr". Journal of Ethnopharmacology. 89 (1): 165–169. doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7. PMID 14522450.

"
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Origanum: Brief Summary

provided by wikipedia EN
" Origanum syriacum

Origanum (/oʊˈrɪɡənəm/ oh-RIG-ə-nəm) is a genus of herbaceous perennials and subshrubs in the family Lamiaceae, native to Europe, North Africa, and much of temperate Asia, where they are found in open or mountainous habitats. A few species also naturalized in scattered locations in North America and other regions.

The plants have strongly aromatic leaves and abundant tubular flowers with long-lasting coloured bracts. The genus includes the important group of culinary herbs: marjoram (Origanum majorana) and oregano (Origanum vulgare).

Origanum species are used as food plants by the larvae of some Lepidoptera species, including Coleophora albitarsella.

Species Origanum acutidens (Hand.-Mazz.) Ietsw. - Turkey, Iraq Origanum × adanense Baser & H.Duman - Turkey (O. bargyli × O. laevigatum) Origanum × adonidis Mouterde - Lebanon (O. libanoticum × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum akhdarense Ietsw. & Boulos - Cyrenaica region of eastern Libya Origanum amanum Post - Hatay region of Turkey Origanum × barbarae Bornm. - Lebanon (O. ehrenbergii × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum bargyli Mouterde - Turkey, Syria Origanum bilgeri P.H.Davis - Antalya region of Turkey Origanum boissieri Ietsw. - Turkey Origanum calcaratum Juss. - Greece Origanum compactum Benth. - Spain, Morocco Origanum cordifolium (Montbret & Aucher ex Benth.) Vogel - Cyprus Origanum cyrenaicum Bég. & Vacc. - Cyrenaica region of eastern Libya Origanum dayi Post - Israel Origanum dictamnus L. – hop marjoram, Cretan dittany, dittany of Crete - endemic to Crete Origanum × dolichosiphon P.H.Davis - Seyhan region of Turkey (O. amanum × O. laevigatum) Origanum ehrenbergii Boiss. - Lebanon Origanum elongatum (Bonnet) Emb. & Maire - Morocco Origanum floribundum Munby - Algeria Origanum × haradjanii Rech.f - Turkey (O. laevigatum × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum haussknechtii Boiss. - Turkey Origanum husnucan-baseri H.Duman, Aytac & A.Duran - Turkey Origanum hypericifolium O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey Origanum × intercedens Rech.f. - Greece, Turkey (O. onites × O. vulgare subsp. hirtum) Origanum × intermedium P.H.Davis - Denizli region of Turkey (O. onites × O. sipyleum) Origanum isthmicum Danin - Sinai Origanum jordanicum Danin & Kunne - Jordan Origanum laevigatum Boiss. - Turkey, Syria, Cyprus Origanum leptocladum Boiss. - Turkey Origanum libanoticum Boiss. - Lebanon Origanum majorana L. – (sweet) marjoram - Turkey, Cyprus; naturalized in scattered locations in Europe, North Africa, North + South America Origanum × lirium Heldr. ex Halácsy - Greece (O. scabrum × O. vulgare subsp. hirtum) Origanum × majoricum Cambess. – hardy sweet marjoram - Spain including Balearic Islands (O. majorana × O. vulgare subsp. virens) Origanum microphyllum (Benth.) Vogel - Crete Origanum × minoanum P.H.Davis - Crete (O. microphyllum × O. vulgare subsp. hirtum) Origanum minutiflorum O.Schwarz & P.H.Davis - Turkey Origanum munzurense Kit Tan & Sorger - Turkey Origanum × nebrodense Tineo ex Lojac - Sicily (O. majorana × O. vulgare subsp. viridulum) Origanum onites L. - Greece, Turkey, Sicily Origanum × pabotii Mouterde - Syria (O. bargyli × O. syriacum subsp. bevanii) Origanum pampaninii (Brullo & Furnari) Ietsw - Cyrenaica region of eastern Libya Origanum petraeum Danin - Jordan Origanum punonense Danin - Jordan Origanum ramonense Danin - Israel Origanum rotundifolium Boiss. - Turkey, Caucasus Origanum saccatum P.H.Davis - Turkey Origanum scabrum Boiss. & Heldr. in P.E.Boissier - Greece Origanum sipyleum L. -Turkey, Greek Islands Origanum solymicum P.H.Davis - Antalya region of Turkey Origanum symes Carlström - Islands of the Aegean Sea Origanum syriacum L. - Turkey, Cyprus, Syria, Lebanon, Jordan, Palestine, Israel, Sinai, Saudi Arabia Origanum vetteri Briq. & Barbey - Crete Origanum vogelii Greuter & Burdet - Turkey Origanum vulgare L. - oregano - Europe, North Africa, temperate Asia (Iran, Siberia, Central Asia, China, etc.); naturalized in parts of North America, New Zealand, Venezuela
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia EN

Origano ( Esperanto )

provided by wikipedia EO

La origano (Origanum el lamiacoj) estas genro de aromaj plantoj.

Estas 36 specioj el Eŭropo, Azio kaj la mediteraneaj regionoj, pluraj kultivataj por medicino, spicado kaj ornamo, inter aliaj diktamno-origano (vidu la suban foton), majorano (vidu la suban foton), kaj la ordinara origano (vidu la suban foton).

"
La ilustraĵo de ordinara origano

Bildaro

  • "

    Floranta ordinara origano

  • "

    origano-spicaĵo

  • "

    Origano kreskanta en kampo

  • "

    Floranta ordinara origano

Kemiaĵoj

Timolokamforo de timiano estas kristala senkolora substanco kun karakteriza akre agrabla odoro trovata en naturo ĉefe en la esencoleoj de Thymus vulgaris kaj Origanum vulgare. Timolo apartenas al la grupo de la terpenoj. La timianoleo enhavas ĉirkaŭ 20 ĝis 30% da timolo, kiu ankaŭ estas sintezebla. Timolo estas substanco kun proprecoj baktericidaj[1], antisepsaj kaj antifungaj.

"Kiel
Majorano "Origanum
Biologia klasado Regno: Plantoj Plantae
Divizio: Angiospermoj Magnoliophyta
Klaso: Dukotiledonoj Magnoliopsida
Ordo: Lamialoj Lamiales
Familio: Lamiacoj Lamiaceae
Genro: Origano Origanum
Origanum majorana
L. Konserva statuso
Aliaj Vikimediaj projektoj
"Information
vdr

Majorano (Origanum majorana) botanike apartenas al la lamiacoj.

En kuirarto uzatas la folioj de la planto kiel spico. Majorano fajnigas ĉefe grasajn viandaĵojn, kolbasojn, terpomaĵojn (ekz. rostitajn terpomojn) kaj saŭcojn.

Bildgalerio

"
La Origanum dictamnus
"
La Origanum syriacum

Aliaj projektoj

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedio aŭtoroj kaj redaktantoj
original
visit source
partner site
wikipedia EO

Origano: Brief Summary ( Esperanto )

provided by wikipedia EO

La origano (Origanum el lamiacoj) estas genro de aromaj plantoj.

Estas 36 specioj el Eŭropo, Azio kaj la mediteraneaj regionoj, pluraj kultivataj por medicino, spicado kaj ornamo, inter aliaj diktamno-origano (vidu la suban foton), majorano (vidu la suban foton), kaj la ordinara origano (vidu la suban foton).

" La ilustraĵo de ordinara origano
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedio aŭtoroj kaj redaktantoj
original
visit source
partner site
wikipedia EO

Origanum ( Spanish; Castilian )

provided by wikipedia ES

Origanum es un género compuesto por alrededor de 20 especies de hierbas aromáticas de la familia Lamiaceae, oriundo de la región mediterránea y el este de Asia, donde vegeta en suelos secos y exposiciones muy soleadas. En él se incluyen hierbas culinarias como la mejorana y el orégano.

Descripción

Las especies de este género, al igual que casi todas las de la familia, son hierbas perennes de entre 30 a 60 cm de alto, que se caracterizan por sus tallos cuadrados, hojas ovaladas enfrentadas y flores labiadas, agrupadas en ramilletes terminales de cinco o seis florecillas.
Estas plantas poseen unas diminutas glándulas, productoras de la esencia, que se localizan en las hojas, el cáliz y la corola.

Taxonomía

El género fue descrito por Carlos Linneo y publicado en Species Plantarum 2: 588–590. 1753.[2]

Etimología

Origanum: nombre genérico que según Umberto Quattrocchi dice: "nombre que proviene del griego clásico, origanon , oreiganon , origanos , oreiganos, posiblemente del griego oros, = "montaña", y ganos = "belleza, brillo, ornamento, deleite,"[3]

Especies aceptadas

A continuación se brinda un listado de las especies del género Origanum aceptadas hasta diciembre de 2014, ordenadas alfabéticamente. Para cada una se indica el nombre binomial seguido del autor, abreviado según las convenciones y usos.

Referencias

  1. «Origanum». Royal Botanic Gardens, Kew: World Checklist of Selected Plant Families. Consultado el 8 de abril de 2010.
  2. «Origanum». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultado el 27 de marzo de 2013.
  3. En Nombres Botánicos

"
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores y editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia ES

Origanum: Brief Summary ( Spanish; Castilian )

provided by wikipedia ES

Origanum es un género compuesto por alrededor de 20 especies de hierbas aromáticas de la familia Lamiaceae, oriundo de la región mediterránea y el este de Asia, donde vegeta en suelos secos y exposiciones muy soleadas. En él se incluyen hierbas culinarias como la mejorana y el orégano.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores y editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia ES

Pune (perekond) ( Estonian )

provided by wikipedia ET

Pune (Origanum) on taimeperekond huulõieliste sugukonnas.

Perekonda kuulub umbes 20 liiki rohttaimi. Looduslikuks levilaks on Vahemere maad ja Ida-Aasia. Perekonda kuuluvad tuntud maitsetaimed harilik pune ja aedmajoraan.

Liike

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipeedia autorid ja toimetajad
original
visit source
partner site
wikipedia ET

Pune (perekond): Brief Summary ( Estonian )

provided by wikipedia ET

Pune (Origanum) on taimeperekond huulõieliste sugukonnas.

Perekonda kuulub umbes 20 liiki rohttaimi. Looduslikuks levilaks on Vahemere maad ja Ida-Aasia. Perekonda kuuluvad tuntud maitsetaimed harilik pune ja aedmajoraan.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipeedia autorid ja toimetajad
original
visit source
partner site
wikipedia ET

Origanum ( Basque )

provided by wikipedia EU

Origanum Lamiaceae landare familiako genero belarkara da, batzuetan sasiak osatzen dituenak. Mediterraneoan eta Asiako hego-ekialdean aurki daitezke, gune menditsu eta irekietan. Usain sakona dute eta horregatik oso erabiliak dira sukaldaritzan. Famatuenak oregano eta mendaroa dira.

Lepidoptera batzuek jateko erabiltzen dituzte, adibidez Coleophora albitarsella espezieak.

Espezieak

Erreferentziak

  1. Genus: Origanum L. Germplasm Resources Information Network
  2. doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7
    Zita hau gehitzeko bi modu daude: Botaren zain egon gabe edo eskuz egin
  3. National native popular flowers of Lebanon
  4. GRIN Species Records of Origanum Germplasm Resources Information Network
(RLQ=window.RLQ||[]).push(function(){mw.log.warn("Gadget "ErrefAurrebista" was not loaded. Please migrate it to use ResourceLoader. See u003Chttps://eu.wikipedia.org/wiki/Berezi:Gadgetaku003E.");});
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipediako egileak eta editoreak
original
visit source
partner site
wikipedia EU

Origanum: Brief Summary ( Basque )

provided by wikipedia EU

Origanum Lamiaceae landare familiako genero belarkara da, batzuetan sasiak osatzen dituenak. Mediterraneoan eta Asiako hego-ekialdean aurki daitezke, gune menditsu eta irekietan. Usain sakona dute eta horregatik oso erabiliak dira sukaldaritzan. Famatuenak oregano eta mendaroa dira.

Lepidoptera batzuek jateko erabiltzen dituzte, adibidez Coleophora albitarsella espezieak.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipediako egileak eta editoreak
original
visit source
partner site
wikipedia EU

Meiramit ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Meiramit (Origanum) on huulikukkaiskasvien heimoon kuuluva kasvisuku. Siihen kuuluvat myös oreganoiksi kutsutut lajit. Sukuun kuuluu maailmanlaajuisesti 36 lajia. Varsinainen mausteena käytetty meirami on maustemeirami (Origanum majorana). Kaupoissa oreganona myyty mauste saattaa olla mäkimeiramin muunnosta nimeltä talvimeirami (Origanum vulgare subsp. hirsutum), kreikanoreganoa (Origanum heracleoticum) tai varsinaista oreganoa (Origanum ornites). Lisäksi on myös kreetanoregano (Origanum dictamnus). Meiramilajeja voi kasvattaa itse vaikka maustepurkin siemenistä. Avomaalla ne ovat yksivuotisia, mutta sisätiloissa niitä voi pitää useita vuosia. Ne viihtyvät hiekka- ja kalkkipitoisessa maassa aurinkoisella kasvupaikalla.[1]

Lajeja

Lähteet

  1. Meiramit ja oreganot- tutustumisen arvoiset yrtit Henriette's Herbal Home Page. Viitattu 4.10.2014.

Aiheesta muualla

Tämä kasveihin liittyvä artikkeli on tynkä. Voit auttaa Wikipediaa laajentamalla artikkelia.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Meiramit: Brief Summary ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Meiramit (Origanum) on huulikukkaiskasvien heimoon kuuluva kasvisuku. Siihen kuuluvat myös oreganoiksi kutsutut lajit. Sukuun kuuluu maailmanlaajuisesti 36 lajia. Varsinainen mausteena käytetty meirami on maustemeirami (Origanum majorana). Kaupoissa oreganona myyty mauste saattaa olla mäkimeiramin muunnosta nimeltä talvimeirami (Origanum vulgare subsp. hirsutum), kreikanoreganoa (Origanum heracleoticum) tai varsinaista oreganoa (Origanum ornites). Lisäksi on myös kreetanoregano (Origanum dictamnus). Meiramilajeja voi kasvattaa itse vaikka maustepurkin siemenistä. Avomaalla ne ovat yksivuotisia, mutta sisätiloissa niitä voi pitää useita vuosia. Ne viihtyvät hiekka- ja kalkkipitoisessa maassa aurinkoisella kasvupaikalla.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Origanum ( French )

provided by wikipedia FR

Le genre Origanum regroupe environ 45-50 espèces de plantes herbacées ou de sous-arbrisseaux vivaces et aromatiques de la famille des Lamiacées originaires surtout du bassin méditerranéen. Les deux espèces les plus connues sont l'origan (Origanum vulgare) et la marjolaine (Origanum majorana).

Liste des espèces

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Origanum: Brief Summary ( French )

provided by wikipedia FR

Le genre Origanum regroupe environ 45-50 espèces de plantes herbacées ou de sous-arbrisseaux vivaces et aromatiques de la famille des Lamiacées originaires surtout du bassin méditerranéen. Les deux espèces les plus connues sont l'origan (Origanum vulgare) et la marjolaine (Origanum majorana).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Auteurs et éditeurs de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia FR

Mravinac ( Croatian )

provided by wikipedia hr Croatian

Mravinac (mažuran, origan, lat. Origanum), biljni rod od pedesetak vrsta[1] jednogodišnjeg i dvogodišnjeg raslinja, trajnica i polugrmova iz porodice usnača (Lamiaceae).

Ime roda Origanum dolazi od grčkih riječi oros (radost) i ganos (planina), i prevodi se kao radost planine[2]. U Hrvatskoj rastu O. vulgare, poznata kao divlji divlji mažuran, origano ili obični mravinac, ljekovita biljka koja ima i insekticidni učinak na mrave i moljce. Druga vrsta poznata u Hrvatskoj je vrtni ili mirisni mažuran (O. majorana), koju zovu i majoran, mirišljavak i brojnim drugim imenima. Njezino eterično ulje ima antibakterijska djelovanja (na pr. E. coli).

žljezdastodlakavi mravinac, sukrugljasti mažuran ili kretski mažuran, podvrsta je divljeg mažurana i raste na južnom primorju Hrvatske, njezin znanstveni naziv je O. vulgare subsp. viridulum (Martrin-Donos) Nyman. Nije priznata za posbnu vrstu, a sinonim joj je O. heracleoticum[3]

Vrste

  1. Origanum acutidens
  2. Origanum adanense
  3. Origanum adonidis
  4. Origanum akhdarense
  5. Origanum amanum
  6. Origanum barbarae
  7. Origanum bargyli
  8. Origanum bilgeri
  9. Origanum boissieri
  10. Origanum brevidens
  11. Origanum calcaratum
  12. Origanum compactum
  13. Origanum cordifolium
  14. Origanum cyrenaicum
  15. Origanum dayi
  16. Origanum dictamnus
  17. Origanum dolichosiphon
  18. Origanum ehrenbergii
  19. Origanum elongatum
  20. Origanum floribundum
  21. Origanum haradjanii
  22. Origanum haussknechtii
  23. Origanum husnucan-baseri
  24. Origanum hybridum
  25. Origanum hypericifolium
  26. Origanum intercedens
  27. Origanum intermedium
  28. Origanum isthmicum
  29. Origanum jordanicum
  30. Origanum laevigatum
  31. Origanum leptocladum
  32. Origanum libanoticum
  33. Origanum lirium
  34. Origanum majorana
  35. Origanum majoricum
  36. Origanum microphyllum
  37. Origanum minoanum
  38. Origanum minutiflorum
  39. Origanum munzurense
  40. Origanum nebrodense
  41. Origanum onites
  42. Origanum pabotii
  43. Origanum pampaninii
  44. Origanum paniculatum
  45. Origanum petraeum
  46. Origanum punonense
  47. Origanum ramonense
  48. Origanum rotundifolium
  49. Origanum saccatum
  50. Origanum scabrum
  51. Origanum sipyleum
  52. Origanum solymicum
  53. Origanum symes
  54. Origanum syriacum
  55. Origanum vetteri
  56. Origanum vogelii
  57. Origanum vulgare
"Logotip
Na Zajedničkom poslužitelju postoje datoteke vezane uz: Mravinac
"Logotip
Wikivrste imaju podatke o: Origanum

Izvori

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autori i urednici Wikipedije
original
visit source
partner site
wikipedia hr Croatian

Mravinac: Brief Summary ( Croatian )

provided by wikipedia hr Croatian

Mravinac (mažuran, origan, lat. Origanum), biljni rod od pedesetak vrsta jednogodišnjeg i dvogodišnjeg raslinja, trajnica i polugrmova iz porodice usnača (Lamiaceae).

Ime roda Origanum dolazi od grčkih riječi oros (radost) i ganos (planina), i prevodi se kao radost planine. U Hrvatskoj rastu O. vulgare, poznata kao divlji divlji mažuran, origano ili obični mravinac, ljekovita biljka koja ima i insekticidni učinak na mrave i moljce. Druga vrsta poznata u Hrvatskoj je vrtni ili mirisni mažuran (O. majorana), koju zovu i majoran, mirišljavak i brojnim drugim imenima. Njezino eterično ulje ima antibakterijska djelovanja (na pr. E. coli).

žljezdastodlakavi mravinac, sukrugljasti mažuran ili kretski mažuran, podvrsta je divljeg mažurana i raste na južnom primorju Hrvatske, njezin znanstveni naziv je O. vulgare subsp. viridulum (Martrin-Donos) Nyman. Nije priznata za posbnu vrstu, a sinonim joj je O. heracleoticum

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autori i urednici Wikipedije
original
visit source
partner site
wikipedia hr Croatian

Origanum ( Italian )

provided by wikipedia IT

Origanum L., 1753 è un genere di piante spermatofite dicotiledoni della famiglia delle Lamiaceae.[1]

Etimologia

In tempi moderni, prima ancora di Carl von Linné è stato il botanico francese Joseph Pitton de Tournefort (Aix-en-Provence, 5 giugno 1656 – Parigi, 28 dicembre 1708) a denominare queste piante. In realtà l'etimologia del nome del genere si può far risalire a 2000 anni prima presso i greci, forse da Teofrasto (371 a.C. – Atene, 287 a.C.) un filosofo e botanico greco antico, discepolo di Aristotele, autore di due ampi trattati botanici che per primo ha usato questo nome per un'erba aromatica[2]). Origanum è formato da due parole "òros" (= monte) e "ganào" (= io mi compiaccio) che insieme potrebbero alludere ad un concetto di "delizia della montagna"[3] o anche "bellezza, luminosità, ornamento, gioia della montagna"[4], oppure perché cresce bene in montagna o nei piani alti delle zone assolate.

Il nome scientifico del genere è stato definito da Linneo (1707 – 1778), conosciuto anche come Carl von Linné, biologo e scrittore svedese considerato il padre della moderna classificazione scientifica degli organismi viventi, nella pubblicazione "Species Plantarum - 2. 1753" del 1753.[5]

Descrizione

"
Infiorescenza
Origanum acutidens
"
I fiori
Origanum dayi

Queste piante arrivano ad una altezza massima di 7–8 decimetri (70–80 cm). La forma biologica prevalente è emicriptofita scaposa (H scap), ossia sono piante erbacee, a ciclo biologico perenne, con gemme svernanti al livello del suolo e protette dalla lettiera o dalla neve e sono dotate di un asse fiorale eretto e spesso privo di foglie. Sono presenti anche altre forme biologiche come camefita suffruticosa (Ch suffr), ossia piante perenni e legnose alla base (subarbustive), con gemme svernanti poste ad un'altezza dal suolo tra i 2 ed i 30 cm (le porzioni erbacee seccano annualmente e rimangono in vita soltanto le parti legnose). Tutta la pianta è aromatica.[3][6][7][8][9][10][11]

Radici

Le radici sono secondarie generate da un fittone. I fittoni possono essere obliqui e più o meno legnosi.

Fusto

La parte aerea del fusto è ascendente (talvolta prostrata alla base) ed eventualmente ramosa (ma i rami inferiori sono sterili). Il fusto è pubescente, talvolta legnoso, ed ha una sezione quadrangolare a causa della presenza di fasci di collenchima posti nei quattro vertici, mentre le quattro facce sono concave.

Foglie

Le foglie lungo il fusto sono disposte in modo opposto (in genere a 2 a 2). Sono picciolate con una lamina a forma lanceolata oppure ovata, spesso asimmetrica alla base; i bordi sono dentellati. Le foglie sono colorate di verde. Le stipole sono assenti.

Infiorescenza

L'infiorescenza è sia corimboso-ramosa, formata da densi glomeruli ovali, che panicolata, formata da dense spighe peduncolate con forme più o meno ovate e fiori (non molti - massimo 8-10); i fiori sono sessili. Alla base del glomerulo/spiga sono presenti due brattee violaceo-purpuree o verdi con forme ovali-rombiche cigliate sui bordi e con la superficie pelosa; possono essere (oppure no) ricoperte di ghiandole.

Fiore

I fiori sono ermafroditi, zigomorfi, tetrameri (4-ciclici), ossia con quattro verticilli (calicecorollaandroceogineceo) e pentameri (5-meri: la corolla e il calice - il perianzio - sono a 5 parti). Raramente i fiori sono poligamo-dioici (fiori ermafroditi e femminili su piante distinte come in Origanum vulgare).

  • Formula fiorale. Per la famiglia di queste piante viene indicata la seguente formula fiorale:
X, K (5), [C (2+3), A 2+2] G (2), (supero), 4 nucule[7][9]
  • Calice: il calice del fiore è del tipo gamosepalo, attinomorfo (o debolmente zigomorfo - ma non bilabiato - con forma di un cono aperto su un lato) e terminate con 5 denti triangolari-acuti più o meno uguali (sono lunghi 1/3 del tubo). La superficie del calice, pubescente, è percorsa da 10 - 13 nervature longitudinali. Le fauci sono pelose.
  • Corolla: la corolla, gamopetala, è a simmetria sublabiata (più o meno zigomorfa con struttura 2/3) terminante con 5 lobi patenti. Il tubo è cilindrico-campanulato e buona parte di esso è ricoperto dal calice. Il labbro superiore è retuso (bilobo) con forme ovali ed è piegato all'insù; il labbro inferiore ha tre lobi oblungo-ovati. Il colore è bianco o roseo.
  • Androceo: gli stami sono quattro (manca il mediano, il quinto) didinami con il paio anteriore più lungo, sono visibili e sporgenti; gli stami sono tutti fertili nei fiori ermafroditi, sono ridotti o assenti nei fiori femminili. I filamenti sono glabri e divergenti. Le antere, hanno forme da ellissoidi a ovato-oblunghe, mentre le teche sono distinte e si presentano da divergenti a divaricate. I granuli pollinici sono del tipo tricolpato o esacolpato.
  • Gineceo: l'ovario è supero formato da due carpelli saldati (ovario bicarpellare) ed è 4-loculare per la presenza di falsi setti divisori all'interno dei due carpelli. L'ovario è glabro. La placentazione è assile. Gli ovuli sono 4 (uno per ogni presunto loculo), hanno un tegumento e sono tenuinucellati (con la nocella, stadio primordiale dell'ovulo, ridotta a poche cellule).[12] Lo stilo (caduco) inserito alla base dell'ovario (stilo ginobasico) è del tipo filiforme e più lungo degli stami. Lo stigma è bifido con corti lobi subuguali. Il nettario è un disco più o meno simmetrico alla base dell'ovario ed è ricco di nettare.

Frutti

Il frutto è uno schizocarpo composto da 4 nucule. La forma è ovoide (con apice arrotondato) con superficie glabra e liscia. Il colore è marrone.

Riproduzione

  • Impollinazione: l'impollinazione avviene tramite insetti tipo ditteri e imenotteri, raramente lepidotteri (impollinazione entomogama).[7][13]
  • Riproduzione: la fecondazione avviene fondamentalmente tramite l'impollinazione dei fiori (vedi sopra).
  • Dispersione: i semi cadendo a terra (dopo essere stati trasportati per alcuni metri dal vento – disseminazione anemocora) sono successivamente dispersi soprattutto da insetti tipo formiche (disseminazione mirmecoria). I semi hanno una appendice oleosa (elaisomi, sostanze ricche di grassi, proteine e zuccheri) che attrae le formiche durante i loro spostamenti alla ricerca di cibo.[14]

Distribuzione e habitat

Le specie di questo genere (circa 40 - 50) sono originarie soprattutto del bacino del Mediterraneo (ma alcune specie sono presenti anche in Asia[15]) e prediligono habitat temperato-caldi. Circa il 60% dei taxa crescono in Anatolia, questo potrebbe indicare tale area geografica come il centro di origine delle specie di Origanum. In questa regione è inoltre alto il tasso di endemismo.[16]

Delle tre specie presenti sul territorio italiano, due si trovano nell'arco alpino. La tabella seguente mette in evidenza alcuni dati relativi all'habitat, al substrato e alla distribuzione delle specie alpine[17].

Tassonomia

La famiglia di appartenenza del genere (Lamiaceae), molto numerosa con circa 250 generi e quasi 7000 specie, ha il principale centro di differenziazione nel bacino del Mediterraneo e sono piante per lo più xerofile (in Brasile sono presenti anche specie arboree). Per la presenza di sostanze aromatiche, molte specie di questa famiglia sono usate in cucina come condimento, in profumeria, liquoreria e farmacia.[9] Attualmente con le moderne tecniche di analisi di tipo filogenetico del DNA la famiglia Lamiaceae è stata suddivisa in 7 sottofamiglie: il genere Origanum è descritto nella tribù Mentheae (sottotribù Menthinae) appartenente alla sottofamiglia Nepetoideae.[6][18]

Le specie del genere Origanum, tradizionalmente, nella flora spontanea italiana sono suddivise in due sezioni con i seguenti caratteri:[3]

  • Euoriganum: le brattee dell'infiorescenza sono poco pelose (quasi glabre) e il calice è quasi regolare (attinomorfo con i 5 denti più o meno simili). Specie presenti: O. vulgare.
  • Majorana: le brattee sono tomentose e il calice è zigomorfo (aperto anteriormente). Specie presenti: O. majorana e O. onites.

Il numero cromosomico delle specie di questo genere è 2n = 30 (32).[8]

Filogenesi

Le relazioni filogenetiche all'interno del genere sono complicate dalla presenza di diversi ibridi (fino a 18 ibridi riconosciuti[16]). I limiti generici di questo gruppo sono sempre stati oggetto di discussioni tassonomiche. In passato (quando il nome della famiglia era "Labiate") il genere Origanum era descritto all'interno della tribù "Saturejeae" Benth.. Inoltre alcuni Autori dividevano le specie in due generi diversi: Origanum L. e Majorana Miller.[3] Secondo la revisione tassonomica di Ietswaart (1980), ampiamente accetta, il genere è suddiviso in 10 sezioni in base alla forma e alle dimensioni delle brattee e del calice:[6][16]

A questo elenco si devono aggiungere altre 6 specie descritte dopo il 1980.

Un recente studio sulla sezione Majorana (formato dalle specie O. majorana, O. onites, O. syriacum e O. dubium - quest'ultima specie è considerata da alcune checklist un sinonimo o una varietà di O. majorana), basato su alcune sequenze di DNA, ha evidenziato la discendenza diretta di O. majorana da O. syriacum, e una origine ibridogena di O. dubium tra O. onites, O. syriacum e una terza specie non meglio identificata.[19]

All'interno della sottotribù Menthinae il genere Origanum appartiene al clade mediterraneo (l'altro clade è relativo la Nuovo Mondo). Inoltre è "gruppo fratello" del genere Thymus (insieme formano un clade ben supportato).[15]

Specie spontanee italiane

Per meglio comprendere ed individuare le varie specie del genere (solamente per le specie spontanee della flora italiana) l’elenco seguente utilizza in parte il sistema delle chiavi analitiche (vengono cioè indicate solamente quelle caratteristiche utili a distingue una specie dall'altra).[8]

  • Gruppo 2A: le brattee dell'infiorescenza sono lunghe 2 - 3 mm con la superficie ricoperta sparsamente da ghiandole dorate e lucide;
  • Gruppo 2B: le brattee dell'infiorescenza sono lunghe 4 - 5 mm colorate di purpureo e senza ghiandole;
  • Gruppo 1B: il calice è zigomorfo con la forma di un cono aperto da un lato;
  • Gruppo 3A: il fusto è ricoperto da peli tutti uguali; le foglie sono picciolate e ristrette alla base;
  • Gruppo 3B: il fusto è ricoperto da fitti peli lunghi 0,1 - 0,2 mm e da setole patenti lunghe 0,1 - 1,5 mm; le foglie sono subsessili e troncato-cuoriformi alla base;

Elenco delle specie

Elenco completo delle specie di Origanum compresi gli ibridi riconosciuti:[1]

Ibridi

  • Origanum × adanense Baser & H.Duman, 1998
  • Origanum × adonidis Mouterde, 1935
  • Origanum × barbarae Bornm., 1898
  • Origanum × dolichosiphon P.H.Davis, 1951
  • Origanum × haradjanii Rech.f., 1952
  • Origanum × intercedens Rech.f., 1961
  • Origanum × intermedium P.H.Davis, 1949
  • Origanum × lirium Heldr. ex Halácsy, 1899
  • Origanum × majoricum Cambess., 1827
  • Origanum × minoanum P.H.Davis, 1953
  • Origanum × nebrodense Tineo ex Lojac., 1907
  • Origanum × pabotii Mouterde, 1973

Sinonimi

L'entità di questa voce ha avuto nel tempo diverse nomenclature. L'elenco seguente indica alcuni tra i sinonimi più frequenti:[20]

  • Amaracus Hill
  • Beltokon Raf.
  • Dictamnus Mill.
  • Dictamnus Zinn
  • Hofmannia Heist. ex Fabr.
  • Majorana Mill.
  • Marum Mill.
  • Onites Raf.
  • Oroga Raf.
  • Schizocalyx Scheele
  • Zatarendia Raf.
Origano
"Oregano-spice.jpg"
OriginiLuogo d'origine"Italia" Italia RegioneSicilia Zona di produzioneSicilia DettagliCategoriaortofrutticolo RiconoscimentoP.A.T. SettoreProdotti vegetali allo stato naturale o trasformati

Usi

Farmacia

L'origano non è importante solo per il suo utilizzo in cucina ma anche per le sue numerose proprietà terapeutiche. I suoi principi attivi sono principalmente i fenoli Timolo e Carvacrolo oltre a grassi, proteine, sali minerali, vitamine e carboidrati.

Le sue proprietà terapeutiche sono: antalgico, antisettico, analgesico, antispasmodico, espettorante, stomachico e tonico. Il suo olio essenziale è molto utilizzato nell'aromaterapia. I suoi infusi sono consigliati contro la tosse, le emicranie, i disturbi digestivi e i dolori di natura reumatica svolgendo una funzione antinfiammatoria.[21]

Cucina

L'origano è una delle erbe aromatiche più utilizzate nella cucina mediterranea in virtù del suo intenso e stimolante profumo. Si usa in innumerevoli preparazioni su carni e su pesce, nelle insalate e nella pizza. Le cucine dell'Italia meridionale e della Sicilia ne fanno grande uso.

Altri usi

L'Origano è anche un buon repellente per le formiche: basta cospargerlo nei luoghi frequentati e ricordarsi di sostituirlo spesso per tenerle lontane. Inoltre è una pianta mellifera e si può ottenre del miele in alcune zone dove l'origano è molto diffuso. vale la stessa cosa per la maggiorana, ma la pianta è più piccola e meno diffusa dell'origano, e il miele di questa si trova solo mescolato in altri.

Adulterazione

In Turchia diluiscono l'origano in polvere con il sommacco per diminuirne il costo e in Francia le ditte commerciali di aromi si fanno concorrenza sul prezzo, diluendolo ulteriormente, con foglie giovani di ulivo.[22]. Per aggirare questa truffa, basta non comprare polveri ma comprare l'origano secco ancora sui suoi steli, che costa incomparabilmente di più ma è il suo prezzo per avere un prodotto originale invece che escremento.

Altre notizie

Nel linguaggio dei fiori l'Origano da sempre è stata considerata una pianta che dà sollievo, conforto e salute

Delle piante di Origanum si nutrono le larve di alcuni lepidotteri, come ad esempio Coleophora albitarsella.

In altre lingue l'origano viene così chiamato:[3]

  • francese: Origan comun; Marjolaine;
  • tedesco: Dosten, Dostkraut, Wohlgemuth;
  • spagnolo: Oregano, Mayorana;
  • portoghese: Ouregon, Mangerona;
  • inglese: Wild Marjoram, Sweet Marjoram.

Riconoscimenti

L'origano, su indicazione della Regione siciliana, è stato riconosciuto ufficialmente come prodotto tipico siciliano e inserito nella lista dei prodotti agroalimentari tradizionali italiani (P.A.T) del Ministero delle politiche agricole alimentari e forestali (Mipaaf).[23]

Alcune specie

Note

  1. ^ a b (EN) Origanum, in The Plant List. URL consultato il 22 dicembre 2016.
  2. ^ David Gledhill 2008, pag. 283.
  3. ^ a b c d e Motta 1960, Vol. 3 - pag. 162.
  4. ^ Botanical names, su calflora.net. URL consultato il 12 dicembre 2016.
  5. ^ The International Plant Names Index, su ipni.org. URL consultato il 22 dicembre 2016.
  6. ^ a b c Kadereit 2004, pag. 238.
  7. ^ a b c Tavole di Botanica sistematica, su dipbot.unict.it. URL consultato il 7 settembre 2015 (archiviato dall'url originale il 4 marzo 2016).
  8. ^ a b c Pignatti, vol. 2 – pag. 486.
  9. ^ a b c Judd, pag. 504.
  10. ^ Strasburger, pag. 850.
  11. ^ eFloras - Flora of China, su efloras.org. URL consultato il 22 dicembre 2016.
  12. ^ Musmarra 1996.
  13. ^ Pignatti, vol. 2 – pag. 437.
  14. ^ Strasburger, pag. 776.
  15. ^ a b DrewSytsma 2012.
  16. ^ a b c Brigitte Lukas 2010.
  17. ^ AA.VV., Flora Alpina. Volume secondo, Bologna, Zanichelli, 2004, pag.156-158.
  18. ^ Olmstead 2012.
  19. ^ Lukas et al. 2013.
  20. ^ EURO MED - PlantBase, su ww2.bgbm.org. URL consultato il 22 dicembre 2016.
  21. ^ "Spezie", di Chiara Verlato, pubbl. su "Sapere & Salute", anno 10, dic. 2005, num. 56, pagg. X-XI
  22. ^ Brisset, pag. 125.
  23. ^ Vedi elenco prodotti agroalimentari tradizionali sul sito del Mipaaf

Bibliografia

  • Christophe Brusset, Siete pazzi a mangiarlo, Milano, Piemme, 2016, pp. 225, EAN 13: 9788868369071.

"
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autori e redattori di Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia IT

Origanum: Brief Summary ( Italian )

provided by wikipedia IT

Origanum L., 1753 è un genere di piante spermatofite dicotiledoni della famiglia delle Lamiaceae.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autori e redattori di Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia IT

Origanum ( Latin )

provided by wikipedia LA
Origanum "Origanum
Origanum vulgare Taxonomia Regnum: Plantae Divisio: Magnoliophyta Classis: Magnoliopsida Ordo: Lamiales Familia: Lamiaceae Genus: Origanum
Tourn. ex L. Species

Species fere 20, e.g.:
Origanum vulgare ("Origanum" sensu stricto)
Origanum acutidens
Origanum amanum
Origanum calcaratum
Origanum dictamnus
Origanum laevigatum
Origanum leptocladum
Origanum libanoticum
Origanum majorana (Amaracum)
Origanum (x)majoricum
Origanum microphyllum (Cunila gallinacea)
Origanum onites (Onitis)
Origanum rotundifolium
Origanum scabrum
Origanum sipyleum
Origanum syriacum ("Hyssopus" Biblicus)
Origanum vulgare hirtum (Cunila bubula, heraclium)

Origanum est herbarum genus, quod comprimit viginti species circiter herbarum aromaticarum, familiae Lamiaceae nomine, regione Mediterranea oriunda et Asia occidentali.

Origanum, sensu stricto, est herba Origanum vulgare, quae in re coquinaria Italica Graecaque praesertim adhibetur.

Et apud antiquos in usu frequenti erat : Archestratus herbam commendat in condituram piscis.[1] Medici etiam ea utebantur, et aliis herbis eiusdem generis, cum insalubrem dentibus et oculis esse haberetur.

Notae

  1. Archestrati fragmentum H 35.

Bibliographia

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Et auctores varius id editors
original
visit source
partner site
wikipedia LA

Origanum: Brief Summary ( Latin )

provided by wikipedia LA

Origanum est herbarum genus, quod comprimit viginti species circiter herbarum aromaticarum, familiae Lamiaceae nomine, regione Mediterranea oriunda et Asia occidentali.

Origanum, sensu stricto, est herba Origanum vulgare, quae in re coquinaria Italica Graecaque praesertim adhibetur.

Et apud antiquos in usu frequenti erat : Archestratus herbam commendat in condituram piscis. Medici etiam ea utebantur, et aliis herbis eiusdem generis, cum insalubrem dentibus et oculis esse haberetur.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Et auctores varius id editors
original
visit source
partner site
wikipedia LA

Raudonėlis ( Lithuanian )

provided by wikipedia LT

Raudonėlis (lot. Origanum) – notrelinių (Lamiaceae) šeimos augalų gentis. Ją sudaro ~20 augalų rūšių, paplitusių Viduržemio jūros regione. Dauguma genties augalų yra aromatinės, prieskoninės žolės.

Žinomiausios rūšys:

Vikiteka

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Vikipedijos autoriai ir redaktoriai
original
visit source
partner site
wikipedia LT

Origanum ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Marjolein (Origanum) is een plantengeslacht van circa twintig soorten. Twee bekende planten uit dit geslacht zijn echte marjolein (Origanum majorana) en de wilde marjolein (Origanum vulgare, ook bekend als oregano).

Soorten

  • Origanum acutidens
  • Origanum amanum
  • Origanum calcaratum
  • Origanum dictamnus
  • Origanum laevigatum
  • Origanum leptocladum
  • Origanum libanoticum
  • Origanum majorana - echte marjolein
  • Origanum microphyllum
  • Origanum onites
  • Origanum rotundifolium
  • Origanum scabrum
  • Origanum sipyleum
  • Origanum syriacum
  • Origanum vulgare - wilde marjolein
Wikimedia Commons Zie de categorie Origanum van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Origanum: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

Marjolein (Origanum) is een plantengeslacht van circa twintig soorten. Twee bekende planten uit dit geslacht zijn echte marjolein (Origanum majorana) en de wilde marjolein (Origanum vulgare, ook bekend als oregano).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Bergmynteslekta ( Norwegian )

provided by wikipedia NN

Bergmynteslekta (Origanum) er ei planteslekt i leppeblomstfamilien. Dei veks naturleg frå middelhavslanda i aust til det austlege Asia. I denne slekta er det kring 20 artar aromatiske urter, mellom anna krydderurter som meriam og bergmynte (oregano).

Origanum-artar er mat for larver av somme sommarfuglartar (Lepidoptera), derimellom Coleophora albitarsella (ein sekkmøll-art).

Nokre artar

Art som tidlegare var plassert i Origanum

Referansar

  1. Bouchra, Chebli; Achouri, Mohamed; Idrissi Hassani, L.M; Hmamouchi, Mohamed; et al. (2003), «Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr», Journal of Ethnopharmacology 89 (1): 165–169, PMID 14522450, doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7 CS1 maint: Explicit use of et al. (link)
  2. 2,0 2,1 «GRIN Species Records of Origanum», Germplasm Resources Information Network (United States Department of Agriculture), henta 5. januar 2012

Bakgrunnsstoff

"Wikispecies"
Wikispecies har taksonomisk informasjon om Origanum
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia NN

Bergmynteslekta: Brief Summary ( Norwegian )

provided by wikipedia NN

Bergmynteslekta (Origanum) er ei planteslekt i leppeblomstfamilien. Dei veks naturleg frå middelhavslanda i aust til det austlege Asia. I denne slekta er det kring 20 artar aromatiske urter, mellom anna krydderurter som meriam og bergmynte (oregano).

Origanum-artar er mat for larver av somme sommarfuglartar (Lepidoptera), derimellom Coleophora albitarsella (ein sekkmøll-art).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia authors and editors
original
visit source
partner site
wikipedia NN

Bergmynteslekta ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Bergmynteslekta (Origanum) er en planteslekt i leppeblomstfamilien. Slekta har en viltvoksende art i Norge, bergmynte som gir opphav til det velkjente krydderet oregano. I tillegg kan arten merian sjeldent finnes som introdusert art i Norge.[1]

Utbredelse og utseende

Det er flere titalls arter i Europa, Nord-Afrika og tempererte deler av Asia. Plantene er ettårige eller flerårige urter. Blomstene er reletivt små og samla i mangeblomstra kranser. Krona er toleppa med treflika underleppe. De fleste artene er aromatiske og mange brukes som krydder.

Arter

De to artene som er påtruffet i Norge er:

Ellers finnes det en rekke arter, hybrider og varianter som brukes om krydder. Mest kjent av disse andre er kanskje «gresk oregano» / «gresk bergmynte» som er en underart av bergmynte (O. vulgare ssp. hirtum / O. vulgare var. prismaticum[2]).

Referanser

  1. ^ Lid, J. og D. T. Lid (2005). R. Elven, red. Norsk flora (7 utg.). Oslo: Samlaget. ISBN 82-521-6029-8.
  2. ^ «Artsnavnebasen». Besøkt 12. januar 2017.

Eksterne lenker

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Bergmynteslekta: Brief Summary ( Norwegian )

provided by wikipedia NO

Bergmynteslekta (Origanum) er en planteslekt i leppeblomstfamilien. Slekta har en viltvoksende art i Norge, bergmynte som gir opphav til det velkjente krydderet oregano. I tillegg kan arten merian sjeldent finnes som introdusert art i Norge.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia forfattere og redaktører
original
visit source
partner site
wikipedia NO

Lebiodka ( Polish )

provided by wikipedia POL

Lebiodka (Origanum L.) – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowate. Obejmuje 36[3]–38 gatunków[4]. Według The Plant List rodzaj ten, licząc razem z mieszańcami międzygatunkowymi, obejmuje 56 taksonów o zweryfikowanych i zaakceptowanych nazwa naukowych[5]. Rośliny te rosną w Europie i zachodniej oraz środkowej Azji, centrum zróżnicowania osiągając w basenie Morza Śródziemnego[3][4]. W Europie rośnie 13 gatunków[3][4], z czego w Polsce jeden – lebiodka pospolita O. vulgare[6]. Rosną w miejscach suchych, słonecznych, zwykle w zbirowiskach trawiastych i zaroślowych[3]. Są to rośliny zielne i półkrzewy zasobne w olejki eteryczne i dlatego stosowane w kuchni jako przyprawy. Największe znaczenie ma lebiodka majeranek O. majorana, lebiodka pospolita oraz mieszaniec między tymi gatunkami – O. × majoricum. Podobnie wykorzystywana jest także m.in. lebiodka kreteńska O. dictamnus i lebiodka syryjska O. syriacum. Lebiodka uprawna O. onites i wcześniej wymienione wykorzystywane są także jako zioła lecznicze[4]. Kilka gatunków uprawianych jest jako ozdobne rośliny, zwłaszcza w ogrodach skalnych[3].

Morfologia

Pokrój
Byliny i półkrzewy kłączowe, rzadziej rośliny jednoroczne[3] o aromatycznym zapachu[7] osiągające do 90 cm wysokości[3].
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe. Liście silnie aromatyczne, pojedyncze, całobrzegie[3].
Kwiaty
Drobne, zebrane w okółkach gęsto skupionych w szczytowej części pędu, kłosokształtnych[3], często wspartych przysadkami dachówkowato zachodzącymi na siebie[7], purpurowo nabiegłymi lub zielonymi[3]. Kielich zrosłodziałkowy, z 5 ząbkami na szczycie, czasem z rurkowaty z jednym ząbkiem albo rozcięty zw jednym miejscu do nasady. Korona fioletowa, biała lub różowa. U nasady zrośnięte płatki tworzą krótką rurkę zakończoną dwiema wargami, z górną łatką całobrzegą lub wyciętą i dolną trójłatkową. Cztery pręciki w dwóch parach, z czego dłuższa, górna para wystaje z rurki korony. Zalążnia złożona z dwóch owocolistków, dwukomorowa, w każdej komorze z dwoma zalążkami. Szyjka słupka pojedyncza, z dwudzielnym znamieniem o równych ramionach[3].
Owoce
Czterodzielne rozłupnie, rozpadające się na cztery pojedyncze rozłupki[3].

Systematyka

Synonimy[8]

Amaracus Gled., Majorana Mill.

Pozycja systematyczna

Rodzaj z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.), w obrębie której zaliczany jest do podrodziny Nepetoideae, plemienia Mentheae i podplemienia Menthinae[8].

Wykaz gatunków[5][9]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
  2. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-02-10].
  3. a b c d e f g h i j k l Roger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. 2. Perennials and annuals. London: Macmillan, 2002, s. 286. ISBN 0-333-74890-5.
  4. a b c d David J. Mabberley: Mabberley's Plant-Book. Cambridge University Press, 2017, s. 595. ISBN 978-1-107-11502-6.
  5. a b Origanum. W: The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2019-03-25].
  6. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  7. a b Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  8. a b Genus: Origanum L.. W: Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) [on-line]. USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. [dostęp 2019-03-25].
  9. Wiesław Gawryś: Słownik roślin zielnych. Kraków: Officina botanica, 2008, s. 133. ISBN 978-83-925110-5-2.

Zobacz też

 src= Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Lebiodka
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Lebiodka: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL
 src= Lebiodka pospolita  src= Lebiodka kreteńska  src= Lebiodka majeranek

Lebiodka (Origanum L.) – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowate. Obejmuje 36–38 gatunków. Według The Plant List rodzaj ten, licząc razem z mieszańcami międzygatunkowymi, obejmuje 56 taksonów o zweryfikowanych i zaakceptowanych nazwa naukowych. Rośliny te rosną w Europie i zachodniej oraz środkowej Azji, centrum zróżnicowania osiągając w basenie Morza Śródziemnego. W Europie rośnie 13 gatunków, z czego w Polsce jeden – lebiodka pospolita O. vulgare. Rosną w miejscach suchych, słonecznych, zwykle w zbirowiskach trawiastych i zaroślowych. Są to rośliny zielne i półkrzewy zasobne w olejki eteryczne i dlatego stosowane w kuchni jako przyprawy. Największe znaczenie ma lebiodka majeranek O. majorana, lebiodka pospolita oraz mieszaniec między tymi gatunkami – O. × majoricum. Podobnie wykorzystywana jest także m.in. lebiodka kreteńska O. dictamnus i lebiodka syryjska O. syriacum. Lebiodka uprawna O. onites i wcześniej wymienione wykorzystywane są także jako zioła lecznicze. Kilka gatunków uprawianych jest jako ozdobne rośliny, zwłaszcza w ogrodach skalnych.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Origanum ( Portuguese )

provided by wikipedia PT
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores e editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia PT

Origanum: Brief Summary ( Portuguese )

provided by wikipedia PT
Commons Wikispecies

Origanum L. é um gênero botânico da família Lamiaceae. As espécies do Origanum são nativas da Europa e Ásia.

O gênero constituido é por 205 espécies, destacando-se a Origanum majorana (manjerona) e a Origanum vulgare (orégãos ou orégano).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores e editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia PT

Origanum ( Romanian; Moldavian; Moldovan )

provided by wikipedia RO

Origanum este un gen de plante din familia Lamiaceae.

Specii


Legături externe

Identificare externă pentru
Origanum NCBI 39174 ITIS 32630 Vedeți și clasificarea de la Wikispecii

Commons-logo.svg Materiale media legate de Origanum la Wikimedia Commons

Nuvola apps khangman.svg Acest articol din domeniul botanicii este un ciot. Puteți ajuta Wikipedia prin completarea lui.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autori și editori
original
visit source
partner site
wikipedia RO

Origanum: Brief Summary ( Romanian; Moldavian; Moldovan )

provided by wikipedia RO

Origanum este un gen de plante din familia Lamiaceae.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia autori și editori
original
visit source
partner site
wikipedia RO

Mejramsläktet ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Mejramsläktet (Origanum) är ett släkte i familjen kransblommiga växter med 38 arter. De förekommer i huvudsak i Medelhavsområdet. Några arter odlas som trädgårdsväxter, en ett par arter som kryddväxter.

Referenser

Webbkällor

Rödklöver.png Denna växtartikel saknar väsentlig information. Du kan hjälpa till genom att tillföra sådan.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Mejramsläktet: Brief Summary ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Mejramsläktet (Origanum) är ett släkte i familjen kransblommiga växter med 38 arter. De förekommer i huvudsak i Medelhavsområdet. Några arter odlas som trädgårdsväxter, en ett par arter som kryddväxter.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Материнка (рід) ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK
У Вікіпедії є статті про інші значення цього терміна: Материнка.
 src=
Origanum syriacum
 src=
Origanum dictamnus
 src=
Origanum libanoticum
 src=
Origanum majorana

Материнка (лат. Oríganum) — рід трав'янистих рослин родини Глухокропивові (Lamiaceae).

Ботанічний опис

Багаторічні трав'янисті рослини або напівчагарники, висотою 30-75 см. Кореневище голе, часто повзуче.

Стебло чотиригранне, прямостояче, малоопушене, у верхній частині голе.

Листки супротивні, черешкові, довгасто-яйцевидні, цільнокраї, на кінчику загострені, зверху темно-зелені, знизу сіро-зелені, довжиною 1-4 см.

Квітки дрібні, трубчасті, рожеві або рожево-пурпурові, зібрані в щитковидні-волотисті суцвіття, оцвітина часто темного червоно-фіолетового кольору, віночок блідо фіолетовий з рожевим відливом. Віночок двогубий, але верхня губа слабо розвинена, і тичинки нерідко виступають з віночка, а не замкнуті, як у більшості родів родини.

Маса 1000 насіння близько 0,1 грама.

Рослина цвіте у липні — серпні.

Поширення та екологія

Батьківщина — Південно-Західна Азія та Північна Африка. Росте від Середземномор'я до Середній Азії. Окремі види цього роду мають більш широкий ареал, так Материнка звичайна можна зустріти від Азорських островів до Тайваню. Культивується у Європі, Північній Америці.

У Центральній Європі деякі види відомі з XVI століття, і весь цей час вони використовувалися як прянощі: Материнка звичайна відома ще як орегано, та Origanum majorana як майоран.[1][2] У Північній Америці — завезена рослина, стала відома лише з початку XX століття.

Росте на сухих луках та у світлих лісах.

Застосування

Рослини містять ефірні олії, дубильні речовини та аскорбінову кислоту. Приправою та лікарським сировиною є листя та квіткові бруньки, як свіжі, так і сушені.

Смак та запах рослин сильно збагачують страви, а леткі олії, дубильні сполуки та гіркоти збуджують апетит. Листя деяких видів застосовують як прянощі та приправу в їжу та у лікеро-горілчаному виробництві (майоран, орегано).

Рослина використовується у медицині як знеболюючий, антисептичний, відхаркувальний, шлунковий та тонізуючий засіб. Ефірні олії використовуються у ароматерапії.

Багато видів хороші медоноси.

Види

Рід налічує близько 55[3] видів:

Примітки

  1. RHS A-Z encyclopedia of garden plants. United Kingdom: Dorling Kindersley. 2008. с. 1136. ISBN 1405332964.
  2. Bouchra, Chebli et al.; Achouri, Mohamed; Idrissi Hassani, L.M; Hmamouchi, Mohamed (2003). Chemical composition and antifungal activity of essential oils of seven Moroccan Labiatae against Botrytis cinerea Pers: Fr. Journal of Ethnopharmacology 89 (1): 165–169. PMID 14522450. doi:10.1016/S0378-8741(03)00275-7.
  3. The Plant List Origanum
  4. Інформація про рід Origanum на сайті ING

Посилання

Джерела

  • Определитель высших растений Украины / Акад. наук Украинской ССР; Ин-т ботаники им. Н.Г.Холодного; Редкол.: Ю.Н. Прокудин, Д.Н. Доброчаева, Б.В. Заверуха, В.И. Чопик; Авт.: М.И. Котов, Ю.Н. Прокудин, А.И. Барбарич и др. — 2-е изд., стереот., с незначительными доп. и исправлениями. — К. : Фитосоциоцентр, 1999. — 548 с. — ISBN 966-7459-18-7.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Материнка (рід): Brief Summary ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK
У Вікіпедії є статті про інші значення цього терміна: Материнка.  src= Origanum syriacum  src= Origanum dictamnus  src= Origanum libanoticum  src= Origanum majorana

Материнка (лат. Oríganum) — рід трав'янистих рослин родини Глухокропивові (Lamiaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Origanum ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Origanum là một chi thực vật có hoa trong họ Hoa môi (Lamiaceae).[1]

Loài

Chi Origanum gồm các loài:

Hình ảnh

Chú thích

  1. ^ The Plant List (2010). Origanum. Truy cập ngày 26 tháng 9 năm 2013.

Liên kết ngoài


Hình tượng sơ khai Bài viết về tông hoa môi Mentheae này vẫn còn sơ khai. Bạn có thể giúp Wikipedia bằng cách mở rộng nội dung để bài được hoàn chỉnh hơn.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Origanum: Brief Summary ( Vietnamese )

provided by wikipedia VI

Origanum là một chi thực vật có hoa trong họ Hoa môi (Lamiaceae).

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia tác giả và biên tập viên
original
visit source
partner site
wikipedia VI

Душица ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
Царство: Растения
Подцарство: Зелёные растения
Отдел: Цветковые
Надпорядок: Asteranae
Семейство: Яснотковые
Подсемейство: Котовниковые
Триба: Мятные
Род: Душица
Международное научное название

Origanum [Tourn.] L., 1753

Типовой вид Виды Wikispecies-logo.svg
Систематика
на Викивидах
Commons-logo.svg
Изображения
на Викискладе
ITIS 32630NCBI 39174EOL 61217GRIN g:8562IPNI 21080-1

Души́ца (лат. Oríganum) — род травянистых растений семейства Яснотковые (Lamiaceae), включает в себя около 55[3] видов.

Русское название дано этому растению за его приятный запах.[источник не указан 1763 дня]

Греческое название встречается в трудах Диоскорида и Гиппократа и происходит от греческих слов orosхолм, гора и ganosблеск, орнамент и может быть переведено как: блестящее растение, растущее на камнях, или украшение гор, так как в период цветения становится глянцевым, блестящим и покрывает склоны гор нарядным ковром.

Ботаническое описание

Многолетние травянистые растения или полукустарники, высотой 30—75 см. Корневище голое, часто ползучее.

Стебель четырёхгранный, прямостоячий, малоопушенный, в верхней части голый.

Листья супротивные, черешковые, продолговато-яйцевидные, цельнокрайные, на кончике заострённые, сверху тёмно-зелёные, снизу серо-зелёные, длиной 1—4 см.

Цветки мелкие, трубчатые, розоватые или розово-пурпурные, собраны в щитковидно-метельчатые соцветия, прицветники часто тёмного красно-фиолетового цвета, венчики бледно-фиолетовые с розоватым отливом. Венчик двугубый, но верхняя губа слабо развита, и тычинки нередко выступают из венчика, а не замкнуты, как у большинства родов семейства.

Масса 1000 семян около 0,1 грамма.

Растение цветёт в июле – августе.

Распространение и экология

Родина — Юго-Западная Азия и Северная Африка. Произрастает от Средиземноморья до Средней Азии. На территории России представители рода повсеместно встречаются в Европейской части, Южной Сибири, на Кавказе. Отдельные виды этого рода имеют более широкий ареал, так Душицу обыкновенную (Origanum vulgare) можно встретить от Азорских островов до Тайваня. Культивируется в Европе, Северной Америке.

В Центральной Европе некоторые виды известны с XVI века, и все это время они использовались как пряность. В Северной Америке — завозное растение, и известно лишь с начала XX века.

Растёт на сухих лугах, полянах, в светлых лесах.

Применение

Question book-4.svg
В этом разделе не хватает ссылок на источники информации.
Информация должна быть проверяема, иначе она может быть поставлена под сомнение и удалена.
Вы можете отредактировать эту статью, добавив ссылки на авторитетные источники.
Эта отметка установлена 2 августа 2014 года.

Растения содержат эфирные масла, дубильные вещества и аскорбиновую кислоту. Приправой и лекарственным сырьём являются листья и цветочные почки, как свежие, так и сушёные.

Вкус и запах растений сильно обогащают блюда, а содержащиеся в них летучие масла, дубильные соединения и горечи возбуждают аппетит. Листья некоторых видов применяют как пряность и приправу в пищу и в ликёро-водочном производстве. Душицу добавляют к жаркому из баранины, говядины, к ризотто, спагетти, салатам, супам, соусам и рыбе, а также к смесям пряностей (например, чилийской).

Растение используется в медицине как обезболивающее, антисептическое, отхаркивающее, желудочное и тонизирующее средство. Эфирные масла используются в ароматерапии. Настойку листьев прописывают при кашле, мигрени, расстройствах пищеварения и ревматических болях, для успокоения нервов. Душица входит в состав потогонных сборов и сборов для ванн.

Многие виды хорошие медоносы.

Классификация

Таксономия

Род Душица, как и ещё около пятидесяти родов, относится к колену Мятные (Mentheae) подсемейству Котовниковые (Nepetoideae) семейства Яснотковые (Lamiaceae):

отдел Цветковые, или Покрытосеменные (классификация согласно Системе APG II) порядок Ясноткоцветные ещё 44 порядка цветковых растений, из которых к ясноткоцветным наиболее близки Гарриецветные, Горечавкоцветные и Паслёноцветные семейство Яснотковые ещё 20 семейств, в том числе Акантовые, Бигнониевые, Вербеновые, Геснериевые, Заразиховые, Кунжутовые, Маслиновые, Норичниковые, Подорожниковые подсемейство Котовниковые ещё восемь подсемейств (роды Зайцегуб, Кадило, Пикульник, Пустырник, Чистец, Шандра, Яснотка и многие другие) триба Мятные ещё три трибы, Базиликовые, Лавандовые и Эльсгольциевые род Душица ещё около 50 родов, в том числе Базилик, Лаванда, Мелисса, Мята, Розмарин, Черноголовка, Шалфей и др.) 45—50 видов, в том числе Душица обыкновенная и Майоран

Виды

Род насчитывает около 55[3] видов:

Origanum majorana FlowerCloseup DehesaBoyaldePuertollano.jpg
Origanum vulgare 05 ies.jpg
Origanum vulgare3 ies.jpg
Слева направо: Соцветие майорана. Соцветие и лист душицы обыкновенной.

Примечания

  1. Об условности указания класса двудольных в качестве вышестоящего таксона для описываемой в данной статье группы растений см. раздел «Системы APG» статьи «Двудольные».
  2. 1 2 Сведения о роде Origanum (англ.) в базе данных Index Nominum Genericorum Международной ассоциации по таксономии растений (IAPT).
  3. 1 2 The Plant List Origanum
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Душица: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию

Души́ца (лат. Oríganum) — род травянистых растений семейства Яснотковые (Lamiaceae), включает в себя около 55 видов.

Русское название дано этому растению за его приятный запах.[источник не указан 1763 дня]

Греческое название встречается в трудах Диоскорида и Гиппократа и происходит от греческих слов oros — холм, гора и ganos — блеск, орнамент и может быть переведено как: блестящее растение, растущее на камнях, или украшение гор, так как в период цветения становится глянцевым, блестящим и покрывает склоны гор нарядным ковром.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

牛至属 ( Chinese )

provided by wikipedia 中文维基百科

牛至属学名Origanum)是被子植物门唇形科中的一属,包含约20种香草,原产于地中海地区,东亚也有种植。此属包括一些重要的烹调用香草,如马郁兰牛至

属内物种

  • Origanum acutidens
  • Origanum amanum
  • Origanum calcaratum
  • Origanum dictamnus (Dittany of Crete; Hop Marjoram)
  • Origanum laevigatum
  • Origanum leptocladum
  • Origanum libanoticum
  • 墨角蘭 Origanum majorana
  • Origanum (x)majoricum (Italian Oregano; Hardy Sweet Marjoram)
  • Origanum microphyllum
  • Origanum onites (Turkish Oregano; Rigani; Pot Marjoram)<
  • Origanum rotundifolium
  • Origanum scabrum
  • Origanum sipyleum
  • Origanum syriacum (Syrian Oregano; Za'atar)
  • 牛至 Origanum vulgare

外部链接

 src= 维基共享资源中相关的多媒体资源:牛至属  src= 维基物种中的分类信息:牛至属
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
维基百科作者和编辑

牛至属: Brief Summary ( Chinese )

provided by wikipedia 中文维基百科

牛至属(学名:Origanum)是被子植物门唇形科中的一属,包含约20种香草,原产于地中海地区,东亚也有种植。此属包括一些重要的烹调用香草,如马郁兰牛至

license
cc-by-sa-3.0
copyright
维基百科作者和编辑

오레가노속 ( Korean )

provided by wikipedia 한국어 위키백과

오레가노속꿀풀과의 하위 분류군으로, 20여종의 초본 식물이 속해 있다.

오레가노속 식물은 Coleophora albitarsella와 같은 일부 나비의 먹이식물이다.

분류

외부 링크

 src= 위키미디어 공용에 관련된
미디어 분류가 있습니다.


Oakleaf template.gif 이 글은 식물에 관한 토막글입니다. 서로의 지식을 모아 알차게 문서를 완성해 갑시다. Verbena Purple 1.JPG 이 글은 꿀풀목에 관한 토막글입니다. 서로의 지식을 모아 알차게 문서를 완성해 갑시다.
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia 작가 및 편집자

오레가노속: Brief Summary ( Korean )

provided by wikipedia 한국어 위키백과

오레가노속은 꿀풀과의 하위 분류군으로, 20여종의 초본 식물이 속해 있다.

오레가노속 식물은 Coleophora albitarsella와 같은 일부 나비의 먹이식물이다.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia 작가 및 편집자